ไม่มีท็อปปิงหรูหรา ไม่มีการจัดจานหวือหวา มีแค่ราเม็งหนึ่งชามกับความตั้งใจที่ขายมาตั้งแต่ปี 1952
เส้นเล็กมากเข้ากับซุปกระดูกหมูรสใส กินง่าย ยิ่งกินยิ่งลื่นคอ ไม่น่าแปลกใจที่กลายเป็นตัวแทนของนางาฮามะราเม็ง
ครั้งแรกที่ได้ลองวัฒนธรรมการเติมเส้นก็สนุกดี กินใกล้หมดแล้วสั่งเส้นเพิ่มอีกก้อน เหมือนได้ชามใหม่ทันที
คนที่ชอบรสเข้มอย่าลืมเติมขิงแดงกับงาขาว แต่ละคำจะได้รสชาติที่ต่างกันไป มา Fukuoka แล้วคุ้มค่าที่จะแวะมาลอง!
