Eddie หน้าของ

มาเที่ยววัดโทไดจิที่นาราในเดือนมกราคม หลังจากชมวัดเสร็จแล้ว ก็แวะเดินเล่นรอบสระน้ำคิโยมิในบริเวณวัดและย่านเมืองเก่าวัดโทไดจิที่อยู่ข้าง ๆ ด้วย อากาศในเดือนมกราคมค่อนข้างหนาว แต่เดินที่นี่แล้วรู้สึกสบายเป็นพิเศษ ไม่มีความร้อนอบอ้าวแบบฤดูร้อน จึงค่อย ๆ ชื่นชมทิวทัศน์รอบตัวได้
สระน้ำคิโยมิในบริเวณวัดให้ความรู้สึกสงบมาก ผิวน้ำสะท้อนทิวทัศน์รอบ ๆ เมื่อประกอบกับอาคารเก่าแก่ที่อยู่ข้างกัน ก็อดหยุดมองนาน ๆ ไม่ได้ หลังจากออกมาแล้วก็เดินต่อไปยังย่านเมืองเก่าวัดโทไดจิ ระหว่างทางมีร้านค้าอยู่ไม่น้อย สามารถเลือกดูของชิ้นเล็ก ๆ ที่มีเอกลักษณ์ท้องถิ่น และหาอาหารอร่อยของนารามากินได้ เมื่อเทียบกับการรีบตระเวนไปตามสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ชอบแผนเที่ยวแบบนี้มากกว่า เพราะสามารถเดินเล่นได้ตามสบาย และค้นพบความประทับใจเล็ก ๆ ระหว่างทาง
หากมีแผนไปวัดโทไดจิ แนะนำให้เที่ยวบริเวณใกล้เคียงด้วย ไม่ต้องรีบกลับ ค่อย ๆ เดินจึงจะสัมผัสเสน่ห์อีกแบบของนาราได้ แม้อากาศในเดือนมกราคมจะค่อนข้างหนาว แต่ก็มีบรรยากาศเฉพาะตัว เป็นสถานที่ที่คุ้มค่ากับการใช้เวลาเดินชม

เมื่อมาถึงปราสาทมารุงาเมะในคางาวะ สิ่งแรกที่ดึงดูดสายตาคือกำแพงหินของที่นี่ เดินค่อย ๆ ขึ้นไปตามทางลาด กำแพงหินสูงทั้งสองข้างดูสง่างามมาก ยิ่งเข้าใกล้หอปราสาทก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายทางประวัติศาสตร์ของปราสาทแห่งนี้

แม้หอปราสาทมารุงาเมะจะไม่ใหญ่นัก แต่ยังคงรักษารูปลักษณ์ของอาคารไม้เก่าแก่เอาไว้ เมื่อยืนอยู่บนปราสาทแล้วมองออกไป ก็สามารถชมทิวทัศน์ของเมืองมารุงาเมะได้ เมื่อเทียบกับสถานที่ท่องเที่ยวบางแห่งที่คึกคักมาก กลับชอบสถานที่แบบนี้มากกว่า เพราะสามารถค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ชมได้ ไม่มีฝูงชนจอแจมากนัก เดินเที่ยวได้อย่างสบายใจ

หากมีโอกาสมาคางาวะ ลองจัดเวลาแวะมาเดินเล่นที่ปราสาทมารุงาเมะ ชมปราสาทเก่าแก่ที่มีประวัติยาวนานกว่า 400 ปีแห่งนี้ และสัมผัสทิวทัศน์ญี่ปุ่นในอีกบรรยากาศหนึ่ง

มาถึงเกาะโชโดชิมะโดยไม่ได้วางแผนไปเที่ยวหลายจุดเป็นพิเศษ แต่พอเห็นวิวแบบนี้ริมทะเล ก็อดไม่ได้ที่จะหยุดถ่ายรูปไว้หนึ่งภาพ

ผิวน้ำทะเลสงบนิ่ง ไกลออกไปไม่มีอะไรซับซ้อนมากนัก มีเพียงก้อนหินขนาดใหญ่ตั้งอยู่นิ่งๆ กลางทะเล ดูเหมือนไม่มีอะไรพิเศษ แต่ตอนที่ยืนมองอยู่ตรงนั้นสักพัก กลับรู้สึกว่านี่แหละคือความรู้สึกที่ได้รับจากเกาะโชโดชิมะ

ไม่มีความคึกคักของเมืองใหญ่ และไม่มีความกดดันจากการต้องรีบไปตามตาราง แค่เดินเล่นริมทะเล ชมวิวไปเรื่อยๆ ก็สบายมากแล้ว

บางครั้งภาพถ่ายที่เหลือจากการเดินทางก็ไม่จำเป็นต้องเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุด แต่กลับเป็นภาพที่ถ่ายไว้เพราะตอนนั้นรู้สึกว่า “เอ๊ะ ตรงนี้สวยดี” พอเวลาผ่านไปแล้วกลับมาเห็นอีกครั้ง ก็ยังนึกถึงการเดินทางครั้งนั้นอยู่

เดิมคิดว่ามาโอกินาวะในเดือนตุลาคม อากาศน่าจะเย็นสบายขึ้นหน่อย ไม่คิดว่ายังจะร้อนขนาดนี้ ค่อนข้างเกินคาดจริง ๆ ฮ่า ๆ!

พอมาถึงเกาะโคริ ความรู้สึกแรกคือน้ำทะเลที่นี่สีฟ้ามาก หาดทรายก็สะอาด แค่ยืนชมวิวริมทะเลก็รู้สึกดีแล้ว น่าเสียดายที่ครั้งนี้มากับทัวร์แบบไปเช้าเย็นกลับ จึงมีเวลาอยู่ที่นี่ประมาณ 30 นาทีเท่านั้น สั้นเกินไปจริง ๆ ทำได้แค่เดินเล่นบนหาดและถ่ายรูป ยังไม่ทันได้ชมให้เต็มที่ก็ต้องเตรียมตัวออกเดินทางแล้ว

จริง ๆ แล้วเกาะโคริดูเหมาะกับการค่อย ๆ เที่ยวมากกว่า ถ้าจัดเวลาเองได้ ก็น่าจะอยู่ริมทะเลได้นานขึ้นและดื่มด่ำกับบรรยากาศเกาะของโอกินาวะ คราวหน้าถ้ามีโอกาส อาจต้องขับรถมาเอง จะได้ไม่ต้องรีบตลอดเวลาและได้สัมผัสความงามของที่นี่อย่างเต็มที่ ครั้งนี้ถือว่ามาสำรวจดูก่อน คราวหน้าค่อยหาโอกาสมาเที่ยวให้เต็มที่อีกครั้ง!

ถนนโคคุไซโดริตอนกลางคืนคึกคักมากจริง ๆ มีผู้คนอยู่ทั่วทุกมุมถนน โดยเฉพาะดองกิโฮเต้ที่ข้างในแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ถ้าอยากเดินดูให้ทั่วก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย เดินมาทั้งคืนจนเท้าทั้งเมื่อยทั้งเจ็บ แต่ทั้งที่เหนื่อยแล้วก็ยังตัดใจกลับโรงแรมไม่ได้ รู้สึกอยู่ตลอดว่าเดินต่ออีกหน่อยดีกว่า ไหน ๆ ก็มีโอกาสมาโอกินาวะทั้งที ตอนกลางคืนก็ต้องสัมผัสบรรยากาศคึกคักของที่นี่ให้เต็มที่

นอกจากนี้ยังถ่ายรูปมอสเบอร์เกอร์ที่มีป้ายสีเขียวไว้ด้วย ซึ่งต่างจากป้ายสีแดงที่เห็นกันทั่วไปในไต้หวัน ตอนเห็นก็ยังรู้สึกแปลกใหม่ดี การท่องเที่ยวก็เป็นแบบนี้ บางครั้งไม่จำเป็นต้องวางแผนไปสถานที่ท่องเที่ยวไหนเป็นพิเศษ แค่เดินเล่นเดินดูตามถนน มองดูร้านค้าและทิวทัศน์ริมทางที่แตกต่างกัน ก็สร้างความทรงจำที่น่าสนใจได้ไม่น้อย