ย่านการค้าอาเมโยโกะ
ย่านการค้าที่มีร้านค้าประมาณ 400 ร้านเรียงรายตลอดระยะทางประมาณ 500 เมตร ระหว่างสถานี JR อุเอโนะ ถึงสถานี JR โอะคาจิมาจิ เป็นที่รู้จักในชื่อเล่นว่า “อาเมโยโกะ” มีร้านหลากหลายประเภททั้งอาหาร ขนม เสื้อผ้า ของใช้เบ็ดเตล็ด และเครื่องประดับ
หลังโควิดกลับไปอีกครั้ง เจอของกินสตรีทฟู้ดที่มีเอกลักษณ์เยอะมาก แล้วยังมีของที่ระลึกให้ซื้อด้วย ช่วงนี้เงินเยนถูกเป็นพิเศษเลยช้อปสนุกมาก😃。
โตเกียวดิสนีย์แลนด์
สวนสนุกธีมพาร์กขนาดใหญ่ ห่างจากสถานีโตเกียวโดยรถไฟประมาณ 15 นาที ที่เป็นที่รักในสโลแกน “อาณาจักรแห่งความฝันและเวทมนตร์”
ตั้งใจเลือกไปดิสนีย์วันธรรมดา รอบนี้ได้เล่นเครื่องเล่นหลายอย่าง และได้ดูพาเหรดทั้งเช้าและเย็นด้วย เป็นประสบการณ์ที่ดีมาก
ปราสาทนิโจ อดีตพระราชวังแยก
ปราสาทนิโจซึ่งโทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้มีชัยในศึกเซกิงาฮาระเมื่อปี 1600 และสามารถรวมแผ่นดินได้สำเร็จ สร้างเสร็จในปี 1603 เพื่อใช้เป็นฐานที่มั่นในเกียวโต เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์ที่มีประวัติยาวนานกว่า 410 ปีในฐานะปราสาทกลางเมืองในย่านใจกลางนครหลวงเดิม และในปี 1994 ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโก ในฐานะหนึ่งใน “สมบัติทางวัฒนธรรมแห่งเมืองเกียวโตโบราณ”
ที่นี่เป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์คืนอำนาจการปกครองให้จักรพรรดิ มีประวัติยาวนานกว่า 400 ปี พื้นที่กว้างมาก และยังมีสวนให้เดินชมด้วย
เรียวอันจิ
วัดนิกายเซน สังกัดนิกายรินไซ สายเมียวชินจิ ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกในฐานะหนึ่งใน “โบราณสถานทางวัฒนธรรมของเกียวโตโบราณ” สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1450 (สมัยโฮโตกุ ปีที่ 2) โดยโฮโซกาวะ คัตสึโมโตะ อดีตคันเรย์แห่งรัฐบาลโชกุน ซึ่งรับมอบบ้านพักตากอากาศของตระกูลโตกุไดจิ และอัญเชิญพระอาจารย์กิเท็น เก็นโช แห่งเมียวชินจิ องค์สืบทอดรุ่นที่ 5 มาเป็นเจ้าอาวาสผู้ก่อตั้ง ต่อมาวัดถูกเผาทำลายในสงครามโอนิน แต่ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ภายใต้การดูแลของมาซาโมโตะ บุตรของคัตสึโมโตะ ด้วยความช่วยเหลือของพระโทคุโฮ เซ็นเค็ตสึ แห่งเมียวชินจิ ว่ากันว่าโฮโจและสวนหินก็ถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลานี้เช่นกัน
สวนหินของอาคารเจ้าอาวาสที่คนนิยมมาเยี่ยมชมมากที่สุด
ได้นั่งชมสวนหินเงียบๆ แล้วรู้สึกใจสงบลงมาก
เกโระออนเซ็น
เกโระออนเซ็น แหล่งน้ำพุร้อนชื่อดังที่มีประวัติยาวนาน เชื่อกันว่ามีการค้นพบน้ำพุร้อนมาตั้งแต่ช่วงปี 901-923 หรืออาจเป็นช่วงปี 947-957 ยังมีบันทึกว่าโอดะ โนบุนางะชื่นชอบที่นี่มากและเดินทางมาพักฟื้นด้วยการแช่ออนเซ็นอยู่บ่อยครั้ง ในสมัยเอโดะ นักปราชญ์ขงจื๊อ ฮายาชิ ราซัง ผู้รับใช้ตระกูลโทกูงาวะ ได้ยกย่องให้ที่นี่เป็น “หนึ่งในสามออนเซ็นชื่อดังของญี่ปุ่น” ร่วมกับอาริมะออนเซ็นในจังหวัดเฮียวโงะ และคุซัตสึออนเซ็นในจังหวัดกุมมะ
เป็นหนึ่งในสามออนเซ็นชื่อดังของญี่ปุ่น หลังแช่ออนเซ็นแล้วผิวจะลื่นนุ่ม เลยถูกเรียกว่าเป็นบ่อน้ำร้อนเพื่อความงามด้วย