อุด้งคืออะไร เมนูเส้นที่ชาวญี่ปุ่นรักกันมาอย่างยาวนาน

คาเกะอุด้ง คือเมนูที่นำอุด้งต้มสุกใส่ชามแล้วราดด้วยน้ำซุปร้อน
น้ำซุปมีรสดาชิหอมกลมกล่อม จุดเด่นคือดื่มได้อย่างเพลิน
ถือเป็นเมนูพื้นฐานของอุด้งหลายประเภท และสนุกกับการเพิ่มเครื่องหรือเครื่องเคียงได้หลากหลาย
เพราะได้ลิ้มรสวัตถุดิบอย่างชัดเจน จึงเหมาะสำหรับชาวต่างชาติที่อยากลองอุด้งเป็นครั้งแรก

ซารุอุด้ง คือเมนูที่นำอุด้งต้มสุกไปแช่น้ำเย็นให้เส้นกระชับ แล้วจัดเสิร์ฟบนตะแกรงหรือภาชนะลักษณะคล้ายกัน
โดยทั่วไปจะกินเส้นที่จัดเสิร์ฟแล้วคู่กับเมนสึยุที่มีโชยุเป็นเบส
เป็นเมนูเรียบง่ายที่ช่วยให้สัมผัสเสน่ห์ดั้งเดิมของอุด้ง ทั้งความเหนียวเด้งและความลื่นคอของเส้น
เข้ากันได้ดีกับเครื่องเคียงอย่างต้นหอมและขิง อีกทั้งยังให้ความสดชื่น จึงได้รับความนิยมมากเป็นพิเศษในหน้าร้อน

คิตสึเนะอุด้ง คือเมนูที่วางเต้าหู้ทอดปรุงรสหวานเค็มไว้บนคาเกะอุด้ง
จุดเด่นคือได้เพลิดเพลินกับเส้นอุด้งเหนียวนุ่มคู่กับเต้าหู้ทอดฉ่ำๆ ที่ดูดซึมน้ำซุปเข้าไปเต็มที่
ด้วยรสชาติที่กินง่าย จึงเป็นเมนูที่คนทุกวัยชื่นชอบ
ว่ากันว่าชื่อนี้มาจากความเชื่อว่าเต้าหู้ทอดเป็นของโปรดของสุนัขจิ้งจอกซึ่งถือเป็นสัตว์มงคล

นิคุอุด้ง คือเมนูที่วางเนื้อวัวและหัวหอมที่เคี่ยวจนเข้าเนื้อไว้บนคาเกะอุด้ง
เนื้อวัวรสหวานเค็มเข้ากันได้ดีกับเส้นอุด้งที่มีความเหนียวเด้ง ขณะที่น้ำซุปซึ่งซึมซับทั้งความหวานและความอร่อยก็ช่วยกระตุ้นความอยากอาหารได้ดี
เพราะเป็นเมนูที่อิ่มคุ้มมาก จึงเหมาะสำหรับเวลาหิวจัดหรือคนที่อยากกินอะไรให้อิ่มเต็มที่
ในบางภูมิภาคอาจใช้เนื้อหมูหรือเนื้อม้าแทนเนื้อวัว ทำให้มีความหลากหลายในการลิ้มลอง

แกงกะหรี่อุด้ง คือเมนูที่ราดน้ำแกงกะหรี่ลงบนอุด้งต้มสุก
เป็นเมนูต้นตำรับที่เกิดขึ้นในญี่ปุ่น โดยมีจุดเด่นที่น้ำแกงกะหรี่สามารถสร้างรสชาติได้หลากหลาย
ความเผ็ดกำลังดีของแกงกะหรี่ช่วยขับรสอร่อย และเมื่อเคลือบเข้ากับเส้นอุด้งอย่างลงตัวก็ยิ่งให้ความอิ่มเอม
ยังสามารถสนุกกับการเพิ่มท็อปปิ้งได้หลายแบบ เช่น เนื้อสัตว์ ไข่ออนเซ็น และต้นหอม

ซานุกิอุด้ง เป็นเมนูตัวแทนของจังหวัดคางาวะ ซึ่งเดิมเรียกว่าแคว้นซานุกิ และเป็นพื้นที่ที่วัฒนธรรมอุด้งฝังรากลึก
จะบอกว่าเป็นอุด้งท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คงไม่เกินจริง
จุดเด่นที่สุดของซานุกิอุด้งคือความเหนียวเด้งเฉพาะตัวและสัมผัสนุ่มหนึบ
เส้นที่ไม่แข็งเกินไป มีความยืดหยุ่นกำลังดี และลื่นคอ คือเสน่ห์สำคัญที่ทำให้กินเพลิน
น้ำซุปที่ใช้ดาชิจากปลาตากแห้งอย่างอิริโกะก็เข้ากันกับเส้นอุด้งอย่างมากและช่วยชูรสอูมามิ
โดยทั่วไปมักทำจากเส้นสดหรือเส้นกึ่งสด

อินานิวะอุด้ง เป็นเมนูขึ้นชื่อของจังหวัดอาคิตะและยังเป็นแหล่งกำเนิดของอุด้งชนิดนี้ด้วย
แม้จะมีประวัติยาวนานประมาณ 350 ปี แต่จนถึงสมัยเมจิ ระหว่างปี 1868–1912 ยังเป็นอาหารชั้นสูงที่มีเพียงโชกุนและชนชั้นสูงเท่านั้นที่ได้ลิ้มลอง และเพิ่งแพร่สู่คนทั่วไปในช่วงประมาณ 50 ปีที่ผ่านมา
อินานิวะอุด้งทำด้วยวิธียืดเส้นด้วยมือ โดยใช้แป้งชนิดหนึ่งสำหรับโรยกันติดและดึงเส้นให้ยาวคล้ายโซเม็ง ทำให้หน้าตัดแบนเป็นเอกลักษณ์
กระบวนการยืดเส้นด้วยมือนี้ทำให้เกิดฟองอากาศเล็กๆ ในเส้น จึงได้สัมผัสเด้งฟันและนุ่มลื่นในปากอย่างมีเสน่ห์

มิซึซาวะอุด้ง เป็นอาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อของจังหวัดกุนมะ
เชื่อกันว่าเป็นอุด้งทำมือที่ถือกำเนิดขึ้นใกล้วัดมิซึซาวะ ซึ่งมีประวัติยาวนานประมาณ 1,300 ปี
มีขั้นตอนมากกว่า 20 ขั้นตอน และใช้เวลาทำอย่างพิถีพิถันตลอด 2 วันด้วยกรรมวิธีเฉพาะ โดยจุดสำคัญคือการตากแดดในขั้นตอนสุดท้าย
มิซึซาวะอุด้งสะท้อนทักษะช่างฝีมือที่สืบทอดกันมาอย่างต่อเนื่อง โดยมีจุดเด่นคือเส้นสีขาวลื่นเงาและมีความโปร่งใสเป็นบางส่วน พร้อมสัมผัสนุ่มลื่นคอ
ส่วนใหญ่มักเสิร์ฟแบบเย็นในสไตล์ซารุอุด้ง และยังเพลิดเพลินกับน้ำจิ้มที่แต่ละร้านปรับสูตรกันอย่างพิถีพิถันได้อีกด้วย

โกโตอุด้ง เป็นเมนูตัวแทนของจังหวัดนางาซากิ โดยทำจากการทาน้ำมันคาเมลเลียซึ่งเป็นของขึ้นชื่อจากหมู่เกาะโกโตลงบนแป้ง แล้วจึงยืดแป้งที่ปั้นเป็นแท่งและมัดรวมกันซ้ำๆ พร้อมทั้งหมักและทำให้แห้งหลายรอบจนเสร็จสมบูรณ์
โกโตอุด้งที่ทำอย่างพิถีพิถันและใช้เวลามาก จะได้เส้นเงางาม เหนียวเด้ง และขาดยาก พร้อมสัมผัสหนึบที่ให้รสอร่อยต่างจากอุด้งทั่วไป
อีกลักษณะเด่นคือเส้นจะค่อนข้างเล็กกว่าอุด้งทั่วไปเล็กน้อย และมีหน้าตัดโค้งมนคล้ายโซเม็ง
ดาชิจากปลาโทบิอุโอะที่เรียกว่า อาโกะดาชิ ซึ่งหาได้ในพื้นที่ใกล้เคียง ก็เป็นรสชาติที่นิยมกินคู่กับอุด้งชนิดนี้เช่นกัน

ฮิมิอุด้ง เป็นอาหารท้องถิ่นตัวแทนของจังหวัดโทยามะ
ทำอย่างประณีตโดยยึดวิธียืดเส้นด้วยมือเป็นหลัก และผสานเทคนิคการนวดเส้นที่ปรับสัดส่วนน้ำและเกลือตามอุณหภูมิและความชื้น
ในอดีตมีปริมาณการผลิตจำกัด จึงเคยถูกเรียกว่า “อุด้งในตำนาน”
เส้นที่ค่อนข้างเล็กให้ทั้งความอิ่มและความเหนียวหนึบเพียงพอ จนบางครั้งถูกเปรียบว่าเหมือนโมจิ
อีกเสน่ห์หนึ่งคืออร่อยได้ทั้งแบบร้อนและเย็น ทำให้เลือกวิธีกินได้ตามฤดูกาลและสภาพร่างกาย

ฮิโมคาวะอุด้ง เป็นอาหารท้องถิ่นตัวแทนของจังหวัดกุนมะ
จุดเด่นที่สุดคือเส้นบางมาก แต่มีความกว้างมาก
แม้จะแตกต่างกันไปตามร้าน แต่โดยทั่วไปเส้นอาจหนาประมาณ 0.1 เซนติเมตร และกว้างตั้งแต่ 1.5 เซนติเมตรไปจนถึงมากกว่า 10 เซนติเมตร จึงมีแบบที่กว้างมากเป็นพิเศษด้วย
เส้นมักเสิร์ฟมาแบบยาวทั้งเส้นโดยไม่ตัดให้สั้นเพื่อให้กินง่าย ทำให้รูปลักษณ์ต่างจากอุด้งทั่วไปอย่างชัดเจน
ลักษณะคล้ายโมจิแผ่นแบนหรือลาซานญ่า และมีเอกลักษณ์มากจนแรกเห็นอาจไม่คิดว่าเป็นอุด้ง
ด้วยพื้นที่ผิวของเส้นที่กว้าง น้ำซุปจึงซึมเข้าได้ดี ทำให้ได้สัมผัสเฉพาะตัวและความลื่นคอที่แตกต่างไป

มิโสะนิโคมิอุด้ง เป็นอาหารท้องถิ่นตัวแทนของนาโกยาในจังหวัดไอจิ
จุดเด่นสำคัญคือใช้เส้นที่นวดด้วยน้ำเปล่าเท่านั้น แล้วนำไปต้มในหม้อดินทั้งที่ยังเป็นเส้นสด
เพราะทำจากเส้นสดที่ไม่ใส่เกลือ จึงมีความหนึบให้เคี้ยวมากกว่าอุด้งทั่วไป และหลายคนก็มักประหลาดใจกับความแน่นของเส้น
น้ำซุปใช้มิโสะถั่วรสเข้มที่เป็นที่นิยมในภูมิภาคโทไค จึงให้ทั้งรสลึกและกลิ่นหอมชัดเจน
นอกจากนี้ยังใส่เครื่องมาแน่นทั้งไก่ คามาโบโกะ และเห็ดชนิดต่างๆ จนเป็นเมนูอิ่มคุ้มที่คนท้องถิ่นรักกันมาก

ซาระอุด้ง เป็นอาหารท้องถิ่นตัวแทนของจังหวัดนางาซากิ
แม้จะมีชื่อว่าอุด้ง แต่จริงๆ แล้วใกล้เคียงกับยากิโซบะแบบกรอบมากกว่า
เชื่อกันว่าเมนูนี้ถือกำเนิดในจังหวัดนางาซากิจากการดัดแปลงจัมปงให้เหมาะกับการส่งเดลิเวอรี
แม้จะมีทั้งเส้นใหญ่และเส้นเล็ก แต่ในภาพรวมทั่วประเทศ ซาระอุด้งที่ใช้เส้นเล็กเป็นแบบที่แพร่หลายกว่า
ตัวเมนูคือเส้นทอดกรอบที่ราดด้วยน้ำข้นสไตล์ซอสวูสเตอร์ซึ่งมีทั้งเนื้อสัตว์ อาหารทะเล และผัก จุดเด่นอยู่ที่ความกรุบกรอบของเส้น