金己田 หน้าของ

ถ้าจะเดินทางจากเกียวโตไปภูเขาฮิเอ วิธีที่น่าสนใจที่สุดคือใช้รถไฟเอซัง โดยออกจากสถานีเดมาจิยานางิ ขึ้นรถไฟท่องเที่ยว “ひえい” ไปลงที่ยาเซะ แล้วเดินต่อไปยังสถานีรถรางเคเบิลเอซัง รถรางเคเบิลจะไต่ขึ้นไปตามไหล่เขา ใช้เวลาประมาณ 9 นาทีก็ถึงสถานีกระเช้าลอยฟ้า จากนั้นเปลี่ยนไปขึ้นกระเช้าลอยฟ้าเพื่อเดินทางสู่ยอดเขาฮิเอ
แม้การเดินทางไปวัดเอ็นเรียคุจิต้องเปลี่ยนพาหนะหลายครั้ง แต่ตลอดเส้นทางให้ความรู้สึกเหมือนผ่านด่านไปเรื่อยๆ นอกจากจะได้นั่งพาหนะหลายประเภทแล้ว ยังชอบสีสันของรถไฟเอซังเป็นพิเศษ โดยใช้สีเขียวเข้มคู่กับสีทอง ดูสุขุมและทันสมัย
เนื่องจากหลังลงจากเขาแล้วยังต้องไปเที่ยวชิงะต่อ ครั้งนี้จึงซื้อพาส比叡山フリーパス แม้จะประหยัดเงินได้ไม่มาก แต่ข้อดีคือความสะดวก มีตั๋วใบเดียวก็เดินทางได้อย่างราบรื่น

อามาโนะฮาชิดาเตะมีจุดชมวิวชื่อดัง 2 แห่ง ตอนหาข้อมูลรู้สึกว่าวิวจาก VIEW LAND น่าจะตรงกับภาพอามาโนะฮาชิดาเตะที่จินตนาการไว้มากกว่า แต่ครั้งนี้ซื้อตั๋วเดินทางแบบเหมารวมค่าเคเบิลคาร์ของสวนคาซามัตสึไว้แล้ว การมาเที่ยวอามาโนะฮาชิดาเตะครั้งแรกจึงเริ่มจากที่นี่
เมื่อมองจากจุดชมวิว จะเห็นอามาโนะฮาชิดาเตะทอดยาวเป็นเส้นตรงเหนือผิวน้ำ จากมุมนี้เรียกว่า “โชริวคัง” เพราะดูคล้ายมังกรที่กำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
นักท่องเที่ยวที่สวนคาซามัตสึน้อยกว่าที่คิด มีแท่นสำหรับก้มมองลอดหว่างขาหลายจุด จึงแทบไม่ต้องรอคิว ข้างสถานีเคเบิลคาร์ยังมีร้านค้า หลังชมวิวอามาโนะฮาชิดาเตะแล้วก็แวะเดินดูของก่อนลงเขาได้

ทริปนี้ตั้งใจไปศาลเจ้าอิเสะจึงเลือกพักหน้า Tsu Station และได้ใช้สถานีนี้หลายครั้งในช่วงไม่กี่วัน

Tsu Station เป็นสถานีร่วมของ Kintetsu และ JR ตัวสถานีมีขนาดปานกลาง ร้านค้าภายในส่วนใหญ่เป็นร้านอาหาร นอกจากนี้ยังมีร้านขายยาและร้าน 100 เยนด้วย ร้านสะดวกซื้อใกล้ประตูตรวจตั๋วของ Kintetsu มีนมและชาแบบลิมิเต็ดของจังหวัดมิเอะขาย ก่อนขึ้นรถไฟอย่าลืมซื้อสักขวดแล้วค่อยไปที่ชานชาลา!

ทางเดินสีเขียวชิโดริงาฟุจิเป็นจุดชมซากุระยอดนิยมของโตเกียว เมื่อซากุระทั้งสองฝั่งบานเต็มที่ การเดินเลียบคูเมืองจะเห็นดอกซากุระห้อยลงมาราวกับน้ำตก ตอนกลางวันมองเห็นเรือลำเล็ก ๆ ลอยไหวเบา ๆ บนผิวน้ำ เป็นภาพที่ชวนสบายใจมาก
แต่พอตกกลางคืนและมีการประดับไฟให้ซากุระ ความสบายใจดูเหมือนจะเป็นของคนที่อยู่บนผิวน้ำเท่านั้น ส่วนบนฝั่งสงครามถ่ายภาพเพิ่งเริ่มต้น แม้ซากุระยามค่ำคืนจะสวยมาก แต่การแข่งขันถ่ายรูปริมฝั่งค่อนข้างดุเดือด พอกดชัตเตอร์อย่างรวดเร็วแล้ว ฉันเลยตัดสินใจออกจากสมรภูมินี้ก่อนและกลับบ้าน!

พักที่อาราชิยามะ 1 คืน แล้วบังเอิญเจอกิจกรรมประดับไฟตอนกลางคืนพอดี เลยถือโอกาสเดินเข้าไปในป่าไผ่ตอนฟ้ามืด

ทางเดินป่าไผ่ที่ปกติมีคนพลุกพล่านไม่ขาดสาย พอตกกลางคืนกลับเงียบลงมาก แสงไฟตลอดทางส่องให้ป่าไผ่สว่างขึ้น พอลมพัดผ่านป่าไผ่ เสียงลำไผ่กระทบกันดังเอี๊ยดอ๊าดต่อเนื่อง ผสมกับเสียงฝนปรอย ๆ ที่ตกกระทบร่ม ราวกับเป็นซิมโฟนีของธรรมชาติ

แม้คนจะน้อยลง แต่บรรยากาศโดยรวมดูลึกลับมาก เป็นเส้นทางเดินเล่นยามค่ำคืนที่ต้องใช้ความกล้าสักหน่อย