ที่นี่คือโลกของโปเนียวเลย 55555
บังเอิญได้ไปที่นี่แบบไม่ตั้งใจ วันนั้นอยากไปดูทะเลมาก ตอนบ่ายต้องไปมิยาจิมะ แต่ไม่รู้จะไปฆ่าเวลาที่ไหนดี ขำมาก สุดท้ายพอไปถึงมิยาจิมะก็สายเกินไปแล้ว...
ที่นั่นได้เจอคุณปู่หลายคน แล้วก็ช่วยถ่ายรูปให้ ตอนแรกนึกว่าพวกเขาจะถ่ายรูปให้ฉัน ฉันก็พูดอยู่ว่าไม่เป็นไร สุดท้ายเขาบอกว่าจะให้ฉันถ่ายให้พวกเขา ฉันก็เลยตอบว่าไดโจบุ ไดโจบุ
ขำมากเลย〜
ตอนแรกทุกคนยิ้มแบบเกร็งๆ แต่พอเห็นฉันเป็นแบบนี้ก็หลุดขำออกมาจริงๆ ขำมาก
แล้วการเดินทางไปที่นั่นก็ไม่ค่อยสะดวกนิดหน่อย
เลยเดินเล่นแถวๆ นั้น
เห็นศาลเจ้าเล็กๆ แห่งหนึ่ง
บนฟ้ามีนกอินทรีบินอยู่ ฉันชอบมาก
ชอบความรู้สึกอิสระแบบนั้น รู้สึกว่าดีมากเลย
แล้ววันนั้นไม่รู้ทำไมเหมือนไม่ค่อยมีร้านเปิดเท่าไร
อ้อ มีไปร้านของคุณย่าคนหนึ่งที่ขายโปสการ์ด แต่ตอนนี้โปสการ์ดหายไปแล้ว คุณย่าน่ารักและใจดีมาก
ก็เลยคิดว่า งั้นอุดหนุนหน่อยแล้วกัน
หลังจากนั้นรถบัสก็มาพอดี แล้วก็เจอกลุ่มคุณปู่กลุ่มนั้นอีก พวกเขาพูดตลอดเลยว่าฉันเป็นสาวไต้หวัน ขำมาก
ตอนลงรถฉันยังถ่ายเซลฟี่กับพวกเขาอีก 1 รูป
ชอบทริปช่วงนี้มาก
ถึงจะไม่ได้มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวมากนัก
แต่ฉันชอบเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางครั้งนี้จริงๆ
พอนึกถึงตอนนี้ก็ยังตื่นเต้นมากจนเผลอพิมพ์ยาวเลย
โทโมโนะอุระ | รีวิวของ 雨妤魚
รีวิวอื่นๆ ของ 雨妤魚
-
โมจิโกะเรโทร
ท่าเรือโมจิโกะเปิดให้บริการในช่วงต้นยุคเมจิและรุ่งเรืองในฐานะท่าเรือการค้าระหว่างประเทศ ปัจจุบันยังคงมีอาคารทรงเสน่ห์ที่สร้างขึ้นตั้งแต่ยุคเมจิจนถึงต้นยุคโชวะ เหมาะสำหรับเดินชมสถาปัตยกรรมไปตามเส้นทาง
มาถึงท่าเรือโมจิโกะแล้วต้องถ่ายรูปกับมนุษย์กล้วย!
เอาจริง ๆ รู้สึกว่าทำออกมาเหมือนจริงมาก
สวยมาก สามารถนั่งเรือไปชิโมโนเซกิและตลาดคาราโตะเพื่อกินอาหารทะเลได้〜
แต่ครั้งนี้บังเอิญไม่ได้มาตรงวันหยุดเลยไปไม่ได้ สิ่งที่ได้เรียนรู้ที่สุดคือถ้าอยากเดินดูอะไรก็รีบดู อยากซื้ออะไรก็ซื้อไว้ก่อน ไม่งั้นพอไม่มีเวลาก็ได้แต่รีบ ๆ เดินดู
ถึงอากาศจะไม่ค่อยดี แต่เดินเที่ยวแล้วชอบมากจริง ๆ
แถมยังมีผลิตภัณฑ์จากกล้วยเยอะมาก ที่ถ่ายมานั่นคือมิลค์เชคกล้วย〜ใช้ได้เลยนะ มีชิ้นกล้วยจริง ๆ
หวานจนรู้สึกว่ามนุษย์มดคงหลงรักสุด ๆ
ป้ายสีเหลืองนั่นเห็นคนอื่นถ่ายกัน ก็เลยอยากไปดูว่าคืออะไร
เจ๋งมาก〜นักเรียนเขียนแบบต้องเข้าใจแน่ ๆ ฮ่า ๆๆ
ค่อนข้างชอบโคมไฟแก้วนั่น
คล้าย ๆ โคมไฟตุรกี〜ชอบความโปร่งใสแบบนั้น พอมีแสงหักเหแล้วก็ดูวิบวับ -
-
ร้านสึคุโมะชิมะ เซ็มเป ฮมโปะ “สึคุโมะชิมะ เซ็มเป”
ของฝากขึ้นชื่อจากนางาซากิที่ได้รับความนิยมมาอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ถือกำเนิดในปีโชวะ 26 (1951) โดยเริ่มต้นจากร้านขนมเล็ก ๆ ที่ก่อตั้งในเมืองซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ ในปีโชวะ 23 (1948) ไม่นานหลังสงคราม และถือกำเนิดขึ้นจากความพยายามลองผิดลองถูกเพื่อสร้างขนมท้องถิ่นแบบใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน ลวดลายทรงหกเหลี่ยมได้แรงบันดาลใจจากกระดองเต่าซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์มงคล ส่วนถั่วลิสงที่โรยอยู่ทั่วแป้งสื่อถึงเงาเกาะอันงดงามของหมู่เกาะสึคุโมะชิมะ
ชอบภาพวาดนี้มาก〜สวยจัง
เป็นเซ็มเบ้ถั่วลิสง〜ค่อนข้างหวาน
กินได้ครั้งละแค่ชิ้นเดียว
ข้างในมีเม็ดถั่วลิสง (จริง ๆ)
ขนมกรอบมาก ๆ
รู้สึกว่าเหมาะกับการทำ asmr มาก
ซื้อกลับมาเป็นของฝากให้ทุกคน -
-
เท็นจินชิกะไก
เท็นจินเป็นย่านใจกลางเมืองที่คึกคักที่สุดในคิวชู ตั้งอยู่ในเขตชูโอ เมืองฟุกุโอกะ ส่วนเท็นจินชิกะไกคือศูนย์การค้าใต้ดินที่ทอดยาวประมาณ 600 เมตร ใต้ถนนวาตานาเบะโดริ ตั้งแต่ถนนโชวะโดริทางทิศเหนือไปจนถึงถนนโคคุไทโดโระทางทิศใต้ แบ่งเป็นโซนที่ 1-12 และมีร้านค้าประมาณ 150 ร้าน ทั้งแฟชั่น อาหาร ของใช้เบ็ดเตล็ด และหนังสือ
พูดตามตรง รู้สึกว่าเดินช็อปค่อนข้างยาก เป็นถนนช้อปปิ้งใต้ดินสไตล์ยุโรป แถมแสงไฟยังออกโทนเหลือง⋯
ตอนมาครั้งแรกเคยเดินดูแล้ว แต่จำได้ว่าตอนนั้นเหนื่อยมาก ปกติถ้าเห็นอะไรที่ทำให้สนใจก็จะรู้สึกมีแรงขึ้นมา แต่ถนนเส้นนี้ไม่ทำให้รู้สึกแบบนั้น⋯ดังนั้น
ครั้งที่สองที่มาก็มาเพื่อถ่ายรูปอย่างเดียว แล้วบังเอิญว่าร้านปิดกันหมดแล้วด้วย
แต่ก็ค่อนข้างชอบสัญลักษณ์นั้นนะ -
