ศาลเจ้านางาโอกะเท็มมังกู

เมื่อก้าวเข้ามาในพื้นที่ศาลเจ้า ก็จะสัมผัสได้ถึงบรรยากาศสงบของสถานที่เก่าแก่ที่ผูกพันกับสึกาวาระ โนะ มิจิซาเนะ (Sugawara no Michizane) ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะเทพแห่งการศึกษา ที่นี่เองยังเป็นจุดที่มิจิซาเนะเคยเพลิดเพลินกับบทกวี ดนตรี และการขับร้องร่วมกับอาริวาระ โนะ นาริฮิระและคนอื่น ๆ อีกทั้งยังเชื่อกันว่า เมื่อท่านถูกเนรเทศไปยังดาไซฟุ ได้มีการประดิษฐานรูปสลักไม้ที่ท่านสร้างขึ้นด้วยตนเองไว้ ณ ที่แห่งนี้ ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของศาลเจ้า

ภายในบริเวณศาลเจ้ามีสระฮาจิโจงะอิเคะ (Hachijogike) ขยายกว้างอยู่ใจกลางพื้นที่ เป็นสระที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1638 โดยมีเสน่ห์อยู่ที่ทิวทัศน์งดงามของผิวน้ำซึ่งทอดยาวสองฝั่งของคันทางเดินตรงกลาง บริเวณนี้เต็มไปด้วยมุมสวย ๆ ไม่ว่าจะเป็นสะพานกลอง สะพานกลางน้ำ หรือทางเดินหินที่ทอดยาวไปตามทางเข้าสักการะ

เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ ดอกคิริชิมะสึสึจิที่แต่งแต้มพื้นที่ศาลเจ้าจะบานสวยงามที่สุด และย้อมทางเข้าสักการะให้เป็นสีแดงเข้ม เนื่องจากต้นมีความสูงประมาณ 2.5 เมตร ทางเดินแห่งนี้จึงดูราวกับอุโมงค์สีแดงสด ความงดงามนี้ทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ธรรมชาติของเมืองนางาโอกะเคียวด้วย

อาคารฮนเด็นและอาคารสำหรับบทสวดได้รับการย้ายมาจากอาคารศาลเจ้าเดิมของเฮอันจิงงู และเป็นสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดเกียวโต พื้นที่ศาลเจ้าที่ผสานความสง่างามกับธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ได้อย่างลงตัว ทำให้เพียงแค่เดินเล่นเงียบ ๆ ก็รู้สึกสบายใจ เหมาะทั้งสำหรับการมาขอพรด้านการเรียน และแวะชมดอกไม้ตามฤดูกาล