โทนดะบายาชิ จิไนมาจิ

เดินทอดน่องไปตามย่านเก่าแล้วจะสัมผัสได้ถึงผังเมืองจากยุคเซ็งโงกุที่ยังหลงเหลืออยู่แทบครบถ้วน ที่นี่เติบโตขึ้นโดยมีวัดโคโชจิ สาขาเบ็ตสึอิน (Koshōji Betsuin) เป็นศูนย์กลาง และยังเป็นเมืองแห่งเดียวในจังหวัดโอซาก้าที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็น “เขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารดั้งเดิมที่สำคัญของชาติ”

ช่วงแรกเริ่ม เมืองถูกวางโครงสร้างแบบ “หกสายเจ็ดย่าน” โดยมีวัดโคโชจิ สาขาเบ็ตสึอินเป็นศูนย์กลาง กว้างตะวันออก–ตะวันตกประมาณ 400 ม. ยาวเหนือ–ใต้ประมาณ 350 ม. มีขนาดใกล้เคียงกับย่านโทนดะบายาชิในปัจจุบัน ว่ากันว่ามีประตูไม้ (Kidomon) ตั้งอยู่รอบนอก 4 จุด และจะปิดประตูในช่วงกลางคืนเพื่อรักษาความปลอดภัย ปัจจุบันยังคงมีร่องรอยบางส่วน เช่น การหักมุมถนนที่ทำไว้เป็นจุดยุทธวิธี คูป้องกัน และร่องรอยคันดิน ชวนให้จินตนาการถึงภาพในอดีต

ในย่านนี้มีบ้านทาวน์เฮาส์ (มาจิยะ) ราว 600 หลัง โดยประมาณ 200 หลังยังคงสภาพบ้านพื้นถิ่นแบบดั้งเดิมไว้ ที่นี่มีทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญหลายแห่ง เช่น “บ้านพักตระกูลสึงิยามะเดิม” (Former Sugiyama Residence) ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญที่ชาติประกาศ 지정 และ “บ้านพักตระกูลนากามูระ” (Nakamura Residence) ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ที่จังหวัดประกาศ 지정 โดย “บ้านพักตระกูลสึงิยามะเดิม” ซึ่งเคยเป็นโรงหมักสาเก เปิดให้เข้าชมทั่วไป สามารถชมภายในอาคารอันทรงคุณค่าได้ เช่น ห้องรับรองหลัก ภาพวาดบนผนังและประตูบานเลื่อน รวมถึงบันไดเวียน

ถนนโจโนะมงซุจิ (Jonōmon-suji) ที่พาดผ่านเมืองตามแนวเหนือ–ใต้ยาวประมาณ 400 ม. ได้รับเลือกเป็นหนึ่งใน “100 เส้นทางน่าประทับใจของญี่ปุ่น” ตอนกลางคืนมีการประดับไฟ ทำให้เดินเล่นชมย่านประวัติศาสตร์ได้อย่างชวนฝัน