วัดโชงาคุจิ

ท่ามกลางบรรยากาศสงบของ “ถนนยามาโนะเบะโนะมิจิ” ที่รู้จักกันว่าเป็นถนนสายเก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น มีวัดนิกายชินงอนแห่งนี้ตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางเส้นทาง เชื่อกันว่าวัดแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปีเท็นโจที่ 1 (ค.ศ. 824) โดยโคโบ ไดชิ คูไค (Kobo Daishi Kukai) ตามพระประสงค์ของจักรพรรดิจุนนะ วัดเคยรุ่งเรืองอย่างมากจนมีที่พำนักย่อย 48 แห่ง และมีพระภิกษุมากกว่า 300 รูป

วัดเก่าแก่ทรงคุณค่าที่มีประวัติยาวนานถึง 1,200 ปี และยังคงเก็บรักษาสมบัติของวัดรวมถึงทรัพย์สินทางวัฒนธรรมไว้เป็นจำนวนมาก ภายในมีพระพุทธรูป 5 องค์ รวมถึงพระอมิตาภะตรีเอกานุภาพที่กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปแบบฝังดวงตาแก้วที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น อีกทั้งอาคาร 4 หลัง เช่น อาคารหลัก ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ

นอกจากนี้ยังนับเป็นหนึ่งใน “25 วัดดอกไม้แห่งคันไซ” ภายในบริเวณวัดกว้างประมาณ 12,000 สึโบะ เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ที่ผลิบานตามฤดูกาล โดยเฉพาะฮิราโดะอาซาเลียประมาณ 1,000 ต้นที่บานสะพรั่งตั้งแต่ปลายเดือนเมษายนถึงต้นเดือนพฤษภาคมก็งดงามตระการตาเช่นกัน ช่วงต้นถึงกลางเดือนพฤษภาคม ดอกคาคิสึบาตะที่บานในสระหน้าศาลาหลักก็งดงามไม่แพ้กัน และฤดูใบไม้เปลี่ยนสีที่แต่งแต้มทั่วทั้งวัดด้วยสีสันของฤดูใบไม้ร่วงก็สวยเป็นพิเศษ สวนแบบโจโดะหน้าศาลาหลักยังมีดอกไม้ตามฤดูกาลช่วยเพิ่มสีสัน กลายเป็นภาพที่เข้ากันอย่างงดงามกับสถาปัตยกรรมอันมีเสน่ห์ โดยเฉพาะใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วงที่ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 100 จุดชมใบไม้เปลี่ยนสีที่งดงามของญี่ปุ่น และทิวทัศน์จากศาลาหลักก็น่าประทับใจมาก