วัดเมียวริวจิ

ถ้าเดินผ่านด้านนอกอาจดูเป็นวัดเงียบสงบทั่วไป แต่พอได้รู้ที่มาแล้วจะเข้าใจว่าทำไมถึงถูกเรียกกันว่า “วัดนินจา” วัดนิกายนิชิเร็นแห่งนี้เกิดจาก มาเอดะ โทชิสึเนะ (Maeda Toshitsune) ไดเมียวรุ่นที่ 3 แห่งแคว้นคางะ ที่ย้ายศาลสวดอธิษฐานใกล้ปราสาทคานาซาวะมาสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1643 ภายในประดิษฐานรูปเคารพของปฐมาจารย์ซึ่งสร้างโดย นิจิโซ โชนิน (Nichizo Shonin) ธรรมทายาทรุ่นหลังของนักบุญนิชิเร็น และเพราะเคยมีบทบาทเป็นป้อมย่อยสำหรับเหตุฉุกเฉิน ทั้งอาคารจึงมีโครงสร้างซับซ้อน เต็มไปด้วยกลไกพรางตาศัตรู เช่น บันไดลับ ห้องลับ และหลุมกับดักที่จัดวางไว้ทั่วบริเวณ

ในช่วงก่อตั้ง แคว้นคางะถูกจับตาโดยรัฐบาลโชกุนโทคุงาวะ เนื่องจากเป็นไดเมียวต่างสายที่ครองรายได้ระดับ “หนึ่งล้านโคคุ” จึงจำเป็นต้องเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกองกำลังของฝ่ายโชกุนอยู่เสมอ ด้วยเหตุนี้จึงใช้แม่น้ำสองสายที่คั่นกลางปราสาทคานาซาวะเป็นคูเมืองตามธรรมชาติ แล้วอัญเชิญกลุ่มวัดต่าง ๆ มาตั้งไว้ด้านนอกของทั้งสองสาย เพื่อเตรียมแนวรับก่อนที่ปราสาทคานาซาวะจะถูกโจมตี โดยเฉพาะวัดเมียวริวจิซึ่งมีลักษณะเป็นป้อมย่อยอย่างเด่นชัด อาคารทั้งหลังถูกออกแบบให้ซับซ้อนราวกับเขาวงกต และปัจจุบันเป็นที่รู้จักในชื่อ “วัดนินจา”

เนื่องจากภายในมีโครงสร้างซับซ้อน การเข้าชมจึงทำได้เฉพาะทัวร์พร้อมไกด์เท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นหลุมกับดักที่ฝังไว้ใต้พื้น บันไดที่โผล่มาเมื่อยกแผ่นพื้น หรือช่องรับแสงที่ใช้สะท้อนเงาเท้าของผู้บุกรุก ไกด์จะพาเดินชมภายในพร้อมอธิบายกลไกที่มองเผิน ๆ แล้วสังเกตได้ยากอย่างละเอียด