อะลินามินเป็น
ผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพที่คุณย่า คุณลุง และคุณแม่มีติดบ้านไว้เสมอ
(รีวิวดีเต็มไปหมดจริง ๆ เหรอ? ไม่ได้สปอนเซอร์นะ ฮ่าๆ
พวกป้า ๆ ลุง ๆ ที่บริษัทซื้ออันนี้กันบ่อยมาก เห็นคนรับหิ้วกลับมาบ่อยสุด ๆ〜
ก็เลยคิดตลอดว่ามันวิเศษขนาดนั้นเลยเหรอ?
ด้วยความอยากรู้ เลยเปิดของแม่มากินไปสามเม็ด ต้องขอโทษด้วย บางทีอาจเพราะยังอายุน้อยเลยไม่ค่อยรู้สึกอะไร หรือไม่ก็ปกติเป็นคนไม่ค่อยคิดมากอยู่แล้ว แค่อารมณ์ดี เรี่ยวแรงกับความกระปรี้กระเปร่าก็เหมือนแบตเตอรี่เต็มตลอด ฮ่าๆ
แต่จริง ๆ ร่างกายก็ไม่ได้แข็งแรงขนาดนั้นหรอก ฮ่า
สิ่งเดียวที่รู้สึกได้คือตอนเข้าห้องน้ำจะมีกลิ่นยา แถมกลิ่นไม่อ่อนด้วย ชอบดื่มน้ำมาก เพราะการเดินไปเติมน้ำทำให้อู้งานได้นิดหน่อย เพราะงั้นคงไม่ใช่ปัญหาว่าดื่มน้ำน้อยเกินไปใช่ไหม? แต่ตอนยุ่งมากก็ทำไม่ได้⋯ มนุษย์เงินเดือนช่างน่าสงสาร 😭
ถ้าอายุมากกว่านี้จะลองอีกที〜
อะลินามิน EX Plus | รีวิวของ 雨妤魚
รีวิวอื่นๆ ของ 雨妤魚
-
แบล็กธันเดอร์
ขนมช็อกโกแลตยอดนิยมที่ทั้งอร่อยและราคาเข้าถึงง่าย เพียงชิ้นละ 40 เยน เคลือบคุกกี้โกโก้และบิสกิตธรรมดาด้วยช็อกโกแลต ได้รสชาติที่ลงตัวระหว่างความขมอ่อน ๆ ของคุกกี้โกโก้กับความหวานของช็อกโกแลต เนื้อสัมผัสกรุบกรอบ เคี้ยวเพลิน และมีปริมาณกำลังดีช่วยรองท้องได้
ช็อกโกแลตหวานมาก + บิสกิตกรุบกรอบ = แบล็กธันเดอร์
ไม่ได้กินแบล็กธันเดอร์มานานมาก ๆ เคยฮิตอยู่ช่วงหนึ่ง ตอนเรียนประถมคลั่งมาก ได้ยินว่าตอนนั้นไปญี่ปุ่นก็ยังซื้อไม่ได้!
แล้วตอนนั้นเหมือนมีเพื่อนร่วมชั้นเอามาหนึ่งถุงเพื่อแจกทุกคน ทุกคนมองเขาเหมือนมองไอดอล ตลกมาก😆
ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เพราะอยากลองชิมเหมือนกันว่ามันคืออะไรถึงทำให้ทุกคนแย่งกันซื้อ〜
พอกินแล้วก็รู้สึกว่าอร่อยเป็นพิเศษจริง ๆ เมื่อก่อนก็ชอบของหวานมาก ว้าว อร่อยจริง ๆ〜อยากกินอีกชิ้นจัง
ตอนนั้นใครมีแบล็กธันเดอร์ก็คือไอดอล ชีวิตประถมก็เรียบง่ายธรรมดาแบบนี้แหละ ฮ่า ๆ
แต่สุดท้าย
ตอนนี้เห็นในร้านสะดวกซื้อก็ยังไม่อยากซื้อเลย ตลกมาก
สังเกตว่าที่ไต้หวันช็อกโกแลตมักถูกแย่งกันซื้อบ่อยมาก ทุกคนจำขนมปังช็อกโกแลตเลอะ ๆ ได้ไหม? -
-
ยูฟุมาบุชิ ชิน สาขาหลักคินรินโกะ
ร้านที่นำเสนอ “ยูฟุมาบุชิ” 3 แบบ โดยตั้งใจค้นหาวิธีทานข้าวให้อร่อยในสไตล์ยูฟุอิน เมนูมาบุชิที่ใช้เนื้อบุนโกะวากิว ไก่ท้องถิ่นจากยูฟุ และปลาไหล เสิร์ฟมาในหม้อดิน โดยแต่ละชุดมาพร้อมของทานเล่น ผักดอง เครื่องเคียง และซุปมิโสะสีแดง ใน 3 แบบ เมนูที่ได้รับความนิยมที่สุดคือ “บุนโกะวากิวมาบุชิ” ที่วางเนื้อบุนโกะวากิวซึ่งย่างด้วยถ่านจนหอมแน่นเต็มหน้าข้าวที่หุงในหม้อดิน เป็นเมนูอิ่มจุใจ
ส่วนตัวคิดว่าร้านนี้ถูกอวยเกินไปนิดหน่อย
จำได้ว่าวันนั้นลากสังขารที่เหนื่อยมากไปถึงที่พัก อากาศก็ทั้งหนาวและฝนตก เจ้าของที่พักเหมือนจะลืมว่าเราจองไว้ เลยต้องยืนรอกลางฝนหนักกว่า 20 นาทีกว่าจะได้เช็กอิน หลังเก็บกระเป๋าแล้ว เรายังตั้งใจเดินไปกินที่สาขาใกล้สถานีด้วย ร้านนี้มี 2 สาขา
เพราะมีคนแนะนำเยอะเลยคาดหวังไว้สูงมาก ต้องยอมรับว่าหน้าตาอาหารดูดีจริง ๆ และ 2 คำแรกก็ถือว่าอร่อย
ปกติเวลาเดินมาไกล เหนื่อยและหิวมาก ไม่ว่ากินอะไรก็จะรู้สึกว่าอร่อยเป็นพิเศษ แต่ร้านนี้แม้อยู่ในสภาพนั้นก็ยังไม่ทำให้รู้สึกว่า ว้าว อร่อยมากจนเหมือนได้พลังกลับคืนมาเลย ดังนั้นสำหรับเราคือ Nono
มาลองสักครั้งได้ แต่คงไม่คิดกลับมาซ้ำ
สามารถทำเป็นข้าวราดน้ำซุปได้ มีผักดอง 1 จาน และมีซอสให้เลือกจิ้มหลายแบบ ราคาค่อนข้างสูง แต่เนื้อวัวให้มาแน่นเต็มหน้าข้าวจริง ๆ
แค่พอกินไปครึ่งหนึ่งก็เริ่มรู้สึกเลี่ยนขึ้นเรื่อย ๆ โดยรวมแล้วไม่ค่อยถูกปากเราค่ะ〜 -
-
ป๊อกกี้ช็อกโกแลต
ป๊อกกี้ถือกำเนิดขึ้นในปี 1966 ในฐานะขนมช็อกโกแลตแท่งชนิดแรกของโลก เป็นขนมที่เคลือบช็อกโกแลตบนเพรตเซลทรงแท่ง ให้สัมผัสกรุบกรอบน่ากิน ด้วยรสชาติอร่อยและกินง่ายโดยไม่ทำให้มือเลอะ จึงได้รับความนิยมอย่างมาก แม้ว่าจะวางจำหน่ายทั่วโลก แต่รสชาติอาจแตกต่างกันเล็กน้อยในแต่ละประเทศ
Pocky ก็คือขนมแท่งช็อกโกแลตสุดคลาสสิก〜
เชื่อว่าหลายคนน่าจะเหมือนฉันที่ชอบกินเฉพาะส่วนที่มีช็อกโกแลต มีหลายรสชาติด้วย ทุกคนน่าจะเคยกินกันแล้วนะ〜
(แต่จริงๆ ฉันไม่ได้ชอบมาก เพราะกินไม่เคยหมด⋯กินแค่ไม่กี่แท่งเอง)
แต่พอพูดถึง POCKY ฉันก็มีเรื่องเล็กๆ อยากเล่า
วันหนึ่งฉันตั้งใจนั่งรถไปหยวนซานเพื่อไปดื่มเครื่องดื่มอร่อยๆ พอดีถึงเวลาอาหารเย็นเลยเปิด Google ดูรีวิวว่าร้านไหนดี ฉันโดนรีวิว 5 ดาวหลอกง่ายมาก⋯
สุดท้ายเลือกร้านพาสต้าอิตาเลียนที่อยู่ไม่ไกล แต่พอเข้าไปกลับเจอเพื่อนผู้ชายสมัยมัธยมต้นที่ฉันเคยแอบชอบ ฮ่าๆๆๆ ตอนที่พนักงานพาไปหาที่นั่ง เขาก็จำฉันได้ทันที⋯
ฉันนี่ค้างไปเลย วันนั้นแต่งตัวค่อนข้างโทรมแถมยังมาคนเดียวอีก⋯ เรื่องขำๆ คือเขากำลังไปรับอาหารพอดี ดูเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ที่ตั้งใจทำงานมาก〜 หลังจากล้างมือเสร็จ ฉันก็สะบัดน้ำจากมือเปียกๆ ใส่เขา ขอชี้แจงก่อนว่าตอนมัธยมต้นพวกเราก็เล่นกันแบบนี้!
เขาคงชินกับนิสัยแบบนี้ของฉันแล้วมั้ง เลยไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้มอย่างเอือมๆ⋯
หลังจากนั้นเขายังลดราคาให้ฉัน 20 เยนด้วย แล้วบอกว่าเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ แน่นอนว่าฉันต้องตอบแทนเขา แต่ฉันยืนลังเลอยู่ในร้านสะดวกซื้อนานมากๆ ก่อนจะตัดสินใจเลือก POCKY เพราะเขาชอบกินช็อกโกแลตมาก ฮ่าๆ
ฉันเอากลับไปฝากพนักงานที่เคาน์เตอร์ช่วยส่งให้เขา เลยกลายเป็นความทรงจำสนุกๆ แบบนี้〜
แต่จริงๆ ตอนคุยกับเขาฉันก็เกร็งมาก เพราะไม่ได้ติดต่อกันมานานจริงๆ ขอชิงพูดไว้ก่อนเลยนะ〜🤣 -







