โทโมโนะอุระ | รีวิวของ 雨妤魚

ยูฟุมาบุชิ ชิน สาขาหลักคินรินโกะ

ร้านที่นำเสนอ “ยูฟุมาบุชิ” 3 แบบ โดยตั้งใจค้นหาวิธีทานข้าวให้อร่อยในสไตล์ยูฟุอิน เมนูมาบุชิที่ใช้เนื้อบุนโกะวากิว ไก่ท้องถิ่นจากยูฟุ และปลาไหล เสิร์ฟมาในหม้อดิน โดยแต่ละชุดมาพร้อมของทานเล่น ผักดอง เครื่องเคียง และซุปมิโสะสีแดง ใน 3 แบบ เมนูที่ได้รับความนิยมที่สุดคือ “บุนโกะวากิวมาบุชิ” ที่วางเนื้อบุนโกะวากิวซึ่งย่างด้วยถ่านจนหอมแน่นเต็มหน้าข้าวที่หุงในหม้อดิน เป็นเมนูอิ่มจุใจ

• โออิตะ
• อาหารญี่ปุ่นแท้

ส่วนตัวคิดว่าร้านนี้ถูกอวยเกินไปนิดหน่อย

จำได้ว่าวันนั้นลากสังขารที่เหนื่อยมากไปถึงที่พัก อากาศก็ทั้งหนาวและฝนตก เจ้าของที่พักเหมือนจะลืมว่าเราจองไว้ เลยต้องยืนรอกลางฝนหนักกว่า 20 นาทีกว่าจะได้เช็กอิน หลังเก็บกระเป๋าแล้ว เรายังตั้งใจเดินไปกินที่สาขาใกล้สถานีด้วย ร้านนี้มี 2 สาขา

เพราะมีคนแนะนำเยอะเลยคาดหวังไว้สูงมาก ต้องยอมรับว่าหน้าตาอาหารดูดีจริง ๆ และ 2 คำแรกก็ถือว่าอร่อย

ปกติเวลาเดินมาไกล เหนื่อยและหิวมาก ไม่ว่ากินอะไรก็จะรู้สึกว่าอร่อยเป็นพิเศษ แต่ร้านนี้แม้อยู่ในสภาพนั้นก็ยังไม่ทำให้รู้สึกว่า ว้าว อร่อยมากจนเหมือนได้พลังกลับคืนมาเลย ดังนั้นสำหรับเราคือ Nono

มาลองสักครั้งได้ แต่คงไม่คิดกลับมาซ้ำ

สามารถทำเป็นข้าวราดน้ำซุปได้ มีผักดอง 1 จาน และมีซอสให้เลือกจิ้มหลายแบบ ราคาค่อนข้างสูง แต่เนื้อวัวให้มาแน่นเต็มหน้าข้าวจริง ๆ

แค่พอกินไปครึ่งหนึ่งก็เริ่มรู้สึกเลี่ยนขึ้นเรื่อย ๆ โดยรวมแล้วไม่ค่อยถูกปากเราค่ะ〜

ป๊อกกี้ช็อกโกแลต

ป๊อกกี้ถือกำเนิดขึ้นในปี 1966 ในฐานะขนมช็อกโกแลตแท่งชนิดแรกของโลก เป็นขนมที่เคลือบช็อกโกแลตบนเพรตเซลทรงแท่ง ให้สัมผัสกรุบกรอบน่ากิน ด้วยรสชาติอร่อยและกินง่ายโดยไม่ทำให้มือเลอะ จึงได้รับความนิยมอย่างมาก แม้ว่าจะวางจำหน่ายทั่วโลก แต่รสชาติอาจแตกต่างกันเล็กน้อยในแต่ละประเทศ

• ขนม

Pocky ก็คือขนมแท่งช็อกโกแลตสุดคลาสสิก〜
เชื่อว่าหลายคนน่าจะเหมือนฉันที่ชอบกินเฉพาะส่วนที่มีช็อกโกแลต มีหลายรสชาติด้วย ทุกคนน่าจะเคยกินกันแล้วนะ〜
(แต่จริงๆ ฉันไม่ได้ชอบมาก เพราะกินไม่เคยหมด⋯กินแค่ไม่กี่แท่งเอง)

แต่พอพูดถึง POCKY ฉันก็มีเรื่องเล็กๆ อยากเล่า
วันหนึ่งฉันตั้งใจนั่งรถไปหยวนซานเพื่อไปดื่มเครื่องดื่มอร่อยๆ พอดีถึงเวลาอาหารเย็นเลยเปิด Google ดูรีวิวว่าร้านไหนดี ฉันโดนรีวิว 5 ดาวหลอกง่ายมาก⋯

สุดท้ายเลือกร้านพาสต้าอิตาเลียนที่อยู่ไม่ไกล แต่พอเข้าไปกลับเจอเพื่อนผู้ชายสมัยมัธยมต้นที่ฉันเคยแอบชอบ ฮ่าๆๆๆ ตอนที่พนักงานพาไปหาที่นั่ง เขาก็จำฉันได้ทันที⋯
ฉันนี่ค้างไปเลย วันนั้นแต่งตัวค่อนข้างโทรมแถมยังมาคนเดียวอีก⋯ เรื่องขำๆ คือเขากำลังไปรับอาหารพอดี ดูเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ที่ตั้งใจทำงานมาก〜 หลังจากล้างมือเสร็จ ฉันก็สะบัดน้ำจากมือเปียกๆ ใส่เขา ขอชี้แจงก่อนว่าตอนมัธยมต้นพวกเราก็เล่นกันแบบนี้!
เขาคงชินกับนิสัยแบบนี้ของฉันแล้วมั้ง เลยไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้มอย่างเอือมๆ⋯

หลังจากนั้นเขายังลดราคาให้ฉัน 20 เยนด้วย แล้วบอกว่าเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ แน่นอนว่าฉันต้องตอบแทนเขา แต่ฉันยืนลังเลอยู่ในร้านสะดวกซื้อนานมากๆ ก่อนจะตัดสินใจเลือก POCKY เพราะเขาชอบกินช็อกโกแลตมาก ฮ่าๆ
ฉันเอากลับไปฝากพนักงานที่เคาน์เตอร์ช่วยส่งให้เขา เลยกลายเป็นความทรงจำสนุกๆ แบบนี้〜
แต่จริงๆ ตอนคุยกับเขาฉันก็เกร็งมาก เพราะไม่ได้ติดต่อกันมานานจริงๆ ขอชิงพูดไว้ก่อนเลยนะ〜🤣

พิพิธภัณฑ์ระเบิดปรมาณูนางาซากิ

พิพิธภัณฑ์ทรงโดมที่ตั้งอยู่บนเนินเตี้ยใกล้จุดศูนย์กลางการระเบิด เก็บรักษาและจัดแสดงเอกสารและสิ่งของของผู้ประสบเหตุประมาณ 1,500 ชิ้น เรียนรู้ได้อย่างเข้าใจง่ายผ่านรูปแบบนิทรรศการที่เล่าเรื่องความโหดร้ายของระเบิดปรมาณู ประวัติศาสตร์อาวุธนิวเคลียร์ และความปรารถนาสันติภาพ

• นางาซากิ
• พิพิธภัณฑ์ศิลป์ / พิพิธภัณฑ์ / สถานที่ทางวัฒนธรรม

เพราะเพื่อนอยากมาพิพิธภัณฑ์ระเบิดปรมาณู ส่วนฉันพอดีไม่ได้จัดแผนไว้เลยตามมาด้วย ถือโอกาสเก็บจุดระเบิดปรมาณูแห่งที่สองด้วย แม้จะไม่ได้สนใจมากนัก แต่เห็นชาวต่างชาติหลายคนตั้งใจดูกันมาก ฉันเลยดูคำแปลตามไปอยู่นาน
ที่ประทับใจที่สุดคือวิดีโอเกี่ยวกับพลังทำลายของระเบิดปรมาณู ดูไป 2-3 รอบแล้วก็ยังรู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง