พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอคายามะ ที่จริงแค่เดินผ่านมาเท่านั้น แต่เห็นนิทรรศการที่สนใจมากคือนิทรรศการอียิปต์
ตั้งแต่เด็กก็สนใจโบราณวัตถุอียิปต์กับพีระมิดอยู่แล้ว แต่ตอนนั้นเป็นครั้งแรกที่ไปญี่ปุ่นด้วยตัวเอง และสนใจญี่ปุ่นมากกว่า อีกทั้งค่าเข้าก็ไม่ค่อยถูก เลยแค่เดินผ่านแล้วถ่ายรูปไว้〜
แต่ตอนนี้กลับได้ใช้ประโยชน์เสียที น่ายินดีจริง ๆ
คาลบี “จากะพ็อกคุรุ รสเกลือโอค็อตสค์”
“จากะพ็อกคุรุ” ขนมขบเคี้ยวจากบริษัท คาลบี จำกัด ผู้ผลิตขนมขบเคี้ยวชั้นนำของญี่ปุ่น ผลิตที่โรงงานชิโตเสะในฮอกไกโด และวางจำหน่ายเป็นหลักในฮอกไกโด จึงเป็นของฝากยอดนิยมจากฮอกไกโด ชื่อนี้มาจากการผสมคำระหว่างมันฝรั่งซึ่งเป็นวัตถุดิบหลัก กับ “โคะโระพ็อกคุรุ” ภูตตัวน้อยในตำนานของชาวไอนุ ชนพื้นเมืองดั้งเดิม
มันฝรั่งแท่งสามพี่น้อง มันฝรั่งก้อนสามพี่น้องสาว
ทั้งคู่เป็นขนมที่ชอบมาก ๆ จริง ๆ แล้วเป็นแฟนตัวยงของมันฝรั่งเลย!
มันฝรั่งแท่งเค็ม ๆ กรอบ ๆ ส่วนมันฝรั่งก้อนกินประมาณห้าคำก็หมดแล้ว ช่วงสองสามชิ้นสุดท้ายชอบอมมาก มันจะนิ่ม ๆ ฮ่า ๆ ๆ
เมื่อก่อนชอบไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อจากาบีมากิน จริง ๆ แล้วแยกไม่ค่อยออกว่าต่างกันตรงไหนเหรอ? (พูดเบา ๆ ว่าเพราะรู้สึกว่าจากาบีถูกกว่า แต่ทีหลังพบว่าไม่ใช่)
ต่อมาพอเริ่มพึ่งพาตัวเองด้านการเงินได้บ้าง ก็จะสั่งมันฝรั่งแท่งสามพี่น้องทางออนไลน์มากิน บอกได้แค่ว่าสะใจสุด ๆ 〜
แต่ก็ยังสงสัยว่าทำไมต้องทำซองเล็กขนาดนั้น? กล่องหนึ่งมีสิบซอง กินครั้งเดียวได้ครึ่งกล่องเลยนะ⋯ บางทีก็อดใจซ่อนไว้ แต่พอเจออีกทีก็หมดอายุแล้ว
(╯°Д°）╯︵ \/(.□ . \)
วาโกะ สาขาหลัก
ร้านสเปเชียลตี้สโตร์ “วาโกะ สาขาหลัก” ที่ตั้งอยู่ตรงหัวมุมแยกกินซ่า 4 โจเมะ อาคารสไตล์นีโอเรอเนสซองส์ที่โดดเด่นด้วยหอนาฬิกาบนดาดฟ้า สร้างขึ้นในปี 1932 ในฐานะอาคารสำนักงานใหญ่แห่งที่สองของบริษัทฮัตโตริ โทเกเต็น (Hattori Tokeiten, ปัจจุบันคือกลุ่มเซโก้) และยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นกลุ่มมรดกอุตสาหกรรมสมัยใหม่ อาคารแห่งนี้เฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงของเมืองมานานกว่า 90 ปี และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะสัญลักษณ์ของกินซ่า
ตอนกลางคืนเวลาของนาฬิกาเรโทรเรือนนี้น่าจะตรงใช่ไหม? ค่อนข้างสงสัยว่ามันเสียบปลั๊กหรือเปล่า?
คงไม่ได้ใส่แบตเตอรี่ไว้ข้างในหรอกนะ หรือว่าใช้แผงโซลาร์เซลล์?
จะว่ายังไงดี ไม่เคยเข้าไปเดินข้างใน เป็นอาคารที่มีเอกลักษณ์มาก〜 (ต้องถ่ายรูปไว้ ความเห็นจากนักท่องเที่ยว)
โดทงโบริ
โดทงโบริเป็นย่านที่มีป้ายสามมิติขนาดใหญ่รูปปู ปลาหมึก วัว นกกระเรียน และอีกมากมายยื่นออกมาสู่ถนน สร้างบรรยากาศคึกคักอย่างโดดเด่น ตลอดริมคลองโดทงโบริทางฝั่งเหนือและถนนสายหลักทางฝั่งใต้เรียงรายไปด้วยร้านอาหารจำนวนมาก ถนนสายหลักเป็นเขตคนเดิน จึงมักเห็นผู้คนเดินชิมอาหาร โดยเฉพาะทาโกะยากิอยู่เสมอ
เพื่อนของฉันทุกคน ทุกครั้งที่บินไปโอซาก้า รูปแรกจะเป็นป้ายกูลิโกะที่โดทงโบริ ชัดเจน เข้าใจง่าย ฉันว่ากูลิโกะคงดีใจไม่น้อย ทุกคนรู้จักตัวการ์ตูนนี้ แต่จริง ๆ บางคนอาจไม่ค่อยรู้จักแบรนด์นี้หรือเปล่า? (เพราะตอนแรกฉันก็ไม่รู้จัก แต่รู้จักกูลิโกะ...?)
แต่ที่นี่น่ากลัวจริง ๆ นักท่องเที่ยวเยอะล้นสุด ๆ!
แต่แม่น้ำสวยดี โดยเฉพาะตอนกลางคืน〜
เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับใหล แต่ฉันไปกินร้านราเมงแถวนั้นมา ธรรมดามากจนออกจะไม่อร่อยนิด ๆ...
จิ๊ ๆ
ฉันรู้สึกว่าใครบินมาโอซาก้าแล้วไม่ได้มาถ่ายรูปที่นี่ ก็เหมือนยังมาไม่ถึง〜แถมมีห้างค่อนข้างเยอะ ถึงจะเดินแล้วรู้สึกว่าคุณภาพไม่ค่อยดีเท่าไร
เพราะคนแน่นจริง ๆ
แต่ฉันก็ยังจะมาเช็กอินอยู่ดี นักท่องเที่ยวมาตรฐาน
