SHIBUYA SKY
จุดชมวิวที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์เมืองโตเกียวได้แบบพาโนรามา 360 องศา จากความสูงประมาณ 230 เมตรเหนือพื้นดิน ตั้งอยู่ในอาคารที่สูงที่สุดในย่านชิบูยะ คือ Shibuya Scramble Square โดยแบ่งเป็น 3 โซน ได้แก่ ชั้น 14/45/46 และดาดฟ้า: “SKY GATE”, “SKY STAGE”, “SKY GALLERY”
วิว 360 องศาแบบไม่มีมุมอับเลย วันฟ้าเปิดสามารถมองเห็นภูเขาไฟฟูจิได้
ต้องจองล่วงหน้าทางออนไลน์ ซื้อตั๋วในวันเดียวกันค่อนข้างยาก
อะซาบุได ฮิลส์
คอมเพล็กซ์แบบมิกซ์ยูสที่เปิดในย่านอะซาบุเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2023 โดยโซนร้านค้าได้รวมร้านหลากหลายแนวทั้งแฟชั่น คัลเจอร์ และอาหารไว้ประมาณ 150 ร้าน ภายในพื้นที่มีทั้งลานกลางและพื้นที่สีเขียวจำนวนมาก ให้บรรยากาศโปร่งโล่ง เหมาะกับการเดินช้อปและทานอาหารอย่างเพลิดเพลิน
เต็มไปด้วยพื้นที่สีเขียว กว้างขวางมาก เดินเที่ยวได้สบาย
สวนไคโอวมารุ
สวนสาธารณะที่จอดเทียบท่าเรือใบ “ไคโอวมารุ” ซึ่งได้รับฉายาว่า “สุภาพสตรีแห่งท้องทะเล” ภายในพื้นที่ริมอ่าวมีจุดน่าสนใจกระจายอยู่มากมาย เช่น ศูนย์แลกเปลี่ยนทะเลญี่ปุ่นที่จัดแสดงแบบจำลองเรือใบจากทั่วโลก บर्डพาร์กที่สามารถชมสัตว์ป่าจำพวกนกได้ประมาณ 150 ชนิดตลอดทั้งปี “เพอร์โกลาแห่งสีเขียว” ทางเดินยาว 180 เมตร กว้าง 10 เมตร และลานกิจกรรมที่มีเครื่องเล่นหลากหลาย รวมถึงเครื่องเล่นขนาดใหญ่ “เปลญวนคลื่น” ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์จะคึกคักไปด้วยครอบครัวและคู่รักที่มาเดินเล่นพักผ่อน
ทุกปีจะมีวันกางใบเรือ สามารถไปเที่ยวชมได้
ย่านฮิงาชิชายะ
หนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวตัวแทนของคานาซาวะ ทิวทัศน์เมืองที่มีรั้วไม้แบบเดกōชิอันงดงามและถนนหินปูต่อเนื่อง ได้รับคัดเลือกให้เป็นเขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารแบบดั้งเดิมที่สำคัญของประเทศด้วย เดิมเริ่มต้นในปีบุนเซ 3 (ค.ศ. 1820) เมื่อมาเอดะ นาริฮิโระ ไดเมียวรุ่นที่ 12 แห่งแคว้นคางะ รวบรวมโรงน้ำชาที่กระจายอยู่ในเมืองรอบปราสาทให้มาอยู่รวมกันและสร้างเป็นย่านโรงน้ำชา ปัจจุบันยังคงมีอาคารแบบดั้งเดิมตั้งแต่สมัยเอโดะเรียงรายอยู่
รอบๆ มีร้านค้าที่มีเอกลักษณ์เยอะมาก
สวนเค็นโรคุเอน
สวนสไตล์ไคยูชิกิที่ได้รับการยกให้เป็นหนึ่งในสามสวนชื่อดังของญี่ปุ่น สร้างโดยไดเมียวตระกูลมาเอดะแห่งคางะต่อเนื่องยาวนานประมาณ 180 ปี “ไคยูชิกิ” คือสวนที่เดินชมวนรอบพื้นที่ทั้งหมด แตกต่างจากสวนแบบซะคันชิกิที่นั่งชมจากห้องเสื่อทาทามิหรือห้องศึกษาในคฤหาสน์ ภายในพื้นที่กว้างใหญ่ประมาณ 34,600 สึโบะ มีสระน้ำ ธารน้ำคดเคี้ยว และเนินเขาจำลองกระจายอยู่ทั่ว ทำให้แวะชมเป็นจุดๆ และเพลิดเพลินกับภาพรวมของสวนได้
ชอบบรรยากาศการเดินเล่นที่นี่มาก แล้วก็พอดีได้เห็นปราสาทคานาซาวะฝั่งตรงข้ามด้วย
เรื่องราวสี่ฤดูกาล ปราสาทคานาซาวะและสวนเค็นโรคุเอ็น
“ปราสาทคานาซาวะ” และ “สวนเค็นโรคุเอ็น” สวนไดเมียวที่สร้างขึ้นบริเวณแนวรอบนอกของปราสาท ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะปราสาทของตระกูลมาเอดะแห่งแคว้นคางะสืบต่อกัน 14 รุ่น นับเป็นแหล่งท่องเที่ยวเด่นของอิชิคาวะและคานาซาวะ เค็นโรคุเอ็นยังมีชื่อเสียงในฐานะหนึ่งในสามสวนชื่อดังของญี่ปุ่น และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่ทิวทัศน์งดงามพิเศษของประเทศ
ในที่สุดก็ได้มาเจอช่วงเปิดสวนตอนกลางคืนพอดี แล้วก็ตรงกับช่วงชมหิ่งห้อยด้วย
สตาร์บัคส์ คอฟฟี่ สาขาสวนคันซุยพาร์ค โทยามะ
ร้านสตาร์บัคส์ในรูปแบบ Regional Landmark Store ตั้งอยู่ภายในสวนฟุงกันอุงกะคันซุยพาร์ค (Fugan Unga Kansui Park) สวนที่โอบล้อมคลองฟุงกัน และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 100 สวนประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น โดดเด่นด้วยสภาพแวดล้อมที่อุดมไปด้วยน้ำและความเขียวขจี อาคารดีไซน์กระจกใสเรียบง่ายที่กลมกลืนกับทัศนียภาพของสวน ซึ่งออกแบบโดยนำธรรมชาติของโทยามะและประวัติศาสตร์ของคลองฟุงกันมาใช้ให้เกิดประโยชน์
ด้านหน้ามีวิวทะเลสาบ แล้วยังมีสนามหญ้ากว้างใหญ่ด้วย
บรรยากาศสวยมาก
สถานีโดโงะออนเซ็น
สถานีโดโงะออนเซ็นของรถรางในเมืองสายอิโยเท็ตสึ เป็นสถานีที่ใกล้กับ “โดโงะออนเซ็น” ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นออนเซ็นที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น อีกทั้งยังเป็นสถานีปลายทางของ “รถไฟบตจัง” ที่วิ่งจากสถานีมัตสึยามะมายังสถานีโดโงะออนเซ็น และเป็นจุดหาชมอันล้ำค่าที่สามารถเห็น “รถไฟบตจัง” เปลี่ยนทิศทางการวิ่งบริเวณด้านในสถานีได้
สะดวกมาก
โคสึเกะโดริ ทาอะจัง
“โคสึเกะโดริ ทาอะจัง” ในเมืองทากามัตสึ จังหวัดคางาวะ เป็นร้านเฉพาะทางไก่ติดกระดูกย่างไฟตรงที่ยืนหยัดกับวิธีการย่างนี้มานาน 40 ปี ย่างไก่แต่ละชิ้นอย่างพิถีพิถันด้วยฝีมือช่างผู้ชำนาญ จุดเด่นคือได้ลิ้มรสความอร่อยเข้มข้นของไก่พื้นเมืองแบรนด์ดังจากคางาวะ “โอลีฟจิโดริ” จนได้รับการพูดถึงทั้งในสื่อภายในประเทศและสื่อต่างประเทศ
แต่ละร้านรสชาติไม่เหมือนกัน อร่อยมาก กินแล้วจะคิดถึง
รถไฟบตจัง
รถไฟบตจังสร้างขึ้นโดยอ้างอิงจากรถจักรไอน้ำที่ให้บริการเป็นเวลานาน 67 ปี นับตั้งแต่ปีเมจิที่ 21 (ค.ศ. 1888) ไม่นานหลังจากการเปิดกิจการของรถไฟอิโย คำว่า “รถไฟบตจัง” มาจากการที่ตัวละครในนวนิยายเรื่อง “บตจัง” ของนัตสึเมะ โซเซกิ ใช้รถไฟขบวนนี้
ต้องกะเวลาให้พอดี ไม่งั้นได้แค่ดูแต่ขึ้นไม่ได้
เพราะเรื่องเวลา พวกเราเลยได้ขึ้นแค่รถไฟธรรมดา