เพียงเห็นอาคารก่ออิฐหลังนี้ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศของยุคไทโช อาคารแห่งนี้สร้างขึ้นในปีไทโชที่ 5 (ค.ศ. 1916) เพื่อใช้เป็นที่ทำการจังหวัดยามากาตะและอาคารสภาจังหวัด มาในรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูสมัยใหม่แบบอังกฤษ โดยใช้งบประมาณ 400,000 เยน ซึ่งคิดเป็น 25% ของงบประมาณรวมทั้งจังหวัดในเวลานั้น
หลังจากมีการย้ายหน้าที่การใช้งานในฐานะที่ทำการจังหวัดออกไปในปีโชวะที่ 50 (ค.ศ. 1975) อาคารแห่งนี้ก็ได้รับการอนุรักษ์ไว้ในฐานะทรัพย์สินทางวัฒนธรรม และในปีโชวะที่ 59 (ค.ศ. 1984) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ จากปีเฮเซที่ 7 (ค.ศ. 1995) เป็นต้นมา ได้เปิดให้เข้าชมในชื่อพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นจังหวัดยามากาตะ (บุนโชคัง) และกลายเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเมืองยามากาตะ
เมื่อเดินชมไป จะเห็นว่าความสง่างามไม่ได้มีแค่ภายนอก ภายในเองก็หรูหราอลังการไม่แพ้กัน ทั้งบันไดกลางและลวดลายประดับนูนต่ำที่ประณีต ภายในอาคารมีห้องจัดแสดงที่นำเสนอประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมท้องถิ่นของยามากาตะ พร้อมบันทึกการบูรณะฟื้นสภาพเดิม ลานกลางแจ้งและห้องผู้ว่าราชการจังหวัดยังเคยใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง รูโรนิ เคนชิน ภาคเกียวโตเดือด อีกด้วย สามารถถ่ายภาพภายในอาคารได้ และอาจมีการจัดกิจกรรมอย่างคอนเสิร์ตหรือเวิร์กช็อปเป็นครั้งคราว ควรตรวจสอบสถานะการเปิดให้เข้าชมล่วงหน้าจากเว็บไซต์ทางการก่อนเดินทาง
จุดเด่น
-
อาคารย้อนยุคที่ถ่ายทอดบรรยากาศของสมัยไทโช
-
ขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ
-
ภายในตกแต่งอย่างหรูหรา โดยเฉพาะห้องผู้ว่าราชการจังหวัดและบันไดกลางที่น่าชม
-
มีกิจกรรมจัดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง จึงควรตรวจสอบวันและเวลาเปิดให้เข้าชมล่วงหน้า