วัดไดจิจิ สวนโฮไร

เรื่องราวของวัดแห่งนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณ 1,300 ปีก่อนในสมัยนาระ (Nara) เมื่อพระโพธิสัตว์เกียวกิ (Gyōki) เดินทางมาถึงบริเวณนี้และสร้างสระน้ำเป็นรูปตัวอักษรคันจิที่มีความหมายว่าใจ ก่อนสร้างอุโบสถไว้เกือบกึ่งกลางสระทั้ง 4 แห่ง และประดิษฐานพระพุทธรูปศากยมุนีซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผลงานของท่านเกียวกิ เดิมทีวัดแห่งนี้สังกัดนิกายเท็นได แต่เปลี่ยนเป็นนิกายเซนในสมัยคามาคุระ (Kamakura) ต่อมาอาคารต่างๆ ภายในวัดถูกไฟไหม้จากภัยสงครามในยุคเซ็นโกคุ (Sengoku) ทว่ากล่าวกันว่ามีเพียงพระพุทธรูปศากยมุนีฝีมือท่านเกียวกิเท่านั้นที่รอดพ้นจากเพลิงไหม้มาได้อย่างปาฏิหาริย์

เมื่อเข้าสู่สมัยเอโดะ (Edo) วัดได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ด้วยความทุ่มเทของพระอาจารย์เซนโจงัน จิโก (Jōgan Jikō) และเปลี่ยนชื่อเป็นวัดไดจิจิ (Daichiji) ในครั้งนั้น ปัจจุบันยังสามารถชมอุโบสถที่บูรณะขึ้นในสมัยเอโดะ ซึ่งคงรูปลักษณ์จากครั้งนั้นไว้แทบทั้งหมดได้ภายในวัด

สวนโฮไร (Hōrai Garden) แห่งวัดเซนก็เป็นอีกหนึ่งจุดน่าสนใจ สวนหินแบบคาเรซันซุยแห่งนี้กล่าวกันว่าออกแบบโดยโคโบริ เอ็นชู (Kobori Enshū) ในช่วงต้นสมัยเอโดะ เขาเป็นทั้งผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีชงชา รวมถึงมีชื่อเสียงด้านสถาปัตยกรรมและการจัดสวน ที่นี่เผยเสน่ห์แตกต่างกันไปในแต่ละฤดู ตั้งแต่ดอกซัตสึกิช่วงปลายเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนมิถุนายน ความเขียวขจีของฤดูร้อน ใบไม้สีสดในฤดูใบไม้ร่วง ไปจนถึงโทนสีน้ำตาลอมม่วงในฤดูหนาว ภายในสวนยังมีซุยคิงคุตสึ (suikinkutsu) ซึ่งเป็นหนึ่งในเทคนิคการจัดสวนแบบญี่ปุ่น หากสงบใจแล้วเงี่ยหูฟัง เสียงใสอันอ่อนโยนจะช่วยปลอบประโลมจิตใจ