รู้ก่อนยิ่งซึ้งกว่าเดิม! คู่มือเที่ยวพระใหญ่คามาคุระ [จุดเด่น การเดินทาง และเส้นทางตัวอย่าง]

เชื่อกันว่าการสร้างพระใหญ่คามาคุระเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1252 แต่เนื่องจากเอกสารเกี่ยวกับการก่อสร้างในสมัยนั้นหลงเหลืออยู่น้อย จึงยังมีปริศนาหลายอย่าง
มีการเล่ากันว่าเงินบริจาคที่พระภิกษุโจโค (Joko) รวบรวมไว้นั้นถูกนำมาใช้ในการสร้าง แต่ยังไม่แน่ชัดว่าใครเป็นผู้สร้างและสร้างขึ้นเพื่ออะไร
เดิมทีองค์พระถูกปิดทองและประดิษฐานอยู่ภายในอาคารไดบุทสึเด็น แต่จากพายุไต้ฝุ่นและแผ่นดินไหวหลายครั้งทำให้อาคารพังทลาย หลังแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1498 จึงกลายเป็นพระพุทธรูปกลางแจ้งอย่างที่เห็นในปัจจุบัน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1712 พระชั้นผู้ใหญ่ยูเท็นโชนิน (Yutenshonin) ได้ฟื้นฟูวัด และพัฒนาให้เป็นวัดนิกายโจโดอย่างเป็นรูปเป็นร่าง
หลังจากนั้นก็มีการบูรณะและเสริมความแข็งแรงต้านแผ่นดินไหวอย่างต่อเนื่อง ทำให้องค์พระยังคงรูปแบบใกล้เคียงกับช่วงแรกเริ่มสร้าง
ในปี ค.ศ. 1958 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติ และในปี ค.ศ. 2004 พื้นที่บริเวณวัดทั้งหมดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในชื่อ “ซากไดบุทสึเด็นแห่งคามาคุระ” สะท้อนถึงบทบาทในฐานะสัญลักษณ์สำคัญของคามาคุระ

ในฤดูใบไม้ผลิ ซากุระภายในวัดจะช่วยแต่งแต้มฉากหลังและรอบองค์พระใหญ่คามาคุระ ขณะที่ท้องฟ้าสีครามและใบไม้เขียวสดช่วยสร้างบรรยากาศอ่อนโยน
ความต่างระหว่างสีดอกไม้โทนอ่อนกับสีหน้าสงบนิ่งขององค์พระทำให้เกิดภาพที่น่าประทับใจและถ่ายรูปขึ้นมาก
โดยเฉพาะมุมเงยที่มององค์พระผ่านดอกซากุระ เป็นมุมยอดนิยมที่ให้ความรู้สึกถึงฤดูใบไม้ผลิอย่างชัดเจน
อากาศก็สบาย เหมาะกับการเดินเล่นรอบๆ มาก หากไปครั้งแรก ฤดูนี้ถือว่าน่าแนะนำมาก

ในฤดูใบไม้ร่วง ต้นไม้ต่างๆ เช่น ใบเมเปิล แปะก๊วย และหอมหมื่นลี้ จะเปลี่ยนเป็นสีแดงและสีทอง ทำให้บรรยากาศเมืองเก่าอันสงบของคามาคุระยิ่งลุ่มลึกขึ้น
อากาศที่ปลอดโปร่งช่วยให้มองเห็นเส้นสายขององค์พระได้ชัดเจนยิ่งขึ้น และยิ่งขับเน้นความงามสง่าใต้ท้องฟ้าสูง
อีกหนึ่งจุดน่าชมคือรวงหญ้าซูซูกิที่พลิ้วไหวอย่างอ่อนช้อย ช่วยเติมเสน่ห์แบบญี่ปุ่นให้มากขึ้น
ทั้งนี้ ช่วงใบไม้เปลี่ยนสีของคามาคุระจะมาช้ากว่าหลายพื้นที่ โดยมักพีคในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคม หากมาในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงจะสัมผัสบรรยากาศฤดูกาลได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

จุดเด่นสำคัญที่สุด แน่นอนว่าคือสมบัติแห่งชาติ “พระพุทธรูปนั่งอมิตาภะสำริด” หรือที่เรียกกันว่าพระใหญ่คามาคุระ
แม้องค์พระจะดูยิ่งใหญ่และทรงพลัง แต่บริเวณริมฝีปากกลับแฝงรอยยิ้มอ่อนโยน สีหน้าโดยรวมสงบนิ่งอย่างน่าประหลาดใจ
ในศตวรรษที่ 16 นักเดินทางจากยุโรปเคยยกย่องความงามนี้ว่าเป็น “รอยยิ้มแบบตะวันออก” และจนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงช่วยปลอบใจผู้มาเยือนเช่นเดิม
เชื่อกันว่ารูปแบบขององค์พระผสมผสานลักษณะงานของสำนักเคย์กับอิทธิพลจากราชวงศ์ซ่ง และได้รับการสร้างอย่างประณีตในทุกรายละเอียด

เมื่อเดินไปตามทางเข้าสู่วัดโคโตคุอิน คามาคุระไดบุทสึเด็น สิ่งแรกที่สะดุดตาคือ “ประตูนิโอ”
เป็นสิ่งก่อสร้างเก่าแก่ที่เชื่อกันว่าถูกย้ายมาจากสถานที่อื่นในช่วงต้นศตวรรษที่ 18
ด้านซ้ายและขวามีรูปปั้นนิโอที่ได้รับการซ่อมแซมในยุคเฮเซประดิษฐานอยู่ แสดงภาพผู้พิทักษ์ที่ทรงพลังคอยต้อนรับผู้มาเยือน
รูปปั้นนิโอคู่นี้ประกอบด้วยรูปปั้นอาเกียวที่อ้าปาก และรูปปั้นอุงเงียวที่ปิดปาก สื่อถึงจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของจักรวาล

ทางด้านขวาขององค์พระมี “รองเท้าแตะฟาง” ขนาดใหญ่แขวนอยู่ ความยาว 1.8 เมตร และหนักถึง 45 กิโลกรัม
หลังสงครามไม่นาน ในปี ค.ศ. 1951 เด็กๆ จากจังหวัดอิบารากิเริ่มทำและถวายรองเท้านี้ขึ้น ด้วยความปรารถนาให้พระใหญ่ได้จาริกไปทั่วญี่ปุ่นเพื่อนำความสุขมาสู่ผู้คนทุกหมู่เหล่า
ปัจจุบันก็ยังมีการทำใหม่และถวายทุกๆ 3 ปี อีกทั้งยังเป็นกิจกรรมที่สะท้อนการเชื่อมโยงกับชุมชนท้องถิ่นด้วย
ภาพของพระใหญ่สมบัติแห่งชาติอันสง่างามคู่กับรองเท้าแตะฟางแบบเรียบง่ายนี้ เป็นมุมชวนยิ้มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของวัดโคโตคุอิน คามาคุระไดบุทสึเด็น

“กลีบบัว” และ “ฐานหิน” รอบองค์พระ เป็นจุดน่าสนใจที่หลายคนอาจมองข้าม แต่ช่วยให้จินตนาการถึงกาลเวลาอันยาวนานที่พระใหญ่คามาคุระได้ผ่านพ้นมา
กลีบบัวเป็นส่วนตกแต่งของฐานที่องค์พระประทับอยู่ โดยลวดลายกลีบดอกบัวสื่อถึงความบริสุทธิ์ของพระพุทธเจ้า
เดิมมีแผนจะสร้างทั้งหมด 32 แผ่น แต่สุดท้ายแล้วมีเพียง 4 แผ่นที่สร้างเสร็จและจัดวางไว้ด้านหลัง
ส่วนฐานหินคือร่องรอยของอาคารไดบุทสึเด็นที่เคยครอบองค์พระไว้ในอดีต
แม้อาคารจะสูญหายไปเพราะภัยพิบัติหลายครั้ง แต่สิ่งนี้ยังช่วยให้สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์จนมาสู่ภาพพระกลางแจ้งในปัจจุบันได้

ภายในวัดมีแผ่นศิลาและอนุสรณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับนักเขียนชื่อดังและบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หลงเหลืออยู่ประมาณ 20 แห่ง แต่ละแห่งสะท้อนความลุ่มลึกทางวัฒนธรรมของคามาคุระได้เป็นอย่างดี
เมื่อเทียบกับพลังอันยิ่งใหญ่ขององค์พระ แผ่นศิลาและศิลาจารึกเหล่านี้กลับยืนอยู่อย่างเงียบสงบ ราวกับค่อยๆ เล่าเรื่องการไหลผ่านของกาลเวลาให้ผู้มาเยือนฟัง
ในบรรดานี้ ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือศิลาจารึกบทกวีของกวีหญิงโยซาโนะ อากิโกะ (Yosano Akiko) ซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังทางเดินรอบหลังองค์พระ

วัดฮาเสะเดระเป็นสถานที่ชมวิวชื่อดังที่เป็นตัวแทนของคามาคุระ และเป็นที่คุ้นเคยในชื่อ “ฮาเสะคันนง” พระประธานคือพระโพธิสัตว์คันเซอง 11 พักตร์ มีความสูง 9.18 เมตร และนับเป็นหนึ่งในพระพุทธรูปไม้ขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
ดอกไม้ภายในวัดฮาเสะเดระจะผลิบานสวยงามในแต่ละฤดูกาล โดยเฉพาะไฮเดรนเยียที่บานในเดือนมิถุนายนซึ่งมีชื่อเสียงมาก ใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วงก็สวยไม่แพ้กัน และในช่วงกลางคืนยังมีการประดับไฟให้ชมอีกด้วย

จากทางออกฝั่งตะวันออกของสถานีคามาคุระ ไปตามถนนยาวประมาณ 360 เมตรที่มุ่งขึ้นเหนือโดยมีซุ้มประตูโทริอิสีแดงเป็นจุดเริ่มต้น จะพบร้านค้ากว่า 250 ร้านเรียงรายแน่นขนัด ทั้งร้านของคนท้องถิ่นในชีวิตประจำวัน ร้านอาหารสำหรับนักท่องเที่ยว และร้านขายของฝาก ถนนสายนี้เป็นหนึ่งในไฮไลต์ของการเที่ยวคามาคุระและคึกคักตลอดทั้งปี แม้ถนนจะค่อนข้างแคบ แต่ยังให้ความรู้สึกโปร่งตา เนื่องจากการนำสายไฟลงดินเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2013

ศาลเจ้าสึรุงาโอกะฮาจิมังกูตั้งอยู่ใจกลางคามาคุระ และเป็นสัญลักษณ์ของเมืองที่ผู้คนคุ้นเคยมายาวนาน
ที่นี่ยังเป็นที่รู้จักในฐานะศาลเจ้าที่เกี่ยวข้องกับมินาโมโตะ โนะ โยริโทโมะ โชกุนคนแรกของรัฐบาลโชกุนคามาคุระ จึงมีผู้มาสักการะจำนวนมาก อาคารหลักในปัจจุบันสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1828 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของประเทศ ที่นี่ยังมีชื่อเสียงเรื่องทิวทัศน์ธรรมชาติอันงดงาม โดยที่สระเก็นเปจะมีดอกซากุระในฤดูใบไม้ผลิ และดอกบัวบานสะพรั่งในฤดูร้อน

“KANNON COFFEE kamakura” คือร้านกาแฟสแตนด์ขนาดเล็กที่เน้นซื้อกลับเป็นหลัก
ด้วยคอนเซปต์ “แม้มีเวลาน้อยก็แวะได้ง่าย และดื่มกาแฟอร่อยได้เสมอ” ที่นี่จึงต้อนรับผู้มาเยือนด้วยกาแฟหอมกรุ่นและขนมโฮมเมด
ภายในเป็นพื้นที่สไตล์ญี่ปุ่นโมเดิร์นที่ให้ความอบอุ่นจากไม้ มีทั้งโซนรับประทานในร้าน ที่นั่งแบบม้านั่ง และมุมถ่ายรูป จึงแวะได้สะดวกระหว่างเดินเล่น
แม้จะมีเมนูหลากหลาย แต่เมนูยอดนิยมอันดับ 1 คือ “เครปพระใหญ่” ที่มีบิสกิตรูปพระใหญ่วางอยู่ด้านบน
หน้าตาดูน่าถ่ายรูป ส่วนรสชาติก็ได้รับคำชมมากว่าอร่อยและไส้แน่น

ร้านข้าวหม้อดินเฉพาะทาง “Kamakura Donabe Gohan kaedena.” ตั้งอยู่บนชั้น 2 ของอาคารริมถนนที่มุ่งหน้าไปยังวัดโคโตคุอิน คามาคุระไดบุทสึเด็น
เสน่ห์สำคัญที่สุดคือข้าวโคชิฮิคาริจากเกษตรกรคู่สัญญาในทันบะซาซายามะ หุงด้วยน้ำซุปคมบุจนได้ข้าวเมล็ดฟูที่ซึมซับรสอูมามิในทุกเม็ด
เพราะหุงใหม่ตามออร์เดอร์ ทันทีที่เปิดฝาหม้อ ไอน้ำที่ลอยขึ้นมาจะช่วยกระตุ้นความอยากอาหาร และประสบการณ์ตักข้าวใส่ชามด้วยตัวเองก็ทำให้มื้ออาหารยิ่งน่าจดจำ
ชุดอาหารมาพร้อมกับเครื่องเคียงสร้างสรรค์ 7 อย่างและซุปมิโซะ ให้ความรู้สึกหรูหราเหมือนรับประทานคอร์สอาหาร

“Teishokuya Shamoji” บนถนนฮาเสะคันนง เป็นร้านอาหารชุดยอดนิยมที่ทั้งคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวชื่นชอบ
จุดเด่นที่สุดคือรสชาติแบบโฮมเมดจากปลาสดและผักออร์แกนิกปลอดสารที่เจ้าของร้านคัดสรรอย่างดีร่วมกับผู้ผลิต โดยปรุงด้วยน้ำซุปธรรมชาติและเครื่องปรุงอย่างพิถีพิถัน
เมนูชิราสึอันเป็นของขึ้นชื่อของคามาคุระได้รับความนิยมมาก โดยเมนูซิกเนเจอร์ “ชามข้าวชิราสึรวมทะเล” มาพร้อมปลาหมึกท้องถิ่น อินาดะ ซาวาระ และปลาทูน่าจากมิซากิทั้งส่วนชูโทโระและอะคามิ รวมถึงชิราสึลวก เป็นเมนูที่จัดเต็มมาก
บนโต๊ะยังมีโชยุพริกเขียวและน้ำส้มซูชิให้ปรับรสได้ตามชอบอีกด้วย