ถ้าอยากเดินเล่นในบรรยากาศเมืองเก่าของคานาซาวะที่ยังคงกลิ่นอายสมัยเอโดะไว้ชัดเจน ย่านฮิงาชิชายะ (Higashi Chaya-gai) คือหนึ่งในจุดหมายที่นึกถึงเป็นอันดับต้น ๆ ทิวทัศน์เมืองที่มีรั้วไม้แบบเดกōชิอันสวยงามและถนนหินปูทอดยาวต่อเนื่องนั้น ได้รับเลือกให้เป็นเขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารแบบดั้งเดิมที่สำคัญของประเทศด้วย จุดเริ่มต้นของย่านนี้ย้อนกลับไปในปีบุนเซ 3 (ค.ศ. 1820) เมื่อมาเอดะ นาริฮิโระ ไดเมียวรุ่นที่ 12 แห่งแคว้นคางะ ได้รวบรวมโรงน้ำชาที่กระจายอยู่ในเมืองรอบปราสาทให้มาอยู่รวมกันและสร้างเป็นย่านโรงน้ำชา ปัจจุบันยังคงมีอาคารแบบดั้งเดิมตั้งแต่สมัยเอโดะเรียงรายอยู่ ในอาคารเหล่านั้นมีคาเฟ่และร้านค้าที่นำอาคารดั้งเดิมมาใช้ใหม่ กระจายตัวอยู่เป็นระยะ ๆ เช่น ร้านวากาชิ หัตถกรรมดั้งเดิม และของใช้จิปาถะ ทำให้เพลิดเพลินกับการช้อปปิ้งและมื้ออร่อยท่ามกลางบรรยากาศชวนหลงใหลได้ พอถึงยามโพล้เพล้ โคมไฟตามชายคาก็ค่อย ๆ ถูกจุดขึ้น เติมเสน่ห์ให้ย่านนี้ยิ่งกว่าเดิม ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เป็นวิวสวยราวภาพถ่าย เดินเล่นเฉย ๆ ก็สนุกได้
สำหรับคนที่สงสัยว่า “โอะจะยะ” หมายถึงอะไร ในสมัยเอโดะที่นี่เป็นสถานที่ที่เหล่าพ่อค้าที่มั่งคั่งและชายชาวเมืองจะมารวมตัวกันยามค่ำคืน เพื่อเพลิดเพลินกับการแสดงต่าง ๆ เช่น ระบำของเกอิชาหรือการบรรเลงชามิเซ็น วัฒนธรรมโรงน้ำชาของคานาซาวะมีธรรมเนียม “อิจิเก็นซัง โอโคโตวาริ” คือไม่รับผู้มาเยือนครั้งแรก และในปัจจุบันก็ยังคงเช่นเดิม โดยสถานที่บางแห่งเปิดให้เข้าชมได้ แต่โดยทั่วไปหากไม่มีผู้แนะนำก็ไม่สามารถเข้าไปได้