ข้อมูลอย่างเป็นทางการ ข้อมูลนี้ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการจากสถานประกอบการที่เกี่ยวข้องแล้ว
ศาลเจ้าที่เป็นที่รักในฐานะ “บ้านเกิดของโออิเสะซามะ”
เรื่องราวของที่นี่พาย้อนกลับไปไกลถึงยุคที่เคยถูกเรียกว่า ฟุกุเบะมิยะ (Yosanomiya) และมีการบูชาโทโยอุเคะโอมิคามิ (Toyouke-Omikami) มาตั้งแต่ก่อนการก่อตั้งศาลเจ้าอิเสะ (Ise Jingu) เป็นเวลายาวนาน ในสมัยจักรพรรดิซูจิน (Suijin) อามาเทราสึโอมิคามิ (Amaterasu-Omikami) ได้ย้ายมาจากแคว้นยามาโตะ (Yamato) และมีการไปสักการะต่อเนื่อง 4 ปี
ต่อมามีการสถาปนาศาลเจ้าอิเสะ (Ise Jingu) และอามาเทราสึโอมิคามิกับโทโยอุเคะโอมิคามิถูกอัญเชิญไปประดิษฐานที่นั่น จึงเป็นที่รู้จักในฐานะ “บ้านเกิดของโออิเสะซามะ” ภายหลังเริ่มบูชาฮิโกะโฮอาการิ โนะ มิโคโตะ (Hikohoakari-no-Mikoto) ซึ่งเล่ากันว่าเคยนั่งเรือที่สานด้วยไม้ไผ่ไปยังวังมังกร และทำให้ถูกเรียกว่า “โคโนะมิยะ (Konomiya)”
ตัวศาลเจ้าหลักที่อยู่ลึกเข้าไปด้านหลังศาลาบูชา (ไฮเด็น) สร้างด้วยสถาปัตยกรรมชินเมอิซึคุริแบบเดียวกับศาลเจ้าอิเสะ (Ise Jingu) สำหรับคำว่า “มิอาเระ (Miare)” นั้น หมายถึงการที่เทพเจ้าเกิดใหม่ขึ้นทุกปี และเทศกาลอาโออิที่สื่อถึงแนวคิดนี้จะจัดขึ้นในเดือนเมษายน กล่าวกันว่าสืบต่อกันมานาน 2,500 ปี ข้างสำนักงานศาลเจ้า (ชามุโชะ) มี “สวนมิอาเระ” ที่มีซุยคิงคุทสึส่งเสียงใสเย็นสบาย
เมื่อขึ้นไปบนภูเขาด้านหลัง จะพบศาลเจ้าชั้นในและศาลเจ้ามาไน (Manai Jinja) ที่ยังเล่าขานประวัติของฟุกุเบะมิยะมาจนถึงปัจจุบัน รวมถึงอิวะคุระ (Iwakura) ของโทโยอุเคะโอมิคามิและอามาเทราสึโอมิคามิ ตลอดจน “น้ำศักดิ์สิทธิ์มาไน” ที่ถ่ายทอดเรื่องราวตั้งแต่ยุคก่อตั้งมาจนถึงวันนี้
เสาโทริอิหมายเลข 1 ที่อยู่ถัดจากสะพานอุจิ
ศาลาบูชาของศาลเจ้าโคโนะจินจะ ด้านในลึกเข้าไปมีศาลเจ้าหลักแบบชินเมอิซึคุริ
ลูกแก้วประจำแท่นห้าสีในศาลเจ้าหลัก
อิวะคุระของศาลเจ้ามาไน ว่ากันว่ามีการบูชาเทพเจ้ามาตั้งแต่ยุคโจมง
น้ำศักดิ์สิทธิ์มาไนที่เชื่อกันว่านำมาจากสวรรค์
อิวะคุระ
มีการแปลบางส่วนด้วย AI
“ศาลเจ้ามโตอิเสะ โคโนะจินจะ” ซึ่งตั้งอยู่เชิงเขาของสวนคาซามัตสึ เป็นสถานที่รับพลังศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคทังโกะ เล่ากันว่าเทพีอามาเทราสึและเทพโทโยอุเคะแห่งศาลเจ้าอิเสะเคยประดิษฐานอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายปี ก่อนย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบันในจังหวัดมิเอะ จึงได้ชื่อว่า “โมโตะอิเสะ” และมีสถานะทางประวัติศาสตร์อันสูงส่งอย่างยิ่งในญี่ปุ่น
เมื่อเทียบกับบรรยากาศคึกคักทางตอนใต้ของอามาโนะฮาชิดาเตะ ที่นี่มีนักท่องเที่ยวน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นชาวท้องถิ่นที่มาสักการะด้วยสีหน้าเปี่ยมศรัทธา ทางเดินเข้าสู่ศาลเจ้าอันเงียบสงบและอาคารศาลเจ้าไม้ที่ไม่ได้ตกแต่งด้วยสีสัน แผ่บรรยากาศสงัดและขรึมขลังจนแทบกลั้นหายใจ หากวางแผนนั่งรถบัสไปยังหมู่บ้านเรืออิเนะ ป้ายรถบัสก็อยู่ในระยะเดินจากศาลเจ้า ที่นี่จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับแวะเที่ยวระหว่างทาง เพื่อชะลอฝีเท้าและชำระจิตใจก่อนมุ่งหน้าสู่เกียวโตแห่งท้องทะเล
ศาลเจ้าที่มีประวัติยาวนานกว่า 2500 ปี และดูยิ่งใหญ่มาก
