ชิมะ ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญที่รัฐบาลญี่ปุ่นกำหนด

ในย่านฮิงาชิชายะ ยังมีโรงน้ำชาที่พาให้สัมผัสบรรยากาศเดิมของยุคก่อนอยู่แห่งหนึ่ง สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1820 โดยอนุรักษ์ตัวอาคารดั้งเดิมไว้ในสภาพเดิมและเปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม วัฒนธรรมโรงน้ำชาของคานาซาวะมีธรรมเนียม “ไม่รับผู้มาเยือนที่ไม่มีการแนะนำ” และแม้ในปัจจุบันก็ยังไม่สามารถเข้าได้หากไม่มีผู้แนะนำ จึงเป็นสถานที่สำคัญที่ช่วยให้นักท่องเที่ยวได้ทำความรู้จักวัฒนธรรมโรงน้ำชา

อาคารมีโครงสร้างเฉพาะของโรงน้ำชา โดยชั้น 2 เป็นห้องรับรองแขก ไม่มีตู้เก็บของ ช่องเก็บของ หรือผนังกั้นห้อง เน้นพื้นที่สำหรับการแสดงศิลปะบันเทิงอย่างสง่างาม เมื่อแขกนั่งโดยหันหลังให้โทโคโนมะ พื้นที่ตรงหน้าจะเป็นห้องเตรียมตัว และทันทีที่ประตูบานเลื่อนเปิด ก็จะมีการแสดงรำและศิลปะบันเทิงอันงดงามให้ชม คุณสามารถเดินชมแต่ละห้องทั้งชั้น 1 และชั้น 2 เพื่อสัมผัสพื้นที่ต้อนรับที่ใส่ใจในทุกรายละเอียด

ย่านฮิงาชิชายะและนิชิชายะมีจุดเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1820 เมื่อมาเอดะ นารินางะ (Maeda Narinaga) ไดเมียวลำดับที่ 12 แห่งแคว้นคางะ ได้รวบรวมโรงน้ำชาที่กระจายอยู่ทั่วเมืองปราสาทให้มาอยู่รวมกันเป็นย่านโรงน้ำชา โรงน้ำชาเป็นสถานที่ที่พ่อค้ามั่งคั่งและชายชาวเมืองในสมัยเอโดะมารวมตัวกันยามค่ำคืนเพื่อเพลิดเพลินกับการรำ การบรรเลงชามิเซ็ง และศิลปะบันเทิงของเกอิชา อีกทั้งยังกล่าวกันว่าทักษะรอบด้านและความรู้ของเกอิชาเหล่านี้ได้กลายเป็นรากฐานของภาพลักษณ์ “คานาซาวะ เมืองแห่งศิลปะการแสดง” อีกด้วย