รีวิวของ 5765 nyu

จุดหมายที่สองของทริปลานสกีคือ ลานสกียามากาตะ ซาโอะ ออนเซ็น ตอนมาถึงที่นี่ก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว แผนการเดินทางที่วางไว้คือตอนบ่ายเล่นสกี แล้วพักที่นี่หนึ่งคืน เช้าวันรุ่งขึ้นก็เล่นสกีต่ออีกครึ่งวัน ระหว่างเล่นสกีในช่วงบ่ายกลับได้เห็นแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องลงมาบนลานสกี เป็นทิวทัศน์ที่แตกต่างออกไปจริงๆ

ไต้หวันตั้งอยู่ในเขตกึ่งร้อน จึงไม่มีโอกาสเล่นสกี ลองมาญี่ปุ่นที่เต็มไปด้วยแหล่งเล่นสกี เพื่อสัมผัสกิจกรรมพิเศษที่มีเฉพาะในฤดูหิมะดูสักครั้ง และครั้งนี้ลานสกีแห่งแรกที่เลือกคือลานสกีชิซุคุอิชิในจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น ที่นี่เคยจัดการแข่งขันสกีระดับนานาชาติรายการใหญ่มาแล้วหลายครั้ง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสถานที่น่าจะมีขนาดใหญ่มาก เมื่อมาถึงก็มีหิมะขาวโพลนสีเงินปกคลุมทั่วทั้งไหล่เขารอต้อนรับ บนเนินเขาเต็มไปด้วยผู้คนที่สวมสกีและใช้เลื่อนหิมะ นอกจากนี้ยังมีรถเกลี่ยหิมะที่กำลังจัดเตรียมลานสกี ทำให้เต็มไปด้วยจินตนาการอันไม่สิ้นสุดต่อการเดินทางมาเล่นสกีในโลกสีขาวเงินแห่งนี้...

ที่นี่ก็เป็นถนนเก่าอีกแห่งที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศสมัยเอโดะ และบอกเล่าประวัติศาสตร์หลากหลายเรื่องราว เมื่อเดินเข้ามาในย่านถนนเก่า จะพบกับร้านค้านานาชนิดเรียงรายอยู่ตรงหน้า เช่น ร้านขายขนมหวาน สาเก ของจิปาถะ กิโมโน... เป็นต้น เมื่อก้าวเข้ามาที่นี่ ผู้คนเดินสวนกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย

ครั้งนี้ได้มาเยือนศาลเจ้าอิสึกุชิมะ มรดกโลกชื่อดังในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้าแต่ละแห่งในญี่ปุ่นล้วนมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง แล้วหนึ่งในเอกลักษณ์ของศาลเจ้าอิสึกุชิมะแห่งนี้คืออะไร?? นั่นก็คือเสาโทริอิของศาลเจ้าที่ตั้งอยู่กลางทะเลสาบ ซึ่งมีอยู่เพียงไม่กี่แห่งในญี่ปุ่น เมื่อเทียบกับศาลเจ้าญี่ปุ่นอื่นๆ ที่มีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ศาลเจ้าแห่งนี้ยิ่งดูแหวกขนบเพราะตั้งอยู่กลางทะเลสาบ ก่อนอื่นขอเล่าถึงทิวทัศน์ที่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาลและช่วงเช้าค่ำ ประการแรกคือช่วงเวลาตั้งแต่เช้าที่ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า เสาโทริอิของศาลเจ้าที่อยู่กลางทะเลสาบแห่งนี้สะท้อนเงายามเช้าลงบนผิวน้ำเมื่อแสงอาทิตย์จากทิศตะวันออกสาดส่อง แต่งแต้มให้ทะเลสาบดูเปล่งประกายเพื่อต้อนรับการเริ่มต้นของวัน พอถึงเที่ยง เมื่อดวงอาทิตย์อยู่ตรงกลางท้องฟ้า ทิวทัศน์ของศาลเจ้าก็ดูราวกับปาฏิหาริย์ปรากฏขึ้น และเมื่อถึงยามเย็น ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าทางทิศตะวันตก ราวกับเร่งเร้าสรรพสิ่งทั่วผืนดินให้กลับไปยังที่ของตน เพื่อต้อนรับความสงบเงียบของค่ำคืน เมื่อถึงกลางคืนซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มืดที่สุดของวัน ศาลเจ้ากลับดูเคร่งขรึมสง่างามเช่นนั้น ประการที่สองคือทิวทัศน์ในวันที่ท้องฟ้ามืดครึ้ม ความมืดหม่นทำให้ศาลเจ้าแห่งนี้ดูราวกับถูกความเศร้าหมองปกคลุม ทันใดนั้นฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก ทำให้บรรยากาศอันคึกคักของผู้คนที่หยุดชมอยู่ใกล้ๆ พลันเงียบสงัดลง ประการที่สาม มาพูดถึงการเปลี่ยนแปลงทั้งสี่ฤดูกันบ้าง ในฤดูใบไม้ผลิ ศาลเจ้าเปิดโลกให้แก่สรรพสิ่ง ในฤดูร้อน ศาลเจ้าดูราวกับตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวเหนือโลกกลางทะเลสาบ ในฤดูใบไม้ร่วง ศาลเจ้าทำให้สรรพสิ่งอันมีชีวิตชีวาบนผืนดินพลันสงบนิ่ง และเมื่อถึงฤดูหนาว ภายใต้เกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาปกคลุม เสาโทริอิสีสันสดใสของศาลเจ้ากลางทะเลสาบก็พลันเยือกแข็งลงในชั่วขณะ....

เนินชมวิวเนินทรายทตโตริ แม้จะเป็นเนินทรายเล็ก ๆ แต่ก็สามารถมองเห็นทะเลญี่ปุ่นที่อยู่ไกลออกไปได้ เมื่อแสงอาทิตย์สาดส่อง เนินทรายสีเหลืองก็ดูราวกับเนินเขาที่ปกคลุมด้วยสีของดอกนาโนะฮานะ ดูสะอาดไร้ที่ติ และตลอดเวลาฉันก็คิดอยู่ว่าจะกลับไปเหยียบเนินทรายสีทองที่สะอาดไร้ที่ติแห่งนี้อีกครั้งดีไหม ผลงาน “隨心所遇” ของ A-Lin นักร้องหญิงชาวไต้หวันก็ถ่ายทำที่นี่เช่นกัน เนินทรายทตโตริเป็นเหมือนชื่อเพลงนี้จริง ๆ เพราะเมื่อมองจากจุดสูงสุดของเนินทราย ก็สามารถพบกับทิวทัศน์ไกล ๆ ที่อยากเห็นได้ตามใจ

หากอยากเห็นทิวทัศน์หิมะและน้ำแข็งของดินแดนทางเหนือ แต่ไม่อยากเดินทางไกลไปถึงรัสเซีย มาที่อะบาชิริในฮอกไกโดก็ใช่เลย ทะเลโอค็อตสค์ที่อยู่ใกล้ขั้วโลกเหนือมีทิวทัศน์แบบเขตขั้วโลกของมหาสมุทรน้ำแข็งทางเหนือ เช่นเดียวกับรัสเซียซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้าน เรือตัดน้ำแข็งเป็นพาหนะที่ขาดไม่ได้ เพียงแต่เรือตัดน้ำแข็งของรัสเซียมักเป็นเครื่องมือสำคัญทางการทหารในเขตอาร์กติก แต่ที่อะบาชิริในฮอกไกโดสามารถชมเรือตัดน้ำแข็งเพื่อการท่องเที่ยวได้ การจะได้ชมพาหนะที่มีเอกลักษณ์ท่ามกลางทิวทัศน์น้ำแข็งและหิมะไม่ใช่เรื่องง่าย หากสนใจเรือและอยากนั่งเรือในดินแดนทางเหนือ ลองมาดูที่อะบาชิริในฮอกไกโด

ในความทรงจำของฉัน คุราชิกิเต็มไปด้วยอาคารญี่ปุ่นเก่าแก่ที่มีเสน่ห์ คล้ายกับเกียวโตอยู่บ้าง อาคารเหล่านี้ผ่านกาลเวลามาตั้งแต่ญี่ปุ่นในอดีต มองเผิน ๆ อาจดูเหมือนไม่มีอะไร แต่จริง ๆ แล้วได้บันทึกวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์สมัยเอโดะของญี่ปุ่นไว้ เช่นเดียวกับโบราณสถานในเมืองเก่าไถหนานและอันผิงของไต้หวันที่หลงเหลือมาจากสมัยเจิ้งแห่งราชวงศ์หมิง อาคารทางประวัติศาสตร์เหล่านี้ไม่เพียงควรค่าแก่การใช้เป็นแบบอย่างเพื่อการเรียนรู้ แต่ยังเป็นเหมือนจิ๊กซอว์ชิ้นหนึ่งที่ช่วยเติมเต็มขนบธรรมเนียมและวิถีชีวิตของท้องถิ่นให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น