สวนประวัติศาสตร์ที่สืบทอดประวัติศาสตร์ของฮอกไกโดมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีไซโลอิฐแดงเป็นสัญลักษณ์
ครั้งนี้มาเยือนในฤดูหนาว หิมะในสวนทับถมหนามากจริง ๆ ทำให้การเดินเข้าไปเที่ยวชมด้านในค่อนข้างลำบาก แต่โชคดีที่ไซโลอิฐแดงสามหลังอันเป็นเอกลักษณ์ที่สุดอยู่ใกล้ทางเข้า เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็เห็น จึงถ่ายภาพทิวทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ได้สำเร็จ!
ไซโลอิฐแดงที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวให้บรรยากาศฤดูหนาวของฮอกไกโดที่เงียบสงบและย้อนยุค ให้ความรู้สึกแตกต่างจากฤดูกาลอื่นมาก
หอนาฬิกาเมืองซัปโปโร
อาคารฝึกทหารของวิทยาลัยเกษตรซัปโปโรที่สร้างขึ้นในอดีตเพื่ออบรมผู้นำด้านการบุกเบิกฮอกไกโด โดยภายใต้การกำกับของคุโรดะ คิโยตากะ อธิบดีการบุกเบิกที่มาเยือนในพิธีฉลองการก่อสร้างเสร็จสิ้น จึงได้สร้าง “หอนาฬิกาเมืองซัปโปโร” ซึ่งปัจจุบันเป็นแลนด์มาร์กที่ผู้คนรักของซัปโปโร
เมื่อมาถึงซัปโปโร หอนาฬิกาเมืองซัปโปโรมักทำให้เผลอหยุดเดินโดยไม่รู้ตัว เดิมทีแค่กำลังจะไปเดินเที่ยวทานุกิโคจิ แต่ระหว่างทางได้ผ่านสถานที่สำคัญสุดคลาสสิกแห่งนี้ เมื่อมองจากไกล ๆ อาคารไม้ที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางทิวทัศน์ของเมือง จนอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ และถ่ายรูปสักสองสามภาพ
หอนาฬิกาในฤดูหนาวมีความโรแมนติกเป็นเอกลักษณ์เพิ่มขึ้นมาอีกแบบ ทั้งหลังคา ต้นไม้ และถนนรอบ ๆ ต่างสวมเสื้อคลุมสีขาวจากหิมะ พอตกกลางคืน แสงไฟอันอบอุ่นที่ส่องสว่างทั่วทั้งอาคารยิ่งทำให้ดูมีเสน่ห์ สถานที่ท่องเที่ยวบางแห่งก็เป็นแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องวางแผนมาเป็นพิเศษ การได้พบโดยบังเอิญระหว่างการเดินทางกลับยิ่งทำให้น่าประทับใจมากกว่า
โบสถ์เซนต์จอห์น ฮาโกดาเตะแห่งนิปปอนเซโกไก
บาทหลวงเดนนิงชาวอังกฤษเดินทางมาถึงในปี 1874 ซึ่งเป็นปีถัดจากการยกเลิกป้ายประกาศห้ามศาสนาคริสต์ในญี่ปุ่น โบสถ์ฮาโกดาเตะเซนต์จอห์นก่อตั้งขึ้นในฐานะโบสถ์ของแองกลิคันอังกฤษ โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อเป็นผู้บุกเบิกงานเผยแผ่ศาสนาในฮกไกโด หลังจากนั้น งานเผยแผ่ศาสนาได้มั่นคงขึ้นโดยมี 3 เสาหลักคือ “การศึกษา การช่วยเหลือผู้ยากไร้ และการแพทย์” ผ่านบาทหลวงบาเชเลอร์ผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นบิดาแห่งชาวไอนุ และคู่สามีภรรยาโคโรบังที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้คนด้วยการแพทย์สมัยใหม่ จนได้สร้างประวัติศาสตร์ไว้ที่ซัปโปโร
เมื่อมาถึงย่านโมโตมาจิในฮาโกดาเตะและเดินเล่นไปตามถนนที่เต็มไปด้วยบรรยากาศต่างแดน ก็ไม่ควรพลาด “โบสถ์เซนต์จอห์น ฮาโกดาเตะ” อันเก่าแก่แห่งนี้
โบสถ์สร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1874 และเป็นหนึ่งในฐานเผยแผ่ศาสนายุคแรกของคริสตจักรแองกลิคันทางตอนเหนือของญี่ปุ่น หลังจากประสบเหตุไฟไหม้ อาคารที่เห็นในปัจจุบันได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี 1979 จุดที่สะดุดตาที่สุดคือหลังคาทรงกางเขนอันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งดูโดดเด่นมากไม่ว่าจะมองจากถนนใกล้เคียงหรือจากที่สูง
ผนังด้านนอกสีขาวเข้าคู่กับเส้นสายหลังคาที่คมชัด ดูเรียบง่ายแต่สง่างาม ผสมผสานรูปแบบโบสถ์ตะวันตกเข้ากับเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ครั้งนี้มาเยือนในฤดูหนาว หิมะสีขาวช่วยขับให้โบสถ์ดูเด่นขึ้น และเพิ่มบรรยากาศที่เงียบสงบและโรแมนติกยิ่งกว่าเดิม
ย่านโมโตมาจิของฮาโกดาเตะเองก็มีบรรยากาศต่างแดนอยู่แล้ว เมื่อค่อย ๆ เดินเล่นท่ามกลางทิวทัศน์หิมะ ก็ให้ความรู้สึกของการท่องเที่ยวฮอกไกโดในฤดูหนาวจริง ๆ
อุทยานกึ่งแห่งชาติโอนุมะ
อุทยานกึ่งแห่งชาติโอนุมะได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานกึ่งแห่งชาติแห่งที่ 13 ของประเทศ และเป็นแห่งเดียวในพื้นที่ตอนใต้ของฮอกไกโด เมื่อเดือนกรกฎาคม ปีโชวะที่ 33
อุทยานกึ่งแห่งชาติโอนุมะเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังของฮอกไกโด ไม่ว่าจะมาเยือนในฤดูไหนก็จะได้พบกับทิวทัศน์งดงามที่แตกต่างกัน การเดินทางก็สะดวกมาก สามารถนั่ง JR มาลงที่สถานีโอนุมะโคเอ็น แล้วเดินต่ออีกเล็กน้อยก็ถึง ครั้งนี้เราเลือกขับรถมาเอง ซึ่งก็สะดวกมากเช่นกัน
ครั้งนี้มาเที่ยวในฤดูหนาว ทั่วทั้งอุทยานถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาว ผิวทะเลสาบกลายเป็นน้ำแข็ง เบื้องหน้าเป็นโลกสีขาวเงิน เมื่อเข้ากับท้องฟ้าสีครามสดใสแล้ว ทิวทัศน์ยิ่งดูมีเสน่ห์เป็นพิเศษ ในฤดูหนาวยังมีกิจกรรมเฉพาะฤดูกาล เช่น ตกปลาวากาซากิบนผิวน้ำแข็งและเล่นเลื่อนหิมะ เหมาะมากสำหรับมาสัมผัสความสนุกในฤดูหนาวที่แตกต่างออกไปของฮอกไกโด
