กิโมโน

หลายคนคงนึกถึงภาพผืนผ้าทิ้งตัวสวยๆ กับลวดลายที่มีเรื่องราวอยู่ในนั้น—นี่แหละ “กิโมโน” ที่พบเห็นตามโอกาสสำคัญในญี่ปุ่น
คำว่า “กิโมโน” แปลตรงตัวได้ว่า “สิ่งที่สวมใส่” และเดิมทีใช้เป็นคำเรียกรวมๆ ของเครื่องแต่งกายทุกชนิด
ต่อมาเมื่อ “เสื้อผ้าแบบตะวันตก” เข้ามาในญี่ปุ่นหลังยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) ความหมายของคำจึงค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นคำที่หมายถึง “เสื้อผ้าแบบญี่ปุ่น”
ในปัจจุบัน เครื่องแต่งกายทั่วไปในชีวิตประจำวันเรียกว่า “เสื้อผ้าแบบตะวันตก” ส่วน “วะฟุกุ” หรือ “เครื่องแต่งกายดั้งเดิมของญี่ปุ่น” จะเรียกว่า กิโมโน

แม้จะเรียกรวมว่า “กิโมโน” แต่จริงๆ แล้วมีหลายประเภท และเหมือนกับเสื้อผ้าทั่วไป จะเลือกสวมตามโอกาสและวัตถุประสงค์
เกณฑ์ที่ใช้แบ่งประเภทนี้เรียกว่า “ระดับความเป็นทางการ” โดยแบ่งใหญ่ๆ เป็น 4 ระดับ ไล่จากสูงสุดคือ “ชุดพิธีการเต็มยศ” ตามด้วย “ชุดพิธีการแบบย่อ (ชุดกึ่งทางการ)” “ชุดออกนอกบ้าน” และ “ชุดลำลอง/ชุดประจำวัน”
ตัวอย่างเช่น “ยูกาตะ” ที่มักสวมได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิงในงานดอกไม้ไฟหรือเทศกาลฤดูร้อน จัดอยู่ในกลุ่ม “ชุดประจำวัน” ซึ่งเป็นสไตล์ที่แคชชวลและพบเห็นได้บ่อยที่สุดในบรรดากิโมโน

ชาวญี่ปุ่นในปัจจุบันมักสวมกิโมโนในโอกาสสำคัญของชีวิตหรือในงานอีเวนต์ เช่น พิธีบรรลุนิติภาวะ งานแต่งงาน หรืองานจบการศึกษา ขณะที่โอกาสสวมใส่ในชีวิตประจำวันนั้นพบได้น้อยมาก