โกคายามะ หมู่บ้านกัสโชสึคุริ ไอโนคุระ-สึกานุมะ | รีวิวของ 蘇自強

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้มาเยือน “เนินทรายทตโตริ” ที่ใฝ่ฝันอยากมานาน
นั่งรถบัสต่อจากสถานีทตโตริก็เดินทางถึงจุดหมายได้อย่างสบาย ๆ แม้จะเข้าสู่เดือนกันยายนแล้ว แต่อากาศที่นี่ยังคงร้อนเหมือนไต้หวัน
เมื่อข้ามถนนใหญ่ไป สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือทิวทัศน์ทะเลอันกว้างใหญ่และ “ทะเลทราย” ช่างน่าตื่นตาตื่นใจมาก! ตอนนี้ลืมอากาศร้อนไปเสียสนิท คิดแค่อยากเดินเข้าไปใน “ทะเลทราย” เพื่อสัมผัสความรู้สึกเหมือนได้ท่องไปตามชายแดน ท้องฟ้าและทะเลกลมกลืนเป็นสีเดียวกัน กว้างไกลสุดสายตา ทิวทัศน์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเช่นนี้ทำให้ประทับใจไม่รู้ลืม!

พอมาถึงซัปโปโรจากสนามบินนิวชิโตเสะ รู้แค่ว่าโรงแรมอยู่ข้างสวนโอโดริ แต่ไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอนเลย
ลากกระเป๋าใบหนักอึ้งออกจากสถานีรถไฟใต้ดิน แล้วก็ถูกใบเมเปิลสีแดงตรงหน้าดึงดูดทันที วางกระเป๋าทิ้งไว้แล้วเริ่มถ่ายรูป คนขับรถของ “ไปรษณีย์ญี่ปุ่น” รีบวิ่งเข้ามาถามอย่างกังวลว่า “รถของผมเป็นอะไรหรือครับ” จึงรีบอธิบายว่า “รถของคุณไม่มีปัญหา ใบเมเปิลต่างหากที่มีปัญหา!”
เขาหัวเราะไปพลางขึ้นรถแล้วขับออกไป ส่วนฉันก็ถ่าย ถ่าย ถ่ายต่อไม่หยุด
ตอนนั้นเองถึงนึกขึ้นได้เรื่องกระเป๋ากับเรื่องหาโรงแรม⋯!

ในตัวเมืองโตเกียวก็พบกับฤดูใบไม้ร่วงสีทองอร่ามแบบนี้ได้ แล้วจะไม่ไปได้อย่างไร?
รู้อยู่แล้วว่าสถานที่ยอดนิยมแบบนี้ พอถึงฤดูใบไม้ร่วงผู้คนต้องแน่นขนัดแน่นอน จึงออกจากบ้านแต่เช้า
เมื่อมาถึงที่นี่ตั้งแต่เช้าตรู่ ก็ได้เห็นถนนสีทองที่ค่อนข้างเงียบสงบอย่างที่คิด! ไม่รู้ว่าใครทำ “ช่อใบแปะก๊วย” วางไว้ตรงนี้ ทำให้ฤดูใบไม้ร่วงดูโรแมนติกยิ่งขึ้น!