อาคารอิวาเตะกิงโกะ อากะเร็งกะคัง

ท่ามกลางบรรยากาศเมืองเก่าของโมริโอกะ อาคารอิฐแดงแห่งนี้ชวนให้สะดุดตาตั้งแต่แรกเห็น เดิมสร้างขึ้นในปีเมจิที่ 44 (ค.ศ. 1911) เพื่อใช้เป็นสำนักงานใหญ่ของธนาคารโมริโอกะ (Morioka) โดยออกแบบโดยสำนักงานสถาปัตยกรรมของคิงโงะ ทัตสึโนะ (Kingo Tatsuno) และมังจิ คะไซ (Manji Kasai) นับเป็นผลงานสถาปัตยกรรมที่คิงโงะ ทัตสึโนะออกแบบและยังคงหลงเหลืออยู่เพียงแห่งเดียวในภูมิภาคโทโฮคุ เขายังมีชื่อเสียงจากการออกแบบสถานีโตเกียวด้วย ภายนอกอาคารสะท้อนเอกลักษณ์แบบทัตสึโนะด้วยอิฐแดงคาดแถบหินแกรนิตสีขาวและหลังคาโดม เป็นอาคารสไตล์เรอเนสซองส์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ

หลังเปิดใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของธนาคารโมริโอกะได้ 25 ปี ธนาคารโมริโอกะก็ล้มละลาย และถูกธนาคารอิวาเตะโชกุซังซื้อกิจการไป ก่อนจะกลายเป็นสำนักงานใหญ่ของธนาคารแห่งนั้น เนื่องจากผนังภายนอกถูกทาสีขาว ในเวลานั้นจึงถูกเรียกว่า “อาคารเมจิสีขาว” ต่อมาเมื่อธนาคารอิวาเตะ (ซึ่งเปลี่ยนชื่อมาจากธนาคารอิวาเตะโชกุซัง) ย้ายสำนักงานใหญ่ไปยังอาคารใหม่ ที่นี่จึงกลายเป็นสาขานากาโนะฮาชิของธนาคารอิวาเตะ

ในปีเฮเซที่ 6 (ค.ศ. 1994) อาคารแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ โดยเป็นธนาคารที่ยังเปิดใช้งานอยู่แห่งแรกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนดังกล่าว หลังจากเปิดเป็นสำนักงานใหญ่ของธนาคารโมริโอกะมาประมาณ 100 ปี และสิ้นสุดบทบาทในฐานะธนาคาร ก็ได้รับการปรับปรุงใหม่และเปิดเป็นสถานที่สาธารณะในชื่อ “อาคารอิวาเตะกิงโกะ อากะเร็งกะคัง” ในปีเฮเซที่ 28 (ค.ศ. 2016) และในปีเฮเซที่ 30 (ค.ศ. 2018) จำนวนผู้เข้าชมก็ทะลุ 100,000 คน

ภายในอาคารแบ่งออกเป็น 3 โซน ได้แก่ โซนธนาคารอิวาเตะ (เข้าชมฟรี) โซนธนาคารโมริโอกะ (มีค่าเข้าชม) และพื้นที่อย่างโถงทางเข้า ห้องรับรอง และห้องนิรภัยที่ได้รับการบูรณะตามรูปแบบสถาปัตยกรรมเดิม คุณสามารถสัมผัสบรรยากาศที่ยังคงกลิ่นอายตั้งแต่สมัยเมจิได้จากโคมแชนเดอเลียร์เหนือห้องอเนกประสงค์ขนาดใหญ่และลวดลายตกแต่งเหนือช่องประตู ซึ่งเข้าชมได้ฟรี