เมียวโออิน (จังหวัดฮิโรชิมะ)

ท่ามกลางบรรยากาศสงบของเมืองฟุกุยามะ มีวัดเก่าแก่นิกายชิงงอน สายไดคาคุจิ ที่เล่ากันว่าก่อตั้งโดยโคโบ ไดชิ (คูไค) ในปีไดโด 2 (ค.ศ. 807) และทั้งวิหารหลักกับเจดีย์ห้าชั้นก็ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติชาติ

วิหารหลักซึ่งเป็นสมบัติชาติ สร้างขึ้นในปีเก็นโอ 3 (ค.ศ. 1321) ยุคคามาคุระ มีลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมแบบเซตชูโย ที่ผสานสไตล์ญี่ปุ่นดั้งเดิมเข้ากับองค์ประกอบแบบจีน และถือว่าเก่าแก่ที่สุดในบรรดาสถาปัตยกรรมลักษณะเดียวกันรอบทะเลเซโตะใน ส่วนเจดีย์ห้าชั้นซึ่งเป็นสมบัติชาติเช่นกัน สร้างขึ้นในปีโจวะ 4 (ค.ศ. 1348) ยุคนัมโบคุโจ และนับว่าเก่าเป็นอันดับ 5 ของเจดีย์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติชาติภายในประเทศ มณฑลภาพที่เคยอยู่ภายในได้ถูกถวายให้ราชสำนักในสมัยเมจิ ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว นอกจากนี้ พระประธาน “พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร 11 พักตร์” แกะสลักไม้ (ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญที่กำหนดโดยรัฐ) เป็นผลงานจากช่วงต้นสมัยเฮอัน ภายในวัดยังมีอาคารและพระพุทธรูปอื่นๆ อีกมาก เช่น ศาลาโกมะ และประตูวัด ซึ่งหลายรายการได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญระดับจังหวัดและระดับเมือง

ถ้าถามว่าไปช่วงไหนดี หลายคนมักเลือกฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูใบไม้ร่วง เพราะทั้งซากุระและใบไม้เปลี่ยนสีช่วยแต่งบรรยากาศของวัดได้สวยเป็นพิเศษ สวนสองแห่งที่สร้างขึ้นในสมัยเอโดะก็ชวนเดินชมไม่แพ้กัน โดยมีดอกไม้ตามฤดูกาลอย่างซาระโซจู อาซาเลียซัตสึกิ และแมกโนเลียผลิบานให้ชม