รีวิวของ Linda Liao หน้า 31/53

เช่าจักรยานหนึ่งคันแล้วค่อยๆ ปั่นไปกับเพื่อนตามทางเล็กๆ ที่คดเคี้ยวลึกเข้าไปในป่าไผ่ ต้นไผ่สูงตระหง่านทั้งสองข้างพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า ใบไผ่หนาทึบสานกันเป็นอุโมงค์สีเขียวตามธรรมชาติ แสงแดดลอดผ่านช่องว่างลงมา ทิ้งเงาแสงเป็นหย่อมๆ บนพื้น ขณะปั่นจักรยานผ่านป่าไผ่ สายลมเย็นก็พัดมาปะทะเป็นระยะ ราวกับว่าความร้อนของช่วงกลางฤดูร้อนถูกป่าไผ่กั้นไว้โดยไม่รู้ตัว

ครั้งนี้ยังเห็นเด็กๆ ที่กำลังปิดเทอมฤดูร้อนหลายคน ตั้งใจจับแมลงและสังเกตพวกมันอยู่ใกล้ป่าไผ่ เหมือนกำลังทำวิจัยภาคสนามแสนสนุกเลย!

เมื่อมาอาราชิยามะ นอกจากเส้นทางป่าไผ่แล้ว วัดเท็นริวจิก็คุ้มค่าที่จะแบ่งเวลาเข้ามาเดินชม ภายนอกวัดดูสง่างามและเก่าแก่ พอเข้าไปข้างในจึงพบว่าทิวทัศน์ภายในมีเสน่ห์แตกต่างออกไป โดยเฉพาะการนั่งบนพื้นไม้ชมสวน สระโซเก็นจิตรงหน้าเข้ากันกับความเขียวขจีรอบด้านอย่างลงตัว เรียบง่ายแต่มีมิติ และทำให้จิตใจสงบลงโดยธรรมชาติ

วัดเท็นริวจิเป็นวัดเซนที่เป็นตัวแทนสำคัญแห่งหนึ่งของย่านอาราชิยามะในเกียวโต ทั้งตัววัดและสวนยังคงรักษาความงามแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมไว้อย่างเข้มข้น จุดเด่นที่สุดของสวนคือการเชื่อมโยงสระน้ำ ต้นไม้ โขดหิน และทิวเขาที่อยู่ไกลออกไปเข้าด้วยกันอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อฤดูกาลและแสงเงาเปลี่ยนไป แต่ละครั้งที่มองก็ให้ความรู้สึกต่างกัน หากมาเที่ยวในฤดูร้อน การเข้ามาหลบร้อนและพักผ่อนข้างในสักหน่อยก็ดีมากเช่นกัน

สะพานทอดข้ามแม่น้ำคัตสึระ มีความยาวประมาณ 155 เมตร โดยรวมเป็นสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ราวสะพานไม้เข้ากับทิวทัศน์ธรรมชาติ ดูเรียบเก่าและสง่างาม สะพานโทเก็ตสึเคียวมีประวัติศาสตร์ยาวนานมาก สร้างขึ้นครั้งแรกประมาณสมัยเฮอัน และได้รับการสร้างใหม่หลายครั้งจากน้ำท่วมและสาเหตุอื่น ๆ สะพานในปัจจุบันสร้างเสร็จเมื่อปี 1934 มีเรื่องเล่าว่าอดีตจักรพรรดิคาเมยามะเคยชมจันทร์บนสะพาน และเห็นดวงจันทร์ราวกับกำลังข้ามสะพาน จึงตั้งชื่อว่า “สะพานโทเก็ตสึเคียว” เมื่อซากุระบานสะพรั่งในฤดูใบไม้ผลิและใบเมเปิลเปลี่ยนเป็นสีแดงในฤดูใบไม้ร่วง สะพาน ภูเขา และสายน้ำจะขับเน้นกันจนเกิดเป็นทิวทัศน์ที่งดงามเป็นพิเศษ

ศาลเจ้าเอโนชิมะเป็นสถานที่รับพลังที่มีชื่อเสียง แบ่งออกเป็นเฮตสึมิยะ นากัตสึมิยะ และโอกุตสึมิยะ โดยประดิษฐานเทพธิดา 3 องค์ซึ่งดูแลด้านความปลอดภัยทางทะเล การเดินทาง โชคลาภทางการเงิน และศิลปะ ศาลเจ้าตั้งอยู่สุดถนนช้อปปิ้ง และก่อนจะไปถึงยังต้องเดินขึ้นบันไดอีกช่วงหนึ่ง หากมีผู้สูงอายุที่เดินไม่ค่อยไหวร่วมทางมาด้วย สามารถเลือกใช้บันไดเลื่อน (มีค่าบริการ) เพื่อประหยัดแรงได้

เมื่อมาถึงร้าน LeTAO สาขาหลัก สิ่งแรกที่สะดุดตาคือรูปลักษณ์ภายนอกของอาคารที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายยุโรป จนอดหยุดชมระหว่างเดินผ่านไม่ได้

นอกจากจะซื้อขนมขึ้นชื่อของ LeTAO ได้แล้ว ยังมีสินค้าลิมิเต็ดมากมายที่มีเฉพาะสาขาหลักเท่านั้น สำหรับคนรักขนมหวานแล้ว ยากจะห้ามใจจริงๆ ภายในร้านยังมีโซนที่นั่งให้พักหลังจากเดินจนเหนื่อย พร้อมลิ้มลองขนมหวานและเครื่องดื่ม ชีสเค้กยอดนิยมต้องสั่งให้ได้~

เมื่อมาถึงนิฮงบาชิ โตเกียว แนะนำให้แวะเดินชม Eslite Spectrum ที่ชั้น 2 ของ COREDO Muromachi Terrace

สำหรับคนที่คุ้นเคยกับ Eslite พื้นที่แห่งนี้ยังคงสานต่อสุนทรียภาพอันเรียบง่ายและสง่างามอันเป็นเอกลักษณ์ของ Eslite หนังสือ เครื่องเขียน ของใช้ในชีวิตประจำวัน และสินค้าคัดสรรหลากหลายประเภทถูกจัดวางเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ไม่อัดแน่นจนเกินไป ทำให้สินค้าแต่ละชิ้นโดดเด่นในแบบของตัวเอง การเดินชมไปเรื่อย ๆ ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังอ่านนิตยสารไลฟ์สไตล์ที่เรียบเรียงมาอย่างพิถีพิถัน โดยมีรายละเอียดเล็ก ๆ ที่น่าหยุดชมอยู่ทุกมุม

นอกจากหนังสือแล้ว ยังพบสินค้าเอกลักษณ์ของไต้หวันอีกมากมาย ตั้งแต่ขนม ชา เครื่องเขียน ของดีไซน์ชิ้นเล็ก ๆ ไปจนถึงของใช้ในชีวิตประจำวัน ทั้งหมดล้วนเป็นสินค้าที่คัดสรรมาอย่างดี ทำให้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของไต้หวันที่คุ้นเคย ซึ่งถูกนำเสนอใหม่ในพื้นที่ที่แตกต่างออกไป

สนามบินฮาเนดะอยู่ใกล้ใจกลางกรุงโตเกียว เมื่อเทียบกับสนามบินนาริตะแล้ว การเดินทางสะดวกกว่ามาก จึงเป็นสวรรค์แห่งการช้อปปิ้งในจุดหมายสุดท้ายของทริปสำหรับนักเดินทางไม่น้อย โซนขายของฝากในสนามบินเรียกได้ว่าเป็นสมรภูมิเลยทีเดียว มีทั้งสินค้าจำหน่ายเฉพาะที่สนามบิน สินค้าคอลแลบ และบรรจุภัณฑ์น่ารัก ๆ หลากหลายจนเลือกไม่ถูก

ที่น่าสนใจคือ ไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยวที่มาช้อป แม้แต่คนญี่ปุ่นเองก็ยังตั้งใจมาสนามบินฮาเนดะเพื่อซื้อของฝากแบบลิมิเต็ด แสดงให้เห็นว่าที่นี่มีเสน่ห์มากแค่ไหน!

ถ้าเป็นคนคลั่งไคล้ของฝากอยู่แล้ว อย่าประเมินเวลาที่ต้องใช้เดินสนามบินต่ำเกินไป สินค้าลิมิเต็ดส่วนใหญ่รวมอยู่ที่อาคารผู้โดยสารภายในประเทศ หากอยากเดินดูสบาย ๆ ค่อย ๆ เลือก และไม่อยากต้องรีบไปขึ้นเครื่อง แนะนำให้มาถึงสนามบินล่วงหน้าอย่างน้อย 3〜4 ชั่วโมง จะได้มีเวลามากพอสำหรับสำรวจอย่างเต็มที่

ตั้งใจมาชมรูปปั้นดร.คลาร์กอันโด่งดังที่หอชมวิวฮิตสึจิกาโอกะโดยเฉพาะ ดร.คลาร์กเป็นนักเกษตรศาสตร์และนักการศึกษาชาวอเมริกัน เขาเดินทางมายังฮอกไกโดในปี 1876 และช่วยก่อตั้งวิทยาลัยเกษตรซัปโปโระ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาการศึกษาด้านการเกษตรในฮอกไกโดขณะนั้น สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือคำพูดที่เขาทิ้งไว้ว่า Boys, be ambitious ! ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณการบุกเบิกฮอกไกโด เมื่อยืนอยู่หน้าจุดชมวิวและมองท่าทางของดร.คลาร์กที่ยื่นมือชี้ไปยังเบื้องไกล ก็ราวกับว่าเขากำลังเตือนให้ผู้คนกล้าไล่ตามเป้าหมายของตนเอง

ครั้งนี้ฝนตกตอนมาเยือน จึงไม่ได้เห็นทิวทัศน์ทุ่งหญ้ากว้างไกลแบบในวันที่อากาศแจ่มใส เนื่องจากอากาศไม่ดี ฝูงแกะที่เลี้ยงไว้จึงพักอยู่ภายในอาคารชั่วคราว ทำให้ไม่มีโอกาสได้เห็นพวกมันกินหญ้าอยู่บนทุ่ง ได้ยินมาว่าในวันที่อากาศแจ่มใส แกะประมาณ 200 ถึง 300 ตัวจะถูกปล่อยออกมาเล็มหญ้ากลางแจ้ง ค่อย ๆ หากินอย่างสบาย ๆ บนทุ่งหญ้าเขียวขจี คงเป็นภาพที่ช่วยเยียวยาจิตใจได้มาก

ถ้ามาฮอกไกโด เนื้อย่างเจงกิสข่านก็เป็นหนึ่งในเมนูที่ต้องกิน! จุดเด่นคือเริ่มจากทาไขมันวัวให้ทั่วกระทะย่างร้อน ๆ เพื่อให้เนื้อที่วางลงไปมีกลิ่นหอมเข้มข้น จากนั้นค่อยวางเนื้อสดนุ่มลงไปย่างช้า ๆ ส่วนด้านล่างของกระทะก็ปูด้วยผักสดท้องถิ่นของฮอกไกโดจนเต็ม น้ำจากเนื้อและไขมันหยดลงไปจนผักดูดซับกลิ่นหอมไว้เต็มที่ รสเค็มหวานผสมผสานกัน อร่อยสุด ๆ! ผักของฮอกไกโดมีความหวานสูงอยู่แล้ว พอนำไปย่างก็ยิ่งหวานสดอร่อย กินเนื้อคำโต ๆ คู่กับผัก เรียบง่ายแต่ทำให้อิ่มเอมและมีความสุขสุด ๆ!

ครั้งก่อนที่ไปเยือนนารุโกะออนเซ็นเป็นช่วงฤดูหนาวที่หนาวเย็น ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ ไม่มีอะไรเหมาะไปกว่าการแช่ออนเซ็นอีกแล้ว สถานที่เล็ก ๆ แห่งนี้ในภูมิภาคโทโฮคุของญี่ปุ่นมีนักท่องเที่ยวต่างชาติไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นชาวญี่ปุ่นที่มาเที่ยว จึงมีความอึกทึกน้อยลงและให้บรรยากาศเงียบสงบเรียบง่ายมากขึ้น

นอกจากจะมีชื่อเสียงเรื่องออนเซ็นแล้ว นารุโกะออนเซ็นยังเป็นแหล่งผลิตตุ๊กตาไม้โคเคชิ (こけし) ที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่นด้วย หลังแช่ออนเซ็นเสร็จ เดินไปเที่ยวชมร้านฝั่งตรงข้ามเรื่อย ๆ แล้วบังเอิญเข้าไปในร้านเล็ก ๆ ของคุณปู่โอคาซากิ เซอิจิ ภายในร้านเรียบง่ายมาก แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ริมผนังและบนโต๊ะมีเครื่องมือแบบดั้งเดิมสำหรับทำโคเคชิวางอยู่ แต่ละชิ้นดูเหมือนผ่านการใช้งานมาหลายปี บนเนื้อไม้มีร่องรอยแห่งกาลเวลา คงอยู่เคียงข้างคุณปู่ในการทำงานมานานมากเช่นกัน

เราพูดคุยกันเป็นภาษาญี่ปุ่นอย่างเป็นธรรมชาติ คุณปู่ก็ดูมีความสุขมาก ระหว่างที่พูดคุยกัน คุณปู่ทำถ้วยเหล้าเล็ก ๆ ด้วยมือตัวเองแล้วมอบให้เป็นที่ระลึก แม้จะเป็นเพียงของขวัญชิ้นเล็ก ๆ เรียบง่าย แต่กลับเพิ่มความประทับใจที่ไม่คาดคิดให้กับการเดินทางครั้งนี้ ก่อนจากไป ก็เลือกตุ๊กตาโคเคชิตัวเล็กน่ารักกลับบ้านมาหนึ่งตัว ไม่นึกเลยว่าตุ๊กตาไม้ตัวเล็ก ๆ นี้จะถูกวางไว้นานหลายปี

หวังว่าสักวันจะมีโอกาสกลับไปนารุโกะออนเซ็นอีกครั้ง เพื่อดูว่าคุณปู่โอคาซากิยังสบายดีอยู่หรือไม่