ซากที่ทำการคินบังโชแห่งชิวากุ

อาคารแห่งนี้สร้างขึ้นในปี 1798 เพื่อเป็นศูนย์บริหารของหมู่เกาะชิวากุ (Shiwaku Islands) ซึ่งได้รับสิทธิในการปกครองตนเองจากผู้มีอำนาจในแต่ละยุค นับตั้งแต่ยุคเซ็งโงกุที่กองทัพเรือชิวากุมีบทบาทสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นขุนศึกโอดะ โนบูนางะ (Oda Nobunaga) โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ (Toyotomi Hideyoshi) ผู้รวมแผ่นดินเป็นหนึ่งเดียว และโทกุงาวะ อิเอยาสุ (Tokugawa Ieyasu) ผู้ก่อตั้งรัฐบาลโชกุนเอโดะ โดยจะคัดเลือกผู้ทรงอิทธิพล 3 คนที่เรียกว่า “ผู้อาวุโส” จากกลุ่มชาวเรือ 650 คนแห่งหมู่เกาะชิวากุ เพื่อผลัดกันปฏิบัติหน้าที่บริหารที่นี่

เมื่อเข้าสู่ยุคเมจิ อาคารแห่งนี้ถูกใช้เป็นที่ว่าการหมู่บ้านฮนจิมะ (Honjima) และยังคงทำหน้าที่เป็นสำนักงานราชการ เช่น สำนักงานสาขาฮนจิมะในเวลาต่อมา ก่อนจะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในปี 1970

พื้นที่ประมาณ 1,488 ตารางเมตรล้อมรอบด้วยกำแพงดินและประตูเรือนแถว ภายในยังคงเหลืออาคารหลักที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ในปี 1860 รวมถึงอาคารประกอบอย่างคลังเก็บตราประทับ ปัจจุบันภายในอาคารหลักเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ชิวากุ จัดแสดงเอกสารและสิ่งของล้ำค่าหลากหลายรายการ เช่น สิ่งของที่ลูกเรือคันรินมารุ (Kanrin Maru) ซึ่งประสบความสำเร็จในการข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรกของชาวญี่ปุ่นนำกลับมาจากสหรัฐอเมริกา ตลอดจนหนังสือประทับตราแดงที่ออกโดยผู้มีอำนาจอย่างอิเอยาสุ