วัดเซ็นโซจิ | รีวิวของ Eddie

ถ้ามาโอกินาวะและมีเวลาเหลือเฟือ แนะนำมากให้เดินจากถนนโคคุไซไปศาลเจ้านามิโนะอุเอะเลย

เดินประมาณ 15-20 นาทีเท่านั้น พอเลี้ยวเข้าซอยก็ดูเงียบสงบขึ้นมาก ข้างทางมีแต่บ้านญี่ปุ่นหลังเล็กทั่วไป หน้าบ้านวางกระถางต้นไม้ไว้เยอะ บนหลังคาบางครั้งก็เห็นชิสะตัวเล็กสองสามตัวนอนตากแดดอยู่ หยอดเหรียญซื้อน้ำที่ชอบจากตู้ขายอัตโนมัติ แล้วค่อย ๆ เดินเล่นไปพลางดื่มไป ฟังเสียงสัญญาณไฟจราจรที่เป็นเสียงนกร้อง ให้ความรู้สึกเหมือนตัวเองมาพักอาศัยอยู่แถวนี้ชั่วคราวจริง ๆ

เดินไปไหว้ที่ศาลเจ้านามิโนะอุเอะ แล้วซื้อเครื่องรางรูปกระเป๋านักเรียนใบเล็ก จากนั้นเดินลงไปตามทางด้านข้างก็จะถึงหาดนามิโนะอุเอะ ถอดรองเท้าลงไปย่ำน้ำได้เลย สบายมาก ลมในเดือนกันยายนกำลังดี

เทียบกับการนั่งรถรีบไปตามสถานที่ท่องเที่ยวตลอดแล้ว ความรู้สึกของการเดินเรื่อยเปื่อยไปตามตรอกซอกซอยของย่านท้องถิ่นแบบนี้กลับผ่อนคลายที่สุด

เมื่อมองภาพนี้ที่ถ่ายไว้ริมทะเลสาบคินรินในเดือนธันวาคม ย้อนกลับไปดูก็ยังรู้สึกว่าตอนนั้นหนาวมากจริง ๆ ผิวน้ำในทะเลสาบยามเช้าถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบ ภูเขาและป่าไม้ที่อยู่ไกลออกไปดูพร่ามัวเล็กน้อย แต่กลับทำให้ทิวทัศน์ทั้งหมดดูเงียบสงบ

อาคารตะวันตกหลังเล็กที่อยู่อีกฝั่งก็ซ่อนอยู่ในหมอก มองเห็นเพียงเค้าโครงนิดเดียว ทำให้ภาพทั้งหมดให้ความรู้สึกที่พิเศษมาก แม้อากาศจะหนาว แต่การได้เห็นหมอกยามเช้าแบบนี้ทำให้รู้สึกจริง ๆ ว่าการตื่นเช้านั้นคุ้มค่า

ตอนนี้เมื่อเห็นภาพนี้ กลับรู้สึกคิดถึงฤดูหนาวของญี่ปุ่นขึ้นมานิดหน่อย หากครั้งหน้ามีโอกาสไปยุฟุอินอีก ก็คงอยากกลับมาดูทะเลสาบคินรินในยามเช้าอีกครั้ง

อาโสะและถนนยามานามิในเดือนธันวาคมได้สลัดความเขียวขจีของฤดูร้อนออกไป เปลี่ยนเป็นสีทองเจิดจ้าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

อากาศหนาวในฤดูหนาวสดชื่นเป็นพิเศษ แต่เมื่อแสงแดดส่องทะลุชั้นเมฆลงมา เนินเขาทั้งผืนก็ดูราวกับถูกจุดให้สว่างขึ้น เปล่งประกายอบอุ่นนุ่มนวล ยอดเขาที่อยู่ไกลออกไปถูกเมฆหมอกหนาทึบบดบังไว้ครึ่งหนึ่ง ลมพัดผ่านทุ่งหญ้าสุสุกิจนเกิดเสียงซู่ซ่า เมื่อมองออกไปก็เห็นทิวทัศน์กว้างไกลจนทำให้ลืมเวลา

เมื่อหลีกพ้นจากความคึกคักในช่วงฤดูท่องเที่ยว ถนนในฤดูหนาวก็มีความอึกทึกลดลง และมีความสงบเงียบกับเวิ้งว้างของธรรมชาติมากขึ้น ชอบทิวทัศน์ในเดือนธันวาคมที่สะอาด บริสุทธิ์ และเปิดโล่งแบบนี้มาก