พิพิธภัณฑ์ เมจิมุระ | รีวิวของ Holly

สึคันนง (เอ็นนิจิซัง คันนงจิ ไดโฮอิน)

วัดเก่าแก่ที่เล่าขานว่าสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 709 โดยมีชื่อทางการว่า “เอ็นนิจิซัง (Enichizan) คันนงจิ ไดโฮอิน” ชาวท้องถิ่นเรียกกันอย่างคุ้นเคยว่า “คันนงซัง” องค์ประธาน “โชคันนงโบซัตสึ” ถูกเรียกว่า “สึคันนง (Tsukannon)” และนับเป็นหนึ่งใน “สามคันนงแห่งญี่ปุ่น” เคียงคู่กับ “อาซากุสะคันนง” แห่งโตเกียว และ “โอสุคันนง” แห่งไอจิ เชื่อกันว่าจะช่วยเสริมดวง โชคลาภ และความรุ่งเรืองด้านการค้า รวมถึงอานิสงส์อีกหลากหลายด้าน

• มิเอะ
• ศาลเจ้า / วัด

ฉันนั่งเรือความเร็วสูงลายนินจาจากท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์มาถึงเมืองสึ แล้วต่อแท็กซี่จากท่าเรือสึไปยังวัด บริเวณย่านร้านค้ารอบสึคันนงค่อนข้างเงียบเหงา ต่างจากความคึกคักของวัดเซ็นโซจิและโอสุคันนงอย่างชัดเจน แต่เมื่อเข้าไปในบริเวณวัด เจดีย์ห้าชั้นสีแดงชาด วิหารหลัก รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม และภาพวาดบนเพดานยังคงดูทรงพลัง ทำให้วัดยิ่งมีบรรยากาศสง่างามและน่าเลื่อมใส

การตกแต่งและภาพวาดบนเพดานภายในวิหารหลักก็ควรค่าแก่การชมอย่างละเอียด ภาพนางฟ้าสวรรค์สีสันสดใสบนเพดานช่วยเพิ่มบรรยากาศที่อ่อนโยนและศักดิ์สิทธิ์ ภายในบริเวณวัดยังมีรายละเอียดน่าสนใจ เช่น อ่างชำระล้างรูปมังกร ความศรัทธาที่มีต่อพระโคโบไดชิ และหินสำหรับลูบที่เกี่ยวข้องกับการแสวงบุญ หากมาไหว้แบบรีบ ๆ ก็อาจพลาดสิ่งเหล่านี้ได้ง่าย

สิ่งที่ทำให้ประทับใจที่สุดในครั้งนี้คือโกะชูอินแบบตัดกระดาษลายจิตรกรรมฝาผนังของเจดีย์ห้าชั้น ลวดลายนำมาจากภาพวาดและเครื่องตกแต่งภายในเจดีย์ที่ปกติหาชมได้ยาก ดูวิจิตรแต่ยังคงความสง่างาม ปกติฉันมักเก็บของกระดาษจากการเดินทางไว้ในสมุดบันทึก แต่โกะชูอินชิ้นนี้สวยจนไม่อยากเก็บแบบนั้น สุดท้ายจึงนำไปวางบูชาแยกบนโต๊ะ

สึคันนงอาจไม่ใช่วัดที่คึกคักที่สุด แต่เป็นสถานที่ที่ทำให้สัมผัสได้ถึงความสงบนิ่งของวัดอย่างชัดเจนที่สุด ในบรรดาวัดคันนงทั้งสามแห่ง ที่นี่เป็นจุดหมายที่ตรงกับความรู้สึกส่วนตัวของฉันมากที่สุดและน่าจดจำที่สุด

KANSAI WIDE AREA PASS

บัตรโดยสารสุดคุ้มสำหรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าญี่ปุ่นแบบพำนักระยะสั้น สามารถใช้เดินทางได้ไม่จำกัดภายใน 5 วัน เช่น รถบัส JR-West Japan, ชินคันเซ็นสายซันโยเขต Free travel area, รถไฟด่วน , รถไฟธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่คันไซยอดนิยม และยังสามารถเดินทางต่อไปยังจังหวัดโอกายามะ,คากาวะ,ทตโทะริ ให้คุณสัมผัสกับเสน่ห์ของญี่ปุ่นได้อย่างเต็มที่

• คันไซ
• โอคายามะ
• ตั๋ว / พาส

JR Kansai Wide Area Pass เหมาะมากสำหรับการเดินทางข้ามเมืองอย่างเกียวโต โอซาก้า ฮิเมจิ โอกายามะ และคุราชิกิ แต่จะคุ้มหรือไม่นั้นควรคำนวณตามแผนการเดินทางจริงก่อน ครั้งนี้เดินทางจากเกียวโตไปโอกายามะ และแวะฮิเมจิกับคุราชิกิด้วย โดยรวมแล้วช่วยประหยัดค่าเดินทางได้พอสมควร
จุดที่สับสนได้ง่ายที่สุดคือขอบเขตการใช้ชินคันเซ็น บัตรนี้ใช้ Sanyo Shinkansen ระหว่างชินโอซาก้าถึงโอกายามะได้ แต่ Tokaido Shinkansen ระหว่างเกียวโตถึงชินโอซาก้าดำเนินการโดย JR Central จึงไม่อยู่ในขอบเขตการใช้งาน ดังนั้นหากเดินทางจากเกียวโตไปโอกายามะ ต้องนั่งรถไฟด่วนพิเศษสาย JR Kyoto ไปชินโอซาก้าก่อน แล้วจึงต่อ Sanyo Shinkansen
การไปคุราชิกิก็ต้องระวังเช่นกัน เพราะสถานีชินคุราชิกิไม่ใช่สถานีที่ใกล้ย่านประวัติศาสตร์คุราชิกิบิคังที่สุด อีกทั้งขอบเขตชินคันเซ็นของบัตรนี้สิ้นสุดที่โอกายามะ หากต้องการไปสถานีชินคุราชิกิจะต้องจ่ายค่าโดยสารส่วนต่าง และยังต้องต่อรถย้อนกลับไปคุราชิกิ จึงไม่ได้สะดวกกว่า วิธีที่สะดวกที่สุดยังคงเป็นการนั่งชินคันเซ็นไปโอกายามะ แล้วต่อรถไฟสาย JR Sanyo Main Line ไปสถานีคุราชิกิ
โดยรวมแล้วข้อดีของบัตรนี้คือครอบคลุมพื้นที่กว้างและใช้ Sanyo Shinkansen ได้ ส่วนข้อเสียคือกฎของเส้นทางไม่ได้เข้าใจง่ายอย่างที่เห็นบนแผนที่ หากทำความเข้าใจล่วงหน้าว่าระหว่างเกียวโตถึงชินโอซาก้าใช้ชินคันเซ็นไม่ได้ และรู้ความแตกต่างระหว่างสถานีชินคุราชิกิกับสถานีคุราชิกิแล้ว ก็ใช้งานได้สะดวกมาก

ปราสาทนาโกย่า

ปราสาทขนาดใหญ่ระดับแนวหน้าของญี่ปุ่น สร้างขึ้นในช่วงต้นสมัยเอโดะตามคำสั่งของโทกูงาวะ อิเอยาสุ ผู้ก่อตั้งรัฐบาลโชกุนเอโดะ บนยอดหอคอยปราสาทที่มีหลังคา 5 ชั้นประดับด้วยคินชาจิสีทอง 2 ตัว เพศผู้และเพศเมีย ซึ่งเปล่งประกายและกลายเป็นสัญลักษณ์ของนาโกย่า

• นาโกยะ
• สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม / แลนด์มาร์ก

เมื่อก่อนฉันไม่ได้สนใจปราสาทนาโกย่ามากนัก จนกระทั่งทราบว่าเมืองนาโกย่าได้บูรณะพระราชวังฮมมารุ รวมถึงโจราคุเด็นและยุโดโนะโชอินอย่างซื่อตรง โดยอ้างอิงจากแบบแปลน ภาพถ่าย ข้อมูลการสำรวจ และภาพเขียนบนฉากกั้นที่หลงเหลือจากก่อนสงคราม กล่าวคือปราสาทนาโกย่าไม่ได้มีเพียงหอคอยปราสาท แต่ยังมีที่พำนักของโชกุนให้เข้าชมด้วย จึงตั้งใจว่าจะต้องไปให้ได้
พระราชวังฮมมารุที่ตั้งตารอสร้างความประทับใจได้สมคาด ตั้งแต่โถงทางเข้าและโอโมเตะโชอินไปจนถึงโจราคุเด็น มีทั้งภาพเขียนบนฉากกั้นปิดทอง งานแกะสลักช่องเหนือประตู เครื่องประดับโลหะ และเพดานหลากหลายรูปแบบ ความงดงามตระการตาทำให้ต้องเงยหน้าชมจนเมื่อยคอ และยังได้ยินเสียงนักท่องเที่ยวคนอื่นอุทานด้วยความประทับใจอยู่เป็นระยะ
ยุโดโนะโชอินก็น่าสนใจเช่นกัน ที่นี่เป็นพื้นที่อาบน้ำและพักผ่อนสำหรับโชกุนโดยเฉพาะ ไม่มีอ่างอาบน้ำแต่ใช้การอบไอน้ำ งานไม้ยังคงประณีตมาก แม้แต่บริเวณอาบน้ำก็ยังคงความสง่างามสมกับเป็นสถานที่สำหรับโชกุน
อย่างไรก็ตาม ภายในพระราชวังแทบไม่มีเฟอร์นิเจอร์หรือของใช้ในชีวิตประจำวัน ทำให้บางห้องดูคล้ายกันและจินตนาการถึงการใช้งานจริงในสมัยนั้นได้ยาก แต่หากสังเกตระดับพื้น หัวข้อภาพเขียนบนฉากกั้น เพดาน ช่องเหนือประตู และการจัดวางที่นั่งอย่างละเอียด ก็ยังมองเห็นความแตกต่างด้านสถานะและลำดับอำนาจของแต่ละพื้นที่ได้
หากมีเวลา ขอแนะนำให้จัดปราสาทนาโกย่ากับพิพิธภัณฑ์ศิลปะโทคุงาวะไว้ในทริปเดียวกัน พระราชวังฮมมารุแสดงให้เห็นพื้นที่สถาปัตยกรรมและระเบียบภายนอกของชนชั้นนักรบ ส่วนพิพิธภัณฑ์ศิลปะโทคุงาวะเก็บรักษาอาวุธ ชุดน้ำชา งานเขียน ภาพวาด และเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันของตระกูลโทคุงาวะแห่งโอวาริ เมื่อชมทั้งสองแห่งประกอบกันจะช่วยให้เข้าใจวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของไดเมียวในยุคนั้นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
เมื่อก่อนฉันไม่ได้คาดหวังกับปราสาทนาโกย่ามากนัก แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเพียงได้เดินเข้าไปชมพระราชวังฮมมารุที่บูรณะไว้อย่างสมบูรณ์ก็ถือว่าคุ้มค่ามากแล้ว แม้จะยังเข้าชมหอคอยปราสาทไม่ได้ก็ตาม