A&W สาขานาฮะ คานางุสุกุ | รีวิวของ 一個漸漸喜歡上慢旅的人

เมื่อมาถึงเซนางะจิมะ อูมิคาจิ เทอร์เรซ มองจากไกล ๆ แล้วรู้สึกราวกับบินมาถึงกรีซน้อยในพริบตา อาคารสีขาวบริสุทธิ์แบบขั้นบันไดเรียงรายลดหลั่นกระจายอยู่บนเนินเขา เมื่อมีท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาวเป็นฉากหลัง ภาพตรงหน้าก็ช่างงดงามราวกับความฝันจนอดตื่นตาตื่นใจไม่ได้จริง ๆ

ครั้งนี้ตั้งใจวางแผนมาหาร้านกาแฟวิวทะเลที่นี่โดยเฉพาะ ได้นั่งลิ้มรสแพนเค้กแสนอร่อยไปพร้อมกับชมเครื่องบินลำใหญ่บินคำรามผ่านไป หลังจากอิ่มแล้วยังสามารถเดินออกไปเที่ยวชมลานกลางแจ้งได้โดยตรง จากตรงนั้นสามารถชมภาพอันน่าตื่นตาของเครื่องบินขึ้นลงได้อย่างเต็มตาไร้สิ่งบดบัง พร้อมกับทอดสายตามองทะเลสีครามของโอกินาวะตรงหน้า ซึ่งมีเฉดสีเป็นชั้น ๆ งดงามจนแทบลืมหายใจ

บรรยากาศที่ผ่อนคลายและโรแมนติกของที่นี่มีเสน่ห์มากจริง ๆ ไม่ว่าจะอยากปล่อยใจพักผ่อนหรือถ่ายรูปสวย ๆ ก็เหมาะสุด ๆ หากมาเที่ยวทางตอนใต้ของโอกินาวะ ขอแนะนำอย่างยิ่งว่าต้องมาเยือนสถานที่สวยงามแห่งนี้ให้ได้

หนึ่งในอาหารที่น่าจดจำที่สุดของทริปนี้ต้องยกให้ข้าวปั้นโอกินาวะ ตั้งแต่ได้ลองชิ้นแรกที่อเมริกันวิลเลจก็ติดใจจนลืมไม่ลง สมแล้วที่เป็นอาหารยอดนิยมของคนท้องถิ่น

แม้ดูเหมือนเป็นเพียงข้าวห่อสาหร่ายแบบเรียบง่าย แต่เมื่อจับคู่กับไข่ม้วนชิ้นหนานุ่มและอาหารจานหลักที่มีให้เลือกหลากหลาย แต่ละชิ้นทำสดใหม่ร้อนๆ พอกัดเข้าไปคำหนึ่งก็รู้สึกมีความสุขเต็มเปี่ยม ขอแนะนำเป็นพิเศษให้ลองรสมะระอันเป็นเมนูคลาสสิกของโอกินาวะ รสขมเล็กน้อยและเนื้อสัมผัสกรอบเข้ากันได้ดีอย่างคาดไม่ถึงกับเนื้อและไข่

หากอยากสัมผัสบรรยากาศคึกคักของร้านต้นตำรับยอดนิยม ก็ไปต่อคิวกันได้ที่ตลาดสาธารณะมากิชิ แต่ถ้าตารางเที่ยวค่อนข้างเร่งรีบ ขากลับก็สามารถแวะรับประทานที่สาขาสนามบินได้อย่างสะดวก ขอแนะนำอย่างยิ่งว่าหากมาเที่ยวโอกินาวะต้องหาโอกาสมาลอง รสชาติเรียบง่ายแต่ติดตรึงใจนี้ทำให้ออกจากโอกินาวะไปแล้วยังคิดถึงไม่หายจริงๆ

ถนนโคคุไซโดริในยามค่ำคืนเต็มไปด้วยสีสันและคึกคักมาก ครั้งนี้นั่งรถไฟโมโนเรลมา แล้วค่อยๆ เดินเล่นไปตามทาง ตั้งใจมาตามหาร้านเฉพาะทางที่ขายคุกกี้เกลือหิมะชื่อดัง เพราะได้ลองกินระหว่างเดินทางแล้วรู้สึกประทับใจมาก ครั้งนี้จึงต้องมาเยือนให้ได้

ภายในร้านนอกจากจะมีของฝากให้เลือกมากมายแล้ว ยังได้ลองไอศกรีมเกลือหิมะเมนูขึ้นชื่อด้วย เกลือชนิดต่างๆ ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของโอกินาวะหาได้ที่นี่ทั้งหมด สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือหลังจากสั่งไอศกรีมแล้ว ยังสามารถโรยเกลือรสชาติต่างๆ ได้ตามชอบ รสชาติอันเป็นเอกลักษณ์ที่ทั้งเค็มและหวานผสมกันนั้นอร่อยจริงๆ

หลังกินไอศกรีมเสร็จก็เริ่มเดินดูของชิ้นเล็กๆ ตามถนน และแวะไปตามหาของที่ดองกิโฮเต้ด้วย แม้วันนั้นตอนเดินจนสุดทาง เท้าทั้งสองข้างจะปวดเมื่อยจนแทบไม่ไหว แต่ก็ยังอดเดินต่อไม่ได้ สิ่งที่พิเศษที่สุดคือตลอดทางแทบทั้งหมดเป็นนักท่องเที่ยวชาวไต้หวัน ให้ความรู้สึกคุ้นเคยและเป็นกันเอง คึกคักราวกับกำลังเดินอยู่ในตลาดกลางคืนของไต้หวัน