• ตอนแรกจริง ๆ แค่มาที่คานาซาวะ FORUS เพื่อซื้อรองเท้า ระหว่างเดินทางพื้นรองเท้าเกิดหลุดกะทันหัน ถ้าไม่เปลี่ยนรองเท้า ก็คงเดินเที่ยวตามแผนที่เหลือต่อไม่ไหว เลยถามรุ่นพี่ ๆ ว่าแนะนำให้ไปซื้อรองเท้าที่ไหน ทุกคนแนะนำที่นี่เป็นหลักเพราะมีแบบให้เลือกเยอะและราคาไม่แพง จึงได้มาที่นี่ ไม่คิดเลยว่าแค่แวะเข้ามาแก้ขัดชั่วคราว สุดท้ายกลับพบว่าที่นี่เดินช้อปสนุกเกินคาดมาก
    อย่างแรกต้องขอชมพนักงาน ABC-MART ตัวเองเท้าค่อนข้างใหญ่ จึงหารองเท้าผู้หญิงที่มีไซซ์พอดีได้ยาก พนักงานบอกว่ารองเท้าผู้หญิงรุ่นที่มีสัญลักษณ์เฉพาะบนป้ายจะผลิตไซซ์ใหญ่กว่า จึงเลือกหาจากรุ่นเหล่านั้นก่อนได้ สุดท้ายก็ได้รองเท้าที่เหมาะมากมาคู่หนึ่งจริง ๆ ทริปที่เหลือทั้งหมดเดินด้วยรองเท้าคู่นี้ แถมไม่กัดเท้าเลย ช่วยทริปนี้ไว้ได้จริง ๆ
    เดิมทีซื้อรองเท้าเสร็จก็แค่อยากหาอะไรกินง่าย ๆ แต่พอดูข้อมูลแต่ละชั้น กลับพบว่าแพนเค้กแห่งความสุขซึ่งตอนนั้นกำลังดังมากและจองยากมาตลอดก็มีสาขาที่นี่ด้วย แถมไปถึงหน้าร้านก็นั่งได้เลยโดยไม่ต้องจอง ตอนนั้นรู้สึกจริง ๆ ว่าโชคดีมาก แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ร้านปิดไปแล้ว ทำให้เหลือที่ที่สามารถมากินแพนเค้กแห่งความสุขได้ง่าย ๆ น้อยลงไปอีกหนึ่งแห่ง
    ที่น่ากลัวจริง ๆ คือหลังซื้อรองเท้าเสร็จถึงได้พบว่าตึกนี้จะเดินเล่นสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้เลย ชั้น 5 นอกจาก Pokémon Center แล้ว ข้าง ๆ ยังมีโซนกาชาปองขนาดใหญ่และโซนอิจิบังคุจิ รวมถึงร้าน MUJI, LOFT, JINS, Sanrio และร้านอื่น ๆ ส่วนชั้นอื่น ๆ ก็ยังเจอแบรนด์คุ้นเคยอย่าง UNIQLO, KIDDY LAND และ L'OCCITANE
    ตรงโซนกาชาปองข้าง Pokémon Center นี่เองที่เกือบออกมาไม่ได้ พอลงชั้นล่างก็เห็น LUSH เลยต้องเข้าไปซื้อแชมพูก้อนที่ชอบเพิ่มอีก แถม LUSH ยังมีบริการปลอดภาษีด้วย สุดท้ายชั้น 1 ยังมี Starbucks แต่ตอนนั้นไม่เห็นแฟรปปูชิโนรุ่นลิมิเต็ดที่อยากดื่ม เลยรักษาเงินก้อนสุดท้ายในกระเป๋าไว้ได้สำเร็จ
    คานาซาวะ FORUS อยู่ข้างสถานีคานาซาวะ เดินทางสะดวกมาก แบรนด์ต่าง ๆ ก็ถือว่าครบ ทำให้คนที่แค่อยากซื้อรองเท้าสักคู่มาแก้ขัดอย่างตัวเอง เดินช้อต่อมาตั้งแต่รองเท้า แพนเค้ก Pokémon กาชาปอง จนถึง LUSH เกือบถูกทั้งตึกสูบเงินจนกระเป๋าแห้ง เป็นสถานที่ที่น่ากลัวนิด ๆ

รีวิวอื่นๆ ของ Holly

  • วัดไดโกจิ

    วัดแห่งนี้สร้างขึ้นในปี 874 ช่วงต้นสมัยเฮอัน โดยพระริเก็นไดชิ โชโบ ศิษย์รุ่นหลานของพระโคโบไดชิ คูไค และผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ฟื้นฟูวิถีชูเก็นโด ทั้งยังเป็นวัดใหญ่ประจำสำนักไดโกะ นิกายชินงอน มีอาณาบริเวณครอบคลุมทั่วทั้งภูเขาไดโกะประมาณ 6.6 ล้านตารางเมตร นับเป็นหนึ่งในวัดที่มีพื้นที่กว้างขวางที่สุดในเมืองเกียวโต ภายในแบ่งเป็นส่วนคามิไดโกะบนภูเขาและชิโมไดโกะบริเวณเชิงเขา โดยมีอาคารและเจดีย์กระจายอยู่มากกว่า 80 แห่ง ช่วงแรกหลังการก่อตั้ง วัดพัฒนาขึ้นโดยมีคามิไดโกะเป็นศูนย์กลาง ต่อมาได้รับความศรัทธาอย่างแรงกล้าจากจักรพรรดิไดโกะในฐานะวัดที่ทรงอุปถัมภ์ จึงมีการสร้างหมู่อาคารขนาดใหญ่บริเวณเชิงเขา

    • ฟุชิมิ / ราคุนัง
    • ศาลเจ้า / วัด

    ครั้งนี้บังเอิญมาทันงาน “โกไดริกิซัง” ประจำปีของวัดไดโกจิ (พิธีโกไดริกิซงนินโนเอะ) พอดี แม้จะไม่ใช่ฤดูซากุระ จึงตั้งใจจัดตารางมาเข้าร่วมโดยเฉพาะ เทศกาลนี้ไม่เพียงสืบทอดมายาวนานกว่าพันปี แต่ยังเป็นหนึ่งในกิจกรรมประจำปีที่สำคัญที่สุดของวัดไดโกจิด้วย ปกติเวลาเดินทางมาญี่ปุ่น เทศกาลดั้งเดิมที่ได้สัมผัสส่วนใหญ่มักเป็นพิธีกรรมของศาสนาชินโตที่จัดขึ้นตามศาลเจ้า การได้มาสัมผัสพิธีสวดขอพรขนาดใหญ่ซึ่งจัดขึ้นในวัดพุทธด้วยตัวเองแบบนี้ จึงถือเป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากทีเดียว
    พิธีโกไดริกิซงนินโนเอะจัดขึ้นเพื่ออธิษฐานขอให้ประเทศสงบสุข ประชาชนมีความสุข และแคล้วคลาดจากภัยพิบัติและเคราะห์ร้าย ก่อนถึงวันประกอบพิธีอย่างเป็นทางการ วัดไดโกจิจะจัดพิธีเตรียมการต่อเนื่องเป็นเวลา 7 วัน โดยพระสงฆ์จะสวดมนต์ขอพร ส่วนในวันงานจะมีการมอบ “ภาพบูชาโกไดริกิซง” ที่ผ่านพิธีสวดปลุกเสกแล้ว ซึ่งเป็นเครื่องรางที่มีความหมายในด้านการป้องกันภัยและการโจรกรรม สามารถพบเห็นติดอยู่ตามทางเข้าออกของร้านเก่าแก่และบ้านพักหลายแห่งในเกียวโต วันนั้นมีผู้คนจำนวนมากต่อแถวรอรับเช่นกัน พอเห็นแถวยาวเหยียด ก็เกือบอยากเข้าไปต่อแถวด้วย
    หนึ่งในกิจกรรมที่โดดเด่นที่สุดของเทศกาลคือ “โมจิอาเกะ จิคาระโฮโน” ซึ่งจัดขึ้นหน้าวิหารคอนโด ผู้เข้าร่วมจะต้องยกคางามิโมจิสีแดงขาวขนาดยักษ์ เพื่อถวายพละกำลังแด่เทพเมียวโอทั้งห้าและอธิษฐานให้ปลอดโรคปลอดภัย การแข่งขันแบ่งเป็นกลุ่มนักเรียนประถม กลุ่มชาย และกลุ่มหญิง หลังจากลองค้นข้อมูลดูจึงรู้ว่าคางามิโมจิที่ใช้ในงานหนักไม่ใช่น้อยจริง ๆ กลุ่มชายหนัก 150 กิโลกรัม ส่วนกลุ่มหญิงหนัก 90 กิโลกรัม จะยกขึ้นก็ไม่ง่ายเลย แต่ไม่แน่ใจว่ากิจกรรมนี้ต้องสมัครล่วงหน้าหรือไม่
    นอกจากนี้ บริเวณหน้าวิหารคอนโดยังมีคางามิโมจิขนาดใหญ่ที่ศรัทธาชนตั้งใจนำมาถวายอยู่เป็นจำนวนมาก ภาพที่จัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบนั้นน่าตื่นตาทีเดียว ทั้งหมดนี้เป็นของถวายที่ศรัทธาชนนำมามอบเป็นพิเศษสำหรับพิธีโกไดริกิซงนินโนเอะ เมื่อมองดูคางามิโมจิขนาดน่าทึ่งแต่ละก้อนเรียงอยู่หน้าวิหารคอนโด ก็สัมผัสได้ว่าเทศกาลนี้มีความสำคัญต่อศรัทธาชนในท้องถิ่นมากเพียงใด
    อีกด้านหนึ่ง บริเวณหน้าวิหารฟุโดโดจะมีพิธีอธิษฐานไซโตโกมะ โดยพระสงฆ์ประกอบพิธีเผาไม้โกมะเพื่อสวดขอพร ตั้งแต่พิธีสวดมนต์ พิธีโกมะ ไปจนถึงกิจกรรมยกโมจิอันคึกคัก การได้ชมพิธีขอพรทางพุทธศาสนาในรูปแบบต่าง ๆ พร้อมกัน เป็นจุดที่ทำให้เทศกาลนี้มีความพิเศษมาก
    นอกจากกิจกรรมทางศาสนาแล้ว ภายในบริเวณวัดยังมีสินค้าและแผงอาหารที่เข้ากับเทศกาลอยู่ไม่น้อย เช่น ขนมหลากสี 5 สี ชาเก็นไมฉะรุ่นลิมิเต็ดที่วัดไดโกจิร่วมผลิตกับอิโตเอ็น รวมถึงโจ๊กเฮอันที่แจกให้ผู้มาสักการะรับประทานฟรี ทำให้บรรยากาศของงานมีความคึกคักแบบเทศกาลมากขึ้น สิ่งที่ควรให้ความสนใจมากที่สุดคือขนมโกไดริกิโมจิที่จำหน่ายเฉพาะช่วงเทศกาล จริง ๆ แล้วมันก็คือโมจิชนิดหนึ่ง ตอนนั้นตั้งใจซื้อมา 2 ถุง กะว่าจะนำกลับไต้หวันแล้วค่อย ๆ ย่างกิน ถึงกับซื้อกระชอนสำหรับย่างโมจิมาโดยเฉพาะ แต่ไม่นึกเลยว่าวันรุ่งขึ้นหลังกลับถึงประเทศ โมจิทั้งหมดจะขึ้นรา! ถ้ารู้แบบนี้น่าจะย่างกินในครัวเล็ก ๆ ของโรงแรมตั้งแต่อยู่ญี่ปุ่น สุดท้ายกระชอนย่างก็ซื้อมาฟรี ๆ น่าเสียดายจริง ๆ QQ
    โดยรวมแล้ว พิธีโกไดริกิซงนินโนเอะเป็นงานขนาดใหญ่ที่มีทั้งวัฒนธรรมทางศาสนา พิธีกรรมดั้งเดิม และเอกลักษณ์ของเทศกาลท้องถิ่น มอบประสบการณ์ที่แตกต่างจากเทศกาลตามศาลเจ้าญี่ปุ่นซึ่งนักท่องเที่ยวทั่วไปคุ้นเคย หากมีโอกาสมาทันงาน ก็คุ้มค่าที่จะจัดทริปมายังวัดไดโกจิโดยเฉพาะ เพื่อสัมผัสเทศกาลดั้งเดิมที่สืบทอดมายาวนานกว่าพันปีนี้

  • ศาลเจ้าซารุตาฮิโกะ

    ศาลเจ้าแห่งนี้สักการะซารุตาฮิโกะโอกามิ เทพเจ้าที่กล่าวกันว่าจะปรากฏขึ้นเมื่อสิ่งต่าง ๆ เริ่มต้น และช่วยนำทางทุกอย่างไปในทิศทางที่ดี ทั้งในโคจิกิและนิฮงโชกิก็มีบันทึกว่า “ในยุคเริ่มแรกของแผ่นดิน ท่านได้เบิกทางให้นินงิลงมายังดินแดนแห่งนี้” บนแผ่นป้ายขอพรเอมะยังมีภาพ “ระบำมิจิบิกิ” อันเป็นเอกลักษณ์ของศาลเจ้าซารุตาฮิโกะ ซึ่งสื่อถึงการนำคำอธิษฐานไปสู่ทิศทางที่ดี

    • มิเอะ
    • ศาลเจ้า / วัด

    ชอบบรรยากาศการสักการะที่นี่มาก
    เมื่อเทียบกับศาลเจ้าอิเสะแล้ว ผู้คนที่มาสักการะศาลเจ้าซารุตาฮิโกะค่อนข้างน้อยกว่า แม้จะไม่คึกคัก แต่ก็ทำให้สามารถชมสถาปัตยกรรมและมุมต่าง ๆ ภายในบริเวณศาลเจ้าได้อย่างสบายใจยิ่งขึ้น โดยเฉพาะการออกแบบทรงแปดเหลี่ยมที่พบเห็นได้ยากซึ่งใช้ในหลายจุดของศาลเจ้าซารุตาฮิโกะ รวมถึงอาคารหลักแบบซาดาฮิโกะซึคุริที่มีหน้าจั่วซ้อนสองชั้นอันเป็นเอกลักษณ์ ทั้งหมดนี้สร้างความประทับใจอย่างมาก
    รูปแบบสถาปัตยกรรมที่แตกต่างจากศาลเจ้าทั่วไปนี้ทำให้ศาลเจ้าทั้งแห่งมีเอกลักษณ์โดดเด่น อีกทั้งภายในบริเวณยังมีสถานที่น่าชม เช่น หินบอกทิศ หินทาคาระ และศาลเจ้าซารุเมะ หินบอกทิศเป็นสิ่งหนึ่งที่เชื่อมโยงกับศาลเจ้าอย่างมาก เป็นรูปธรรมของเทพเจ้าหลักที่คอยชี้นำทิศทางให้ผู้คน ทำให้คำอธิษฐานขอโชคลาภที่เดิมเป็นนามธรรมมีวิธีสักการะที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น
    ส่วนศาลเจ้าซารุเมะแสดงให้เห็นถึงความเชื่อด้านศิลปะการแสดงและการปลอบประโลมดวงวิญญาณที่แตกต่างจากเทพเจ้าหลัก ทำให้ได้ค้นพบว่าแม้อยู่ภายในบริเวณศาลเจ้าเดียวกัน ก็สามารถทำความรู้จักวัฒนธรรมชินโตของญี่ปุ่นในแง่มุมต่าง ๆ ได้
    โดยรวมแล้ว ที่นี่ไม่ใช่ศาลเจ้าที่มีขนาดใหญ่เป็นพิเศษ แต่มีรายละเอียดมากมายที่ควรค่อย ๆ สังเกต หากไม่รีบก็สามารถเดินชมได้เรื่อย ๆ ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากบริเวณศาลเจ้าชั้นในและโอคาเงะโยโกโจ สามารถเดินไปถึงได้ ตอนวางแผนการเดินทางจึงจัดไว้ในโปรแกรมเดียวกันได้ เพื่อมาสัมผัสบรรยากาศของศาลเจ้าที่ไม่ได้สังกัดศาลเจ้าอิเสะซึ่งพบเห็นได้ไม่บ่อยในอิเสะ

  • ศาลเจ้าโตเกียวไดจิงกู

    ก่อตั้งขึ้นในฐานะสถานที่สักการะจากระยะไกลของศาลเจ้าอิเสะในกรุงโตเกียว และเป็นที่รู้จักกันอย่างคุ้นเคยในชื่อ “โออิเสะแห่งโตเกียว” ที่นี่เป็นศาลเจ้าแห่งแรกที่จัดพิธีแต่งงานแบบศาลเจ้า หรือ “ชินเซ็นเค็กกงชิกิ” และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ก็มีผู้หญิงจำนวนมากมาเยี่ยมสักการะเพื่อขอพรเรื่องความรัก

    • คุดันชิตะ / โตเกียวโดม
    • ศาลเจ้า / วัด

    ครั้งนี้วางแผนมาศาลเจ้าโตเกียวไดจิงกู สาเหตุหลักเพราะเป็นศาลเจ้าขอพรเรื่องความรักที่มีชื่อเสียงมากในโตเกียว อีกทั้งยังมีความเกี่ยวพันทางประวัติศาสตร์อย่างลึกซึ้งกับศาลเจ้าอิเสะ เดิมทีมีแผนจะไปสักการะศาลเจ้าอิเสะอยู่แล้ว จึงอยากแวะมาที่นี่ก่อน และถือโอกาสขอให้ได้พบเจอความสัมพันธ์ที่ดีด้วย เนื่องจากวันนั้นยังวางแผนไปเที่ยวตลาดงานแฮนด์เมดที่โซชิงายะ เมื่อพิจารณาเรื่องการเดินทางและทิศทางของแผนเที่ยวแล้ว จึงตัดสินใจมาสักการะที่นี่ในช่วงเช้าก่อน
    เมื่อมาถึงจริงๆ พบว่าบริเวณศาลเจ้าเล็กกว่าที่คิดไว้เล็กน้อย แต่กลับมีผู้มาสักการะค่อนข้างมาก วันนั้นยังบังเอิญเจอคู่บ่าวสาวกำลังจัดพิธีแต่งงานแบบชินโตด้วย ถือเป็นสิ่งที่ได้พบโดยไม่คาดคิด ภายในศาลเจ้ามีเซียมซีความรักให้เลือกหลากหลายมาก นอกจากเซียมซีความรักและเซียมซีขอพรเรื่องคู่แล้ว ยังมีเซียมซีดอกไม้ เซียมซีกรุ๊ปเลือด และเซียมซีเสริมโชคด้านความสัมพันธ์ เป็นต้น สามารถเลือกได้ตามความชอบ เครื่องรางที่สำนักงานศาลเจ้าจำหน่ายก็มีหลากหลายเช่นกัน ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ “เอ็นมุซุบิซูซูรันมาโมริ” แต่หลังจากดูอยู่นาน สุดท้ายก็เลือก “เอ็นจูมาโมริ” ที่ชอบมากกว่า เครื่องรางรุ่นนี้หุ้มด้านนอกด้วยผ้าไหมที่ทำจากเส้นใยรังไหมชนิดพิเศษ เนื้อสัมผัสละเอียดประณีตมาก และตรงกับความชอบมากกว่าเครื่องรางดอกซูซูรันที่มีรูปลักษณ์น่ารัก
    นอกจากนี้ ข้างจุดรับเครื่องรางยังมีที่นั่งทำจากท่อนไม้ไว้ให้ผู้มาสักการะนั่งพัก ถือเป็นการออกแบบที่ใส่ใจมาก อาจเพราะวันนั้นเป็นวันหยุด ผู้มาสักการะจึงมีจำนวนมากตลอด พอตอนที่กำลังจะกลับ แถวสักการะหน้าอาคารหลักยาวกว่าตอนที่เพิ่งมาถึงหลายเท่า แสดงให้เห็นว่าที่นี่ได้รับความนิยมสูงจริงๆ
    สิ่งที่ค่อนข้างพิเศษคือ แม้พื้นที่ของศาลเจ้าจะไม่ใหญ่ แต่อาคารศาลเจ้าสร้างในรูปแบบสถาปัตยกรรมชินเมซูกูริ หลังคาและตัวอาคารดูโดดเด่นมาก จนรู้สึกว่ามองแล้วให้ความรู้สึกกดดันเล็กน้อย หากอาคารขนาดเดียวกันนี้ตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมอันกว้างขวางอย่างศาลเจ้าอิเสะ ก็คงไม่รู้สึกชัดเจนขนาดนี้
    อีกอย่าง ช่วงที่ไปครั้งนี้บังเอิญใกล้กับวันปีใหม่ญี่ปุ่น จึงได้เห็นช่างฝีมือกำลังทำต้นสนประดับปีใหม่อยู่บริเวณใกล้เคียงโดยไม่คาดคิด นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นขั้นตอนการทำของประดับเทศกาลปีใหม่แบบดั้งเดิมด้วยตาตัวเอง จึงรู้สึกแปลกใหม่มาก โดยรวมแล้วพื้นที่ของศาลเจ้าโตเกียวไดจิงกูไม่ใหญ่ ใช้เวลาประมาณ 20〜40 นาทีสำหรับสักการะ ชมบรรยากาศ และเลือกซื้อเครื่องรางก็เพียงพอ หากมีแผนเที่ยวแถวย่านอีดาบาชิ ก็ลองแวะมาเดินชมได้