รีวิวของ wendy หน้า 9/14

มาเที่ยวคามาคุระแล้ว ห้ามพลาดถนนโคมาจิที่คึกคักเด็ดขาด! ตั้งแต่ทางเข้าตลอดทั้งสาย สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านของฝากที่มีเอกลักษณ์ ร้านขนมเล็ก ๆ และร้านอาหาร เดินไปกินไปให้ความรู้สึกเหมือนได้มาเที่ยวจริง ๆ ของขึ้นชื่อหลากหลายของคามาคุระมีให้เลือกจนตาลาย และยังมีร้านน่ารัก ๆ อีกมากมายให้ค่อย ๆ เดินค้นหา แม้ถนนจะไม่กว้างนัก แต่บรรยากาศคึกคักมาก โดยเฉพาะวันหยุดที่ผู้คนแน่นขนัด เดินจนเหนื่อยก็หาร้านนั่งกินของอร่อย แล้วสัมผัสย่านท่องเที่ยวยอดนิยมที่สุดของคามาคุระ!

เอโนะชิมะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นตัวแทนของภูมิภาคโชนัน และเป็นจุดที่ไม่ควรพลาดเมื่อมาคามาคุระและแถบโชนัน ในวันที่อากาศดี สามารถมองเห็นแนวชายฝั่งอันกว้างไกล และหากโชคดีก็อาจได้เห็นภูเขาไฟฟูจิ

ครั้งนี้อากาศดีมาก แสงแดดส่องลงบนผิวน้ำ ทำให้ทั่วทั้งเอโนะชิมะดูมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษ! เสียดายที่ครั้งนี้ภูเขาไฟฟูจิค่อนข้างขี้อายและไม่ยอมปรากฏตัวเลย แต่การเดินเล่นตามทางคดเคี้ยวบนเกาะ ชมวิวทะเลและแวะชมศาลเจ้า ก็ยังรู้สึกสบายมาก

มาเดินเที่ยวเอโนชิมะแล้ว ศาลเจ้าเอโนชิมะก็คุ้มค่าที่จะแวะชมระหว่างทางมาก! ระหว่างเดินขึ้นไปจะมีทางเดินเล็ก ๆ บันได และอาคารที่มีกลิ่นอายญี่ปุ่น ทำให้รู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในตรอกเล็ก ๆ ของญี่ปุ่น แม้วันนั้นคนจะค่อนข้างเยอะ แต่บรรยากาศโดยรวมก็ยังสวยมาก ถ่ายรูปมุมไหนก็ได้อารมณ์

เมื่อเดินขึ้นไปด้านบนยังมีจุดชมวิวที่สวยมาก สามารถชมทิวทัศน์รอบ ๆ เอโนชิมะได้ ถ้าอากาศดีก็สบายมากจริง ๆ

อีกอย่าง แนะนำให้ใช้บันไดเลื่อนช่วงแรกให้คุ้ม แม้ต้องเสียค่าใช้จ่ายแต่ช่วยประหยัดแรงได้มาก เพราะหลังจากนั้นยังมีบันไดอีกไม่น้อยที่ต้องเดิน!

ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสวนสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น พื้นที่กว้างจนเดินไปแล้วเริ่มสงสัยในชีวิตนิดๆ! แต่เพราะกว้างมาก การจัดพื้นที่ทั่วทั้งสวนจึงสบาย ไม่รู้สึกแออัดเหมือนสวนสัตว์ทั่วไป เดินเล่นไปดูสัตว์ไป ชิลสุดๆ

สิ่งที่ชอบที่สุดคือสัตว์ชนิดเดียวกันยังจัดแสดงแยกเป็นโซนในร่มและกลางแจ้งอย่างใส่ใจ ไม่ว่าสภาพอากาศจะเป็นอย่างไร ก็มีโอกาสได้เห็นพวกมันใกล้ๆ และถ่ายรูปได้สะดวก ตลอดเส้นทางจะได้เห็นสัตว์จากทั่วโลก สภาพแวดล้อมก็จัดไว้สวยงาม เป็นแนวคิดแบบ “เดินเล่นไป เที่ยวสวนสัตว์ไป” อย่างแท้จริง

ถ้าชอบสัตว์และไม่อยากแค่เดินดูผ่านๆ Zoorasia ก็คุ้มมากที่จะจัดเวลาอย่างน้อยครึ่งวันไว้ค่อยๆ เดินชม!

มีเรื่องเดียวที่อยากเตือนคือ สวนกว้างมากจริงๆ การใส่รองเท้าที่เดินสบายจึงสำคัญมาก

ถ้ามาโยโกฮามะแล้วอยากหาที่เดินเล่นแบบสบาย ๆ ถนนช้อปปิ้งโมโตมาจิตอบโจทย์มาก! ที่นี่ไม่เป็นแบบแผนเหมือนห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ ตลอดสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านเล็ก ๆ ที่มีเอกลักษณ์ คาเฟ่ ร้านอาหาร และร้านของใช้ในชีวิตประจำวัน เดินเล่นตลอดทั้งสายได้อย่างเพลิดเพลิน และมีบรรยากาศต่างประเทศที่มีเสน่ห์มาก

แถมยังอยู่ติดกับไชน่าทาวน์โยโกฮามะ สองที่นี้จึงเป็นคู่หูที่ลงตัวสุด ๆ สำหรับ “ช้อปปิ้ง＋กินของอร่อย” เดินโมโตมาจิเสร็จแล้วก็ค่อยเดินต่อไปกินเสี่ยวหลงเปาและซาลาเปาไส้เนื้อที่ไชน่าทาวน์ เป็นแผนเที่ยวที่ดีมาก! แต่ครั้งนี้เราไปถึงค่อนข้างเช้า หลายร้านยังไม่เปิด จึงได้แค่เดินเล่นถ่ายรูป ทำให้ขาดความสนุกแบบ “เห็นร้านที่ชอบแล้วก็แวะเข้าไปดู” ไปไม่น้อย

แนะนำให้มาช่วงบ่ายและจัดแผนเที่ยวคู่กับไชน่าทาวน์ กินให้อิ่มแล้วค่อย ๆ เดินช้อป จะลงตัวเรื่องเวลากว่า

ราคาถูก รวดเร็ว และอร่อย ไม่น่าแปลกใจที่คนท้องถิ่นชอบกันมาก!

ร้าน “ริวโอ” แห่งนี้อยู่ในลิสต์ร้านที่อยากไปในโยโกฮามะมานาน ครั้งนี้ในที่สุดก็ได้มาลอง มาถึงก่อนร้านเปิดครึ่งชั่วโมง แต่กลับมีคนต่อคิวอยู่แล้ว แถมไม่นานด้านหลังก็มีคนต่อเพิ่มประมาณ 20 คน ฮอตเกินคาดจริงๆ!

ครั้งนี้สั่งตับผัดต้นหอม ยากิโซบะ และข้าวครึ่งชาม การนั่งที่เคาน์เตอร์สนุกที่สุด เพราะได้ดูเชฟแบ่งหน้าที่กันทำงานอย่างใกล้ชิด ทุกคนทำเร็วมาก มือแทบไม่หยุดเลย

ยากิโซบะรสเบา ไม่มัน ตับผัดต้นหอมรสเข้มข้นแต่ค่อนข้างเค็ม ส่วนผักผัดค่อนข้างนิ่มไปเล็กน้อย โดยรวมแล้วคุ้มราคามาก ไม่น่าแปลกใจที่ทุกคนยอมต่อคิว!

ถ้ามาโยโกฮามะพอดีและชอบอาหารจีนราคาย่อมเยา ลองแวะมาชิมได้!

ได้รับการขนานนามว่าเป็นสวนสนุกธีมราเมนแห่งแรกของโลก ค่าเข้าชม ¥450 ชั้น 1 นอกจากจะมีชุดราเมนพร้อมปรุงและของฝากจากทั่วญี่ปุ่นจำหน่ายแล้ว ยังสามารถทำราเมนแบบ DIY ในสไตล์ของตัวเองได้ด้วย

สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจที่สุดกลับไม่ใช่ราเมน แต่เป็นทันทีที่เดินลงไปชั้นล่างก็เหมือนได้ย้อนเวลาไปพบกับทิวทัศน์ถนนยุคโชวะ แสงนีออน และการตกแต่งย้อนยุคเต็มไปหมด ถ่ายรูปออกมาได้บรรยากาศมาก

ครั้งนี้ลองราเมนจากสองร้าน น้ำซุป เส้น และสัมผัสแตกต่างกันค่อนข้างมาก ทุกคนสามารถเลือกตามรสชาติที่ตัวเองชอบได้

ที่นี่เป็นสวรรค์ของเด็กๆ อย่างแท้จริง ทั่วทั้งพิพิธภัณฑ์เต็มไปด้วยอันปังแมน ตั้งแต่โซนเกม เครื่องเล่นแบบอินเทอร์แอ็กทีฟ ไปจนถึงฉากน่ารักต่างๆ เด็กๆ น่าจะเล่นกันได้อย่างสนุกสนาน

ถ้าพาเด็กมาด้วย คิดว่าคุ้มมาก ให้เด็กๆ เล่นและปล่อยพลังกันได้เต็มที่ ผู้ใหญ่เองเมื่อเห็นพวกเขามีความสุขก็คงรู้สึกอิ่มเอมใจไปด้วย แต่ถ้ามาเดินเที่ยวกันเป็นกลุ่มผู้ใหญ่แบบพวกเราในครั้งนี้ พูดตามตรงก็ค่อนข้างเฉยๆ เพราะเครื่องเล่นข้างในส่วนใหญ่เน้นสำหรับเด็ก ผู้ใหญ่ก็แค่ถ่ายรูปและเดินเป็นเพื่อนชมไปเรื่อยๆ

แต่สินค้าต่างๆ น่ารักมากจริงๆ มีสินค้าอันปังแมนให้เลือกหลากหลาย บางอย่างแม้แต่ผู้ใหญ่เห็นแล้วยังอดอยากซื้อไม่ได้ เป็นอีกสถานที่ที่ทดสอบความอดทนอย่างแท้จริง นอกจากนี้ยังมีขนมปังไส้ถั่วแดงรูปอันปังแมน ทั้งน่ารักและอร่อย โดยรวมแล้ว ถ้าพาเด็กมาโยโกฮามะ แนะนำให้จัดเวลาแวะมาเล่นมากๆ แต่ถ้ามากันเองเฉพาะผู้ใหญ่ ก็ถือว่ามาสัมผัสโลกอันน่ารักของอันปังแมนแล้วกัน!

เดิมคิดว่าแค่มาเดินชมสวนญี่ปุ่น แต่พอเข้าไปในสวนซันเคเอ็นก็ถูกความยิ่งใหญ่สะกดทันที!

ที่นี่ไม่ได้มีแค่ “ปลูกดอกไม้ ชมต้นไม้” แต่ยังย้ายอาคารเก่าแก่จากเกียวโต คามาคุระ และที่อื่นๆ มาไว้ในสวน แล้วผสานเข้ากับทะเลสาบ ภูเขา ป่าไม้ และดอกไม้ใบหญ้า จนกลายเป็นภาพวาดญี่ปุ่นโบราณขนาดมหึมา

สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดไม่ใช่ทิวทัศน์ แต่เป็นแนวคิดและความกล้าของผู้ก่อตั้ง ฮาระ ซันเค ที่กล้าทำโครงการใหญ่ขนาดนี้ ทั้ง “ย้ายอาคารเก่าแก่และจัดสวน” ตั้งแต่ปี 1906 แม้แต่ในยุคนี้ยังรู้สึกว่าบ้ามาก ไม่ต้องพูดถึงสมัยนั้นเลย!

สวนกว้างมากจนใช้คำว่า “เดินเล่นสักหน่อย” ไม่ได้ ระหว่างทางมีอาคารเก่าแก่อย่างเจดีย์สามชั้นและรินชุนคาคุ เดินไปเรื่อยๆ ก็อดหยุดถ่ายรูปไม่ได้ มาแต่ละฤดูก็ได้เห็นทิวทัศน์ต่างกัน ทั้งซากุระ ดอกบัว และใบไม้แดงต่างก็มีเสน่ห์ของตัวเอง

ถ้าชอบอาคารเก่าแก่และสวนญี่ปุ่น รวมถึงการเที่ยวแบบค่อยๆ เดิน ค่อยๆ ถ่ายรูป สวนซันเคเอ็นก็คุ้มค่าที่จะเผื่อเวลาไว้ครึ่งวัน เพื่อซึมซับ “สวนประวัติศาสตร์ที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาล” แห่งนี้อย่างเต็มที่

พอมาถึงพิพิธภัณฑ์คัพนู้ดเดิลที่โยโกฮามะ เดิมคิดว่าแค่มาดู “ประวัติศาสตร์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป” แต่พอเดินชมถึงได้รู้ว่า นี่มันการผจญภัยแห่งความคิดสร้างสรรค์ชัดๆ!

ตั้งแต่เรื่องที่อันโด โมโมฟุกุคิดค้นชิกเก้นราเม็งและคัพนู้ดเดิล ไปจนถึงการท้าทายทำราเม็งอวกาศ ทุกเรื่องทำให้รู้สึกว่า “เบื้องหลังบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมีเรื่องราวมากขนาดนี้เลยเหรอ!”

ในพิพิธภัณฑ์ยังได้ทำคัพนู้ดเดิลสูตรเฉพาะของตัวเอง ออกแบบถ้วยและเลือกเครื่องเอง ทั้งเล่นทั้งกิน สนุกสุดๆ!

สิ่งที่ชอบที่สุดคือแนวคิดที่พิพิธภัณฑ์ต้องการสื่อว่า อย่าปล่อยให้สามัญสำนึกมาผูกมัด ลองมองสิ่งต่างๆ จากอีกมุม การค้นพบเล็กๆ ในชีวิตก็อาจกลายเป็นสิ่งประดิษฐ์ครั้งใหญ่ที่เปลี่ยนโลกได้

แถมพอเห็นบรรจุภัณฑ์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากกว่า 3,000 แบบ ก็อดอุทานไม่ได้ว่า “บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมีได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ!” ทริปนี้ไม่ได้แค่มากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แต่เหมือนได้เรียนวิชาความคิดสร้างสรรค์ที่สนุกมากด้วย