
ภาพพิมพ์อุกิโยะเอะ
ผลึกแห่งรสนิยมของยุคสมัย ที่ถ่ายทอดผ่านสีสันและองค์ประกอบภาพอันโดดเด่น
ท่ามกลางวัฒนธรรมเมืองในสมัยเอโดะ ภาพพิมพ์แกะไม้ “อุกิโยะเอะ” ได้กลายเป็นสื่อภาพที่ถ่ายทอดความบันเทิงและกระแสนิยมของสามัญชนออกมาอย่างชัดเจน ด้วยเทคนิคพิมพ์หลายสีจากแม่พิมพ์ไม้ จึงมีเอกลักษณ์ที่สีสันสดใสและองค์ประกอบภาพแบบแบนราบที่โดดเด่น หัวข้อมีความหลากหลาย ทั้งบุคคล ทิวทัศน์ นักแสดง หญิงงาม รวมถึงดอกไม้และนก ทำให้มองเห็นเสน่ห์ของยุคนั้นได้อย่างชัดเจน ยังมีความแตกต่างทั้งด้านขนาด เช่น ขนาดใหญ่และขนาดกลาง ตลอดจนเทคนิคอย่างภาพพิมพ์สีสันสดและภาพวาดด้วยมือ ไม่ได้มีไว้เพื่อการชมเท่านั้น แต่ยังแพร่หลายในฐานะของฝากและสื่อถ่ายทอดกระแสนิยมคล้ายใบข่าว แต่ละภูมิภาคมีสายสืบทอดของสำนักพิมพ์และจิตรกรของตนเอง อีกทั้งยังมีคุณค่าสูงในฐานะของขวัญและของสะสม
ต้นกำเนิดย้อนกลับไปได้ถึงภาพพิมพ์สีเดียวในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเข้าสู่ยุคทองในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อเทคนิคพิมพ์หลายสีได้รับการพัฒนาอย่างสมบูรณ์ ภาพพิมพ์เหล่านี้เชื่อมโยงกับความนิยมของคาบูกิ ย่านเริงรมย์ และการท่องเที่ยวชมสถานที่ชื่อดัง ทำให้ทั้งบันทึกชีวิตเมืองและภาพฝันของผู้คนถูกถ่ายทอดออกมาอย่างเป็นรูปธรรม ผลงานชิ้นเอกของโฮคุไซ (Katsushika Hokusai) และฮิโรชิเงะ (Utagawa Hiroshige) ยังส่งอิทธิพลไปต่างประเทศ และกลายเป็นหนึ่งในพื้นฐานของกระแส Japonisme ด้วย ตั้งแต่ปลายยุคเอโดะประมาณ ค.ศ. 1853–1868 จนถึงสมัยเมจิ ค.ศ. 1868–1912 บทบาทของอุกิโยะเอะเปลี่ยนแปลงไปตามการแพร่หลายของภาพถ่ายและการพิมพ์หิน แต่คุณค่าในฐานะศิลปะกลับยิ่งได้รับการยอมรับมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง
วัสดุที่ใช้ได้แก่กระดาษวาชิ สี และแม่พิมพ์ไม้จากซากุระภูเขา การผลิตอาศัยการแบ่งงานระหว่างช่างแกะบล็อกและช่างพิมพ์ โดยพิมพ์สีทับซ้อนกันหลายชั้น เทคนิคอย่างการจัดตำแหน่งให้ตรงและการไล่เฉดมีผลอย่างมากต่อผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ ต่างจากภาพพิมพ์ทองแดงของตะวันตก อุกิโยะเอะโดดเด่นด้วยการแสดงออกผ่านเส้นที่ชัดเจนและพื้นที่สีที่เรียบง่าย จึงผสานทั้งสัมผัสที่เบาบางและความสามารถในการผลิตจำนวนมากไว้ได้อย่างลงตัว อีกทั้งเสน่ห์จากงานทำมือก็ยังทำให้แต่ละชิ้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ทุกวันนี้ อุกิโยะเอะไม่ได้มีเพียงบทบาทในฐานะงานศิลปะสำหรับการสะสมและจัดแสดงเท่านั้น แต่ยังถูกนำไปประยุกต์ใช้กับโปสเตอร์ ปกหนังสือ และการตกแต่งภายในอีกด้วย บรรยากาศแบบญี่ปุ่นและความเป็นเรื่องราวที่เป็นเอกลักษณ์ยังคงดึงดูดใจผู้คน และเมื่อผสานเข้ากับดิจิทัลหรือการสร้างสรรค์ผลงานใหม่ ก็ยิ่งทำให้อุกิโยะเอะยังมีชีวิตอยู่ในวิถีชีวิตร่วมสมัย หากสนใจเสน่ห์ของศิลปะญี่ปุ่นแบบคลาสสิก ลองค่อย ๆ ทำความรู้จักโลกของภาพพิมพ์นี้ให้มากขึ้นได้เลย
จุดเด่น
-
ภาพพิมพ์แกะไม้หลายสีจากวัฒนธรรมสามัญชนในสมัยเอโดะ
-
จุดเด่นอยู่ที่สีสันสดใสและองค์ประกอบภาพแบบแบนราบที่กล้าหาญ
-
หัวข้อที่หลากหลายช่วยถ่ายทอดวิถีชีวิตและกระแสนิยมของผู้คน
-
ความประณีตละเอียดอ่อนเกิดจากการแบ่งงานกันทำและฝีมือของช่าง
-
ในปัจจุบันก็ยังถูกนำไปใช้ในงานออกแบบและการสร้างบรรยากาศของพื้นที่
รูปภาพ
-

“โอทานิ โอนิจิ รุ่นที่ 3 ในบท ยักโกะ เอโดะเบเอะ” โดยโทชูไซ ชาราคุ
-

ภาพประกอบผลงาน “53 สถานีแห่งโทไคโด: นิฮงบาชิ ยามเช้า” โดยอุตางาวะ ฮิโรชิเงะ
-

ภาพประกอบผลงาน “100 ทิวทัศน์ชื่อดังแห่งเอโดะ: อาซากุสะ คินริวซัง” โดยอุตางาวะ ฮิโรชิเงะ
-

ภาพหญิงงามในสมัยเอโดะ
-

“ลมใต้ ฟ้าใส” จากชุด “36 ทิวทัศน์แห่งภูเขาฟูจิ” โดยคัตสึชิกะ โฮคุไซ
-

“คลื่นยักษ์นอกฝั่งคานางาวะ” โดยคัตสึชิกะ โฮคุไซ
ข้อมูลพื้นฐาน
- ชื่อภาษาญี่ปุ่น
- 浮世絵
- วัสดุ
- กระดาษวาชิ สี และแม่พิมพ์ไม้จากซากุระภูเขา