นีเดค เกียวโตทาวเวอร์ | รีวิวของ 一個漸漸喜歡上慢旅的人

ของฝากสุดคลาสสิกชื่อดังจากญี่ปุ่น “ชูการ์บัตเตอร์แซนด์โนะคิ (Sugar Butter Tree)” ใช้คุกกี้ธัญพืชข้าวโอ๊ตอบหลายชั้นที่กรอบหอมเป็นฐาน เคลือบหน้าด้วยเนยและเกล็ดน้ำตาลเต็ม ๆ เนื้อสัมผัสกรอบร่วนอย่างที่สุดและหอมเนยฟุ้ง เป็นของฝากที่หลายคนไม่ลืมซื้อเมื่อไปญี่ปุ่น

นอกจากรสชาติคลาสสิกแล้ว รส “องุ่นมัสแคต” ที่มีเฉพาะฤดูใบไม้ร่วงก็ห้ามพลาด! เมื่อกัดเข้าไป กลิ่นหอมของธัญพืชจะผสานเข้ากับกลิ่นผลไม้อันหวานสดชื่น หรูหรา และอมเปรี้ยวเล็กน้อยขององุ่นมัสแคตทันที รสชาติเข้มข้นแต่ไม่เลี่ยน มีมิติชวนประทับใจ

หาซื้อได้สะดวกมากตามโซนของฝากในสถานี JR หลัก ๆ เช่น สถานีโตเกียวและสถานีชินากาวะ รวมถึงห้างสรรพสินค้าต่าง ๆ และร้านค้าปลอดภาษีในสนามบินนานาชาติอย่างนาริตะและฮาเนดะ เป็นตัวเลือกที่ดีทั้งสำหรับมอบเป็นของฝากหรือซื้อไว้กินเอง

「อามาโนะฮาชิดาเตะ」 หนึ่งในสามทิวทัศน์ที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสุดคลาสสิกที่ไม่ควรพลาดเมื่อมาเยือน「เกียวโตแห่งท้องทะเล」

นอกจากจะเดินเที่ยวบนสันทรายธรรมชาติที่ทอดยาวและเรียงรายด้วยต้นสน หรือขึ้นไปยัง「สวนคาซามัตสึ」เพื่อชมทิวทัศน์อันยิ่งใหญ่ของโชริวคังจากมุมสูงแล้ว บริเวณโดยรอบยังเปี่ยมไปด้วยมรดกทางวัฒนธรรมอันลึกซึ้ง ทั้ง「วัดชิอนจิ」ซึ่งประดิษฐานพระโพธิสัตว์มัญชุศรีแห่งปัญญา 「ศาลเจ้าโมโตอิเสะโคโนะ」ที่มีสถานะสูงส่ง และ「วัดนาริไอจิ」ซึ่งมองเห็นเจดีย์ห้าชั้นกับอ่าวสีครามได้จากระยะไกล ล้วนควรค่าแก่การค่อย ๆ ใช้เวลาสำรวจอย่างลึกซึ้ง

วิธีเดินทางมาถึงเมืองท่าเล็ก ๆ แห่งนี้ที่สง่างามที่สุด คงไม่มีอะไรเกินการจองรถไฟท่องเที่ยวขบวนพิเศษของรถไฟทันโกะ--「อาคามัตสึ」「คุโรมัตสึ」หรือ「อาโอมัตสึ」 นั่งอยู่ในตู้โดยสารไม้ที่ออกแบบโดยเอจิ มิโตโอกะ พลางลิ้มรสขนมหวานประณีตหรืออาหารท้องถิ่น และชมทิวทัศน์ตลอดเส้นทางผ่านหน้าต่างชมวิว ช่างผ่อนคลายอย่างยิ่ง

ช่วงท้ายของการเดินทาง ขอแนะนำให้แวะไปยังร้านลับเล็ก ๆ ชื่อ「ไคเซ็นโคโบ」ข้างสถานีอามาโนะฮาชิดาเตะ ซึ่งมีรูปลักษณ์เรียบง่ายจนแทบไม่สะดุดตา ข้าวหน้าปูเมนูเด่นของที่นี่โปะเต็มด้วยเนื้อปูมัตสึบะรสหวานสดและละเอียดอ่อน ทุกคำเปี่ยมล้นด้วยความสุข เรียบง่ายไม่หวือหวาแต่ยากจะลืม หากมีโอกาสอย่าพลาดเด็ดขาด!

“ศาลเจ้ามโตอิเสะ โคโนะจินจะ” ซึ่งตั้งอยู่เชิงเขาของสวนคาซามัตสึ เป็นสถานที่รับพลังศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคทังโกะ เล่ากันว่าเทพีอามาเทราสึและเทพโทโยอุเคะแห่งศาลเจ้าอิเสะเคยประดิษฐานอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายปี ก่อนย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบันในจังหวัดมิเอะ จึงได้ชื่อว่า “โมโตะอิเสะ” และมีสถานะทางประวัติศาสตร์อันสูงส่งอย่างยิ่งในญี่ปุ่น

เมื่อเทียบกับบรรยากาศคึกคักทางตอนใต้ของอามาโนะฮาชิดาเตะ ที่นี่มีนักท่องเที่ยวน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นชาวท้องถิ่นที่มาสักการะด้วยสีหน้าเปี่ยมศรัทธา ทางเดินเข้าสู่ศาลเจ้าอันเงียบสงบและอาคารศาลเจ้าไม้ที่ไม่ได้ตกแต่งด้วยสีสัน แผ่บรรยากาศสงัดและขรึมขลังจนแทบกลั้นหายใจ หากวางแผนนั่งรถบัสไปยังหมู่บ้านเรืออิเนะ ป้ายรถบัสก็อยู่ในระยะเดินจากศาลเจ้า ที่นี่จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับแวะเที่ยวระหว่างทาง เพื่อชะลอฝีเท้าและชำระจิตใจก่อนมุ่งหน้าสู่เกียวโตแห่งท้องทะเล