มาเกาะโชโดชิมะในเดือนพฤศจิกายน สิ่งที่ตั้งตารอมากที่สุดก็คือคังคะเค
ตอนนั่งกระเช้าขึ้นเขา ถึงได้เห็นว่าทิวทัศน์ด้านล่างสวยกว่าที่คิดไว้เสียอีก ใบเมเปิลในหุบเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงไปมากแล้ว และยังมีต้นไม้สีเหลืองกับสีเขียวปะปนกัน เมื่อรวมกับโขดหินรูปทรงแปลกตาของคังคะเคแล้ว ดูมีมิติมาก กระเช้าค่อยๆ เคลื่อนสูงขึ้นไปตลอดทาง เมื่อมองลงไปจากมุมต่างๆ ทิวทัศน์ก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
พอถึงยอดเขา อากาศดีมาก เมื่อยืนอยู่บนจุดชมวิวก็มองเห็นทะเลเซโตะในได้โดยตรง เบื้องหน้าเป็นภูเขาที่เต็มไปด้วยใบเมเปิล ถัดออกไปคือทะเลสีฟ้าและเกาะเล็กเกาะน้อยหลายเกาะ ให้ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่มองจากในกระเช้าเมื่อครู่
บนยอดเขายังมีจุดสำหรับโยนแผ่นกระเบื้องดินเผาด้วย ซื้อคาวาราเกะชิ้นเล็กๆ มาอันหนึ่ง แล้วโยนไปทางห่วงเหล็กในหุบเขา ว่ากันว่าสามารถขับไล่สิ่งชั่วร้ายและนำโชคมาให้ ลองโยนเป็นครั้งแรกก็ไม่รู้ว่าสำเร็จหรือเปล่า อย่างไรก็ดี ทุกคนต่างก็โยนกันอยู่ตรงนั้นเรื่อยๆ สนุกกว่าที่คิดไว้
หลังจากนั้นก็เดินเล่นแถวๆ นั้นอีกหน่อย เดือนพฤศจิกายนบนเขาเริ่มหนาวนิดๆ แล้ว และบนพื้นก็มีใบไม้ร่วงอยู่ไม่น้อย จริงๆ แล้วคังคะเคไม่ได้มีกิจกรรมอะไรซับซ้อน แค่นั่งกระเช้า ชมใบเมเปิล ชมทะเล แล้วค่อยๆ เดินเล่น แต่กลับรู้สึกว่าแบบนี้สบายดี
ถ้ามาเกาะโชโดชิมะช่วงเดือนพฤศจิกายนพอดี คิดว่าน่ามาเที่ยวคังคะเคดู โดยเฉพาะช่วงฤดูใบไม้เปลี่ยนสีที่สวยมากจริงๆ
